Tagarchief: muziek

A little bit of Sandra…

Vorige week moet het geweest zijn, dat ik Mambo n°5 op de radio hoorde. Jeps, Mambo n°5. Ik vind het een leuk liedje. Ik word er altijd vrolijk van. Misschien is het omdat mijn naam in het liedje voorkomt, dat ik mij aangesproken voel. Dat kan. Zeg nu zelf, iedereen zou toch vrolijk worden als iemand zingt over “a little bit of Sandra in the sun“.

Dus ik dacht bij mezelf: misschien zijn er nog wel leuke liedjes te vinden met mijn naam in? Ver hoefde ik het al niet te zoeken. Want inderdaad, Jimmy Frey is de man aan wie ik mijn naam te danken heb. “Rozen voor Sandra”, een tophit toen ik geboren werd! Geen verrassing dus, dat ik quasi altijd met nog een andere Sandra in de klas zat. Op een gegeven moment zelfs met 3! Drie ja! Al was ik altijd wel de braafste. Echt! En de stilste, dat ook.

Barry Manilow, die zong ook over een Sandra. Maar ik weet nog altijd niet zo goed wat ik daarover moet denken. “She’s a great little housewife”… wat een binnenkomer! ’t Is niet echt een blijvertje vind ik. Ik vind het zelfs gewoon een verschrikkelijk slecht liedje.

Goed, en dan was er ook nog Olivia Newton John. Die had het dan wel over Sandra Dee. Of neen, eigenlijk was het Rizzo in Grease die het eerst over Sandra Dee had, en Olivia zei achteraf goodbye to Sandra Dee. Gelijk heeft ze. Ik denk ook niet dat ik Sandra Dee had willen zijn.

Er zijn er nog wel wat. Alice Cooper bijvoorbeeld, in zijn “I like girls”. Sandra is daar 1 van de zovelen. Neen, dat is het dan toch ook weer niet.
The Undertones dan, “Girls don’t talk”. Het enige wat daaruit kwam was dat Sandra at school is. Doh!

Dus ja… die Mambo n°5, we doen het er maar mee. Mocht er iemand eens een ander (liefst leuk! ) liedje met Sandra in tegenkomen, feel free om het mij door te sturen! Ik ben benieuwd!
Intussentijd… One, two, three, four, five!
(ha, en wedden dat het nu ook in jouw hoofd zit! 😉 )

Advertenties

It’s my life

Voila. Een positief liedje voor op maandag. Eentje dat gerust mag meegekeeld worden. Heel hard. Want soms mag moet dat.

Overigens, ik vind dit een hele mooie zin: “my heart is like an open highway“.  Ik ga die erin houden. Zowel die zin als die highway als dat hart. En de combi. Zoiets. Ongeveer.

Open

Iedereen die mij een beetje kent, weet dat ik altijd al heel erg into The Scene geweest ben. The Scene, die samen met Frank Boeijen een beetje mijn jeugd, of toch de jaren net erna, getekend hebben. De perfecte soundtrack. Ik zag ze dan ook tig keer live. En dat blijft toch wel plakken.

Vandaag kwam ik toevallig weer langs “Open”. En verdorie… dat is en blijft toch wel een dijk van een song. Zo’n song waar je je helemaal in kan verliezen. Ik toch. Niet alleen in “Open” overigens. Ik kan mij wel herkennen in heel veel van wat The Scene bracht.

Ik heb ook de posters nog. En dat afscheidsconcert van Thé – ik vind het nog altijd erg bijzonder dat ik daar bij kon zijn –  staat ook nog altijd op mijn digibox… Sommige dingen plakken echt aan mijn ribben…

Open start op 1:18:52 ongeveer… voor mij nog steeds met kiekenvel. En met tranen, dat ook.  Sommige dingen kan je ook niet vatten in woorden… die moet je gewoon voelen.

“want er is teveel verlangen, er is te weinig tijd”

 

Take me to your heart

Het weer vraagt erom. Mijn mood ook. Een portie feelgood van thé Rick himself.
O ja!  😉

Are we lovers
or only just friends?
Come tomorrow
will I be lonely again?
When you see me
is it love in your eyes?
what you’re feelin’ deep down inside?

Do you think about me
when I’m far away?
Do you dream about me?
can I find the way
to make you want me
the way that I want you?
‘Cause I think I love you
Could you love me too?
Take me to your heart
Never let me go
If you knew what I’m feeling
You would not say no
Take me to your heart 
Never let me go
For your love, for your love
is all I need to know
Can you tell me

when you look at me
if you need me
in all honesty?
Because I’m certain
as sure as can be
I’ll make ya happy
eternally…

‘Cause I think about you
when you’re far away
and I dream about you
night and day
Can I make you want me 
the way that I want you
‘Cause I think I love you
Could you love me too?

Take me to your heart 
Never let me go
For your love, for your love
is all I need to know

Take me to your heart 
Never let me go
For your love, for your love
is all I need to know

 

Muziek in mijn oor

Ik was daarstraks op het werk wat muziek aan het beluisteren. Jeps, tegenwoordig geen radio meer op het werk wegens open workspace, maar een oortje kan best. Alleen weet ik niet altijd zo goed wat te beluisteren. Keuze genoeg nochtans, maar ik kom er niet altijd op. Beetje stom, maar goed. Af en toe durf ik al weleens een mailtje te sturen naar iemand die altijd wel een muziektip uit de mouw kan schudden, maar op de duur durf ik de mens natuurlijk ook niet meer lastigvallen met mijn muziekvragen.

Dus ja, ik doe wat van plantrekkerij, en heb de indruk dat ik vooral heel veel hetzelfde beluister. Wat op zich niet erg is, want als het goed is is het ook goed natuurlijk. Op de playlist tot op heden aldus:

  • Dream Theater: Images & Words en The Astonishing
  • Glen Hansard: Rythm & Repose
  • The Silencers: A Blues for Buddha
  • Lacuna Coil: Delirium, In a Reverie, Karmacode, Dark Adrenaline, Broken Crown Halo, Shallow Life
  • Veldhuis & Kemper: Spaar me niet, Dan maar niet gelukkig
  • VNV Nation: Reformation, Judgment, Resonance
  • Eisbrecher: Shock
  • Snow Patrol: Fallen Empires, Up to now
  • The Mission UK: The best of
  • Pearl Jam: Rearview Mirror

Op zich zijn het er niet erg veel. Dat is omdat ik soms een album gewoon op repeat zet. Soms ben ik gewoon met iets bezig, en besef ik pas na een tijd dat de muziek zich aan het herhalen is. Niet dat ik dat erg vind. Die Resonance van VNV bijvoorbeeld… ik vind dat zooooo mooi. Een hele dag als het moet, geen enkel probleem. Vandaag had ik dat met The Silencers. Die Blues for Buddha… ik kan ernaar blijven luisteren.  En bijgevolg heb ik dat vandaag ook een hele dag gedaan.

Maar ik heb het gewoon nodig, zowat muziek overdag. Om de stilte te breken, of om het gezaag en het geklop (letterlijk mannekes, er wordt nog gewerkt aan het gebouw) in de nieuwbouw wat te overstemmen.
Neemt niet weg dat ik ook benieuwd ben (alweer ja, ik ben eigenlijk gewoon een grote curieuzeneus): luister jij naar muziek op het werk, en welke muziek is dat dan?

There is a chill wind blowing outside
My window pane is wet with tears from the sky
And my record player answers me
A crying song for a fool like me

The midnight bell is striking twelve
Hymns of love ring out for someone else
A choir of children sing innocently
A crying song for a fool like me
The razor blades of love

 

If you want me

Bon… 3 teksten begonnen, ik krijg er geen enkele af. Er zijn van die dagen, en die horen er gewoon ook bij. Mijn gedachten fladderen wat teveel rond denk ik. De titel van mijn blog blijft zo natuurlijk ook gewoon accuraat. Dat schrijven komt wel weer. Intussen gewoon genieten van wat muziek. Want dit is en blijft zo mooi!  Muziek… mijn reddingsboei, altijd weer. 🙂

 

Delirium

Delirium, delirium
Delirium, delirium

I can’t surrender
I cannot breath and I’m still going under
it’s hard to realise
it’s getting closer
I fear this struggle
is wasting me from inside

Delirium, delirium
Delirium, delirium

Insane obsession
is growing faster
there’s no medication
It’s hard to realise
lost in confusion
I hear the silence
is screaming aloud inside

Delirium, delirium
Delirium, delirium

Enclosed in a shrine
locked away inside my mind
I walk in the darkness and neon lights
delirium will take me away

Delirium, delirium
Delirium, delirium
Delirium, delirium
Delirium, delirium