Categorie archief: Douchen

Chaos

Iets dat aan me vreet
Op mij getatoeërd
Het antwoord op mijn vraag
Blijft in alle talen vaag

Uit ‘Tunnels’, van Bazart inderdaad. Al had chaos ook wel gepast. Want zo voelt het in mijn hoofd en in heel mijn lijf momenteel. Chaos. Ik ben ermee opgestaan, ik ga er vast ook weer mee slapen. Het zal zijn tijd ook duren.

Ja, tuurlijk weet ik wat het is. Een beetje een samenloop van wat dingen. Dingen waarvan ik sommige niet aan mezelf durf toe te geven. Gevalletje ontkenning. Ik ben er goed in, in ontkennen. Misschien ook iets dat ik maar niet meer moet doen, er is geen reden toe.
Maar goed, soms is het niet anders. Soms is mijn hoofd wat het is. Een hoofd dat toch meer dat gevoel volgt dan ik zelf zou willen. Maar ik heb niets te willen, want het wordt voor mij bepaald. Niet door mijn hoofd, want het blijft voelen zoals het voelt.

Volgen jullie nog? Want ikzelf eigenlijk al lang niet meer. Ook weer zoiets. Dat typt er maar wat op los, en weet niet eens zelf wat ze aan het typen is. Dit is al de derde blogpost die ik start vandaag, maar ik krijg niet echt iets afgewerkt. Allemaal onvolledige verhalen. Er was er al eentje over Restart, en het falen gisteren met de wijn. Wijn ja. Ik had het karakter even niet meer om “neen” te zeggen. Ik was echt toe aan een glas wijn. En aan 2 glazen ook. Ik zal het wel uitleggen bij de coach, morgen. Overigens, kleine update: mijn lichaam vertikt het momenteel ook om af te vallen, ondanks het feit dat ik – op die paar glazen wijn van gisteren na – afgelopen week mijn eetplan foutloos gevolgd heb. Alle redenen waren goed om aan de wijn te gaan eigenlijk. Het werd in ieder geval een heel leuke avond in heel fijn gezelschap. En laat, dat ook. Time flies when you’re having fun peinsek.

wijn

Ik was ook al begonnen aan een verslag over de Brabant Wallon in Beauvechain van gisteren. Bij nader inzien denk ik dat ik er niet zoveel over te vertellen heb, behalve dan dat het nat tot op het vel en heel modderig was. Modder tot aan mijn knieën, van het soort dat er onder een koude douche niet zo goed afwast.
Blijkbaar zag ik er ook “opgezwollen” uit, al vermoed ik dat het “vriendje” (tussen aanhalingstekens ja, wie zegt dat nu tegen een vrouw? Aja, hij dus! pffff ) welke dat zei eerder “opgesmeten” bedoelde. Ook net wat ik nodig had, inderdaad. Gelukkig paste mijn nieuwe T-shirt wel. Maat large, astemblieft! Aha! En schoon, dat ook. Ik ben er in ieder geval heel erg blij mee! Het mag ook een klein beetje meezitten, zo af en toe. 😉

Cancellara-shirt

 

Advertenties

Benen scheren

Potdekke, nu heb ik een ontdekking gedaan!

Even schetsen: in de winter doe ik niet aan benen scheren, tenzij het niet anders kan. Lees: tenzij ik plan een rok aan te doen. Die ik overigens eigenlijk nooit draag, dus: in de winter doe ik niet aan benen scheren.
Maar ja, laatst viel het mij op dat het toch echt wel te gortig werd. Toen ik bijgevolg een keertje riep “dat ik in het haar op mijn benen bijna vlechtjes kon maken”, kreeg ik wat rare blikken. Misschien had ik dat ook niet moeten roepen op kantoor, en misschien overdrijf ik het ook allemaal, maar uiteindelijk… het is wat het is, toch??

Intussen is de lente begonnen, en in de lente kan ik toch niet met een lange broek lopen? Plus, die lange broek, die werd te groot, dus dat was weer een gedoe om die broek tijdens het lopen te houden waar ze moet zijn (boven, en niet beneden), en dus ja… die benen, die moesten er maar eens aan geloven, want dan kon ik terug in mijn capribroek lopen.

Maar serieus: dat benen scheren, wat een gedoe! Gedoe met scheerschuim c.q. -gel en scheermesjes. En doe ik dat dan in de douche (o hellep, het schuim spoelt eraf!), of aan de lavabo? En gaat die lavabo dan niet op de duur verstoppen van al dat scheerschuim? En oeps… valt daar nu geen klodder schuim op de grond? Ik zei het al: gedoe!
En toen zag ik in de Trekpleister in Nederland dé oplossing liggen: scheermesjes met geïntegreerde scheergelkussentjes (mijn tong draait al in de knoop als ik alleen al dénk aan hoe ik dat moet uitgesproken krijgen). Overigens, Trekpleister, ik blijf het een rare naam vinden voor een drogisterij. Het zou mij een betere naam voor een café lijken: “Ik ga naar den Trekpleister hé!” Maar bon, ik wijk weer af. Dat is ook een afwijking vrees ik.

Dus: die scheermesjes met scheergelkussentjes, geïntegreerd hé, die zijn schitterend! Gewoon mee de douche onder, benen nat, en al dat haar glijdt er in no time af! Geen gedoe met aparte scheergel of -schuim, niks. Het enige probleem is dat ik af en toe weleens een stukje oversla, maar hey… no problemo: dan doen we het toch gewoon oepternief?

De benen, die mogen dus weer gezien worden. Nu nog een oplossing vinden voor die aftekening van de loopbroek en -sokken, en ik kan gezwind de zomer in.