Tagarchief: allerlei

Hanging by a moment

Verdorie! En dan is plots die vakantie alweer om, en rest niets anders dan de herinneringen om op terug te kijken… Mooie herinneringen, dat wel. Neemt niet weg dat ik me toch altijd afvraag waarom de tijd zo vliegt als het leuk is.

Raar gegeven is dat toch. Want de tijd is de tijd. Een dag duurt 24 uur, een uur duurt 60 minuten, en een minuut duurt 60 seconden. Zo raar dat je dat dan soms anders percipieert. Soms tergend traag, soms flitsend snel. Die vakantie, die was dus in een flits voorbij. Terwijl de tweede helft van deze week voorbij lijkt te kruipen. Ik ben weer aan het werk, dus ja… dat betekent ook weer vroeger opstaan, en proberen op tijd naar bed te gaan. Proberen. Want ’s avonds vliegt de tijd dan plots weer wel, en is het in no time weer middernacht. Ik zei het al… tijd, het is en blijft een raar gegeven.

In ieder geval, ik ben net nog eens door de fotootjes van de afgelopen vakantie gegaan. En het zijn fotootjes waar ik oprecht blij van wordt. Want die tijd, die tikt dan wel door – snel, traag, of gematigd – er zijn blijkbaar toch genoeg momenten waarop de tijd even stil is blijven staan. I’m hanging by a moment…

 

Muziek verzacht de zeden

De radio staat aan. En irriteert mij nogal. Neiked (what’s in a name?) gilt van Sexual. Ik vraag mij af of überhaupt iemand zich daar “sexual” van gaat voelen, van dat gegil. Ik hoorde daarstraks ook al Beyoncé, “we run the world”. Ik run dan liever toch elders. Rihanna broebelde daarnet ook al iets van “wahwahwah”. Wah?

Het zal wel aan mij liggen, maar ik versta daar dus de ballen van. Ik word hier echt niet warm van, ik word er eigenlijk eerder koud van. En lastig. Het werkt op mijn zenuwen. Probleem is dat dat dan van de ganse dag niet overgaat, en ik mij op de duur dan aan alles ga ergeren. Hoezo, muziek verzacht de zeden?

Ik vind dat trouwens een raar spreekwoord, “muziek verzacht de zeden”. Die zeden, wat zijn dat? Wat is dat? Waar staat dat voor?
Vandale zegt:
ze·de (dev(m)meervoud: zedenlandsgewoonte, gebruik, manierzeden en gewoonten (in het meervoud) heersende opvatting over wat je wel en niet hoort te doen, m.n. op seksueel gebied.

Duuuhuuss… als ik het goed begrijp, dan verzacht muziek alles wat je wel en niet hoort te doen op seksueel gebied? Brengt mij terug bij die Sexual. Ha! Ik zie mij daar nog niet zo snel, en traag ook niet, iets op doen op seksueel gebied. Iew zeg!

Ik heb het uiteraard ook even aan mijn bijna-beste-vriend Google gevraagd. Die gaf mij een hoop antwoorden, maar nergens een antwoord waar ik iets aan heb. Pff.. sommige vrienden, daar heb je ook gewoon niks aan!

Intussen hoor ik dit op de radio, in een live-versie, en heb ik kiekenboebelen:
Have you ever been alone at night
Thought you heard footsteps behind
And turned around and no one’s there?
And as you quicken up your pace
You find it hard to look again
Because you’re sure there’s
Someone there

Want jaaaa, dit doet wél iets met mij! Vooral ook omdat ik de groep in kwestie al live zag. Zulke dingen helpen natuurlijk ook. En ook, meestal ga ik – de paar uitzonderingen bevestigen de regel – niet naar concerten van groepen of zanger-s-essen die ik niet graag hoor. Ik heb het inderdaad wel gedaan, om anderen plezier te doen. Maarreh… ik vrees dat zowel die anderen als ikzelf daar weinig plezier aan gehad hebben, want als het mij niet bevalt, dan is dat ook aan mij te zien peinsek. Dus neen… dat doen we toch maar niet meer.

De radio heeft zich trouwens herpakt. Rammstein, Ich will. Aja, Tuurlijk will ich. Ofzoiets. 😀
Ich will dass ihr mir vertraut
Ich will dass ihr mir glaubt
Ich will eure Blicke spuren
Ich will jeden Herzschlag kontrollieren

Enfin, intussen denk ik dat het wijs is van de radio maar gewoon uit te zetten. En zelf mijn muziek te kiezen. Er staan op mijn iPod nog wat dingen die ik nog moet beluisteren wegens net gekregen. Toeval wil dat 1 van de groepen die ik dringend moet beluisteren vandaag volgende video op de smoelenboek zette. Hoewel… toeval? Dat bestaat niet! Toch?

Illusion

I know it’s hard to tell how mixed up you feel
Hoping what you need is behind every door
Each time you get hurt, I don’t want you to change
Because everyone has hopes, you’re human after all
The feeling sometimes, wishing you were someone else
Feeling as though you never belong
This feeling is not sadness, this feeling is not joy
I truly understand. Please, don’t cry now

Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, please don’t leave here
I don’t want you to hate;
For all the hurt that you feel,
The world is just illusion, trying to change you

Being like you are
Well this is something else, who would comprehend?
But some that do, lay claim
Divine purpose blesses them
That’s not what I believe, and it doesn’t matter anyway
A part of your soul ties you to the next world
Or maybe to the last, but I’m still not sure
But what I do know, is to us the world is different
As we are to the world but I guess you would know that

Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, please don’t leave here
I don’t want you to hate for all the hurt that you feel
The world is just illusion trying to change you
Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, oh please don’t leave here
I don’t want you to change;
For all the hurt that you feel,
This world is just illusion, always trying to change you

Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, please don’t leave here
I don’t want you to hate for all the hurt that you feel
The world is just illusion trying to change you
Please don’t go, I want you to stay
I’m begging you please, oh please don’t leave here
I don’t want you to change;
For all the hurt that you feel,
This world is just illusion, always trying to change you

De Slag om Passendale

Dit typende, zit ik te kijken naar de herdenkingsplechtigheid van de Slag om Passendale. Ik was dat eigenlijk niet van plan, ik had zoiets van: “weer een saaie herdenking, ik herdenk wel op mijn manier”.

Nu goed… iets maakte dat ik toch ging kijken. Intussen, meer dan een uur verder, heb ik al 2 keer stiekem de tranen uit mijn ogen geveegd.
Het is “mooi”, op een manier dat oorlog mooi kan zijn natuurlijk, want oorlog is niet mooi. Oorlog is vuil en lelijk. Maar het is wel een prachtig eerbetoon. Een prachtig eerbetoon aan al die mensen, al die jonge mensen ook, die voor eeuwig daar zullen rusten.
Zoveel levens, zoveel toekomst… allemaal weg. Zinloos. In Flanders Fields.

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the Dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.
Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

Major John McCrae – 1915

Intermezzo :)

Aargh! Ik wil schrijven, ik ben al met duuzend verschillende intro’s begonnen, maar wat ik wil schrijven komt er gewoon niet uit. Gevalletje willen maar niet kunnen. Zoiets ongeveer. Dus ik doe maar weer een tussendoor-liedje. Omdat ook dat moet kunnen. Omdat ik van sommige liedjes ook gewoon nooit genoeg krijg… en omdat sommige liedjes ook gewoon perfect passen. 🙂

She’s got her head in the clouds
She’s got the stars in her eyes
And she’s dancing with a dream in her heart
She’s got the wind in her hair
Moon child shining bright
And she’s dancing, with a dream in her heart