DrielandenpuntTrail Vaals

“Of we geen zin hadden om eens een trail te lopen”, was de vraag die iemand in de club stelde. De respons was overweldigend. Meer dan 10 personen hadden inderdaad weleens zin om een trail in de winter te gaan lopen, op het Drielandenpunt in Vaals. Ik, ik twijfelde. Want traag en zo vanal. Uiteindelijk, nadat ik alles nog eens goed gelezen had (bevoorrading op 10K open tot 2u na vertrek, en aankomen mocht tot 5u30 na vertrek) en nadat er wat mensen mij overtuigden, ging ook ik overstag. Ik zou Vaals lopen. 21 kilometer, in winterse omstandigheden.

Een trail dus. En hoe dichterbij de datum van de trail kwam, hoe meer het duidelijk werd dat we weleens tot onze enkels in de modder zouden staan. “Trailschoenen Sandra, trailschoenen” werd er geopperd. Allemaal goed en wel, maar dat paar dat ik hier nu al een tijd staan heb en waar ik een keer of 2 mee gelopen had, daar zag ik mij nog geen 21K mee lopen. Te smal, teveel zeer. Miskoop dus. Jammer genoeg. Wij dus op naar de winkel voor een paar andere. En hoera hoezee! Zowaar een paar dat niet knelde en waar mijn poezelige voet in past. Aha! Oh, en of ze ook regenjasjes hadden, want die trail… het zou gaan regenen. Mwoah…. niet echt. Beetje waterafstotend, maar bon, alles beter dan niks zeker?

Enfin, zondagochtend op tijd op, ontbijtje binnen, taxi voor de deur, en wij naar Vaals. Alwaar bleek dat voor een trail de opstelling minimaal is. Tentje voor de nummers, een paar toiletjes, een start/aankomst en een tentje voor de speaker, en een hoekje om de sporttassen in bewaring te geven. Ah ja, en een grote douchetrailer, niet onbelangrijk. Het plaatselijke café aldaar werd dus overspoeld met mensen die kwamen lopen. De ene geraakte al wat makkelijker aan zijn koffie dan de andere, maar dat moge een detail zijn.

alle foto’s: merci Sammy

Bon, een uur na de start van de 30K, gingen ook wij van start onder stralende omstandigheden. Lees: in de gietende regen. Happy happy happy! Maar we zagen het zitten, en we gingen ervoor. Dat is tot we na 500 meter al serieus een helling op moesten. 800 hoogtemeters volgens de organisatie, die moet je verdienen hé! We liepen al aan het staartje, en besloten dat ook zo te houden. Niet dat ik veel keuze had, maar dit keer had ik er nu eens écht geen probleem mee op laatste te lopen. Doel was uitlopen, en onderweg genieten.

En of dat gelukt is! De bergopjes moest ik veelal stappen – iets met vorige week ziek geweest en een hartslag die nog steeds wat te hoog lag – maar ik geraakte we overal op. In het begin werd er ook nog flink van links naar rechts en terug gehupst om de plassen en de modder te vermijden, maar op de duur wat het gewoon niet te vermijden. Komt natuurlijk ook omdat er al zoveel mensen voor ons gelopen hadden. Erdoor dus maar. En natte voeten, dat dus ook. Sommige bergafjes leken ook op watervallen. Het water stroomde eraf, en wij dus ook. Soms letterlijk, en een valpartij was dus eigenlijk een beetje onvermijdelijk. (nota aan de collega’s: neen, niks gebroken! 😉 😀 ) Ik schoof, en bleef schuiven, en zat plots op één knie met mijn handen in de modder. Iew iew iew! En ja… trailschoenen Sandra, die heb je nodig! Doh! Daar schuif je dus nog altijd mee hé! Zeg dat ik het gezegd heb! Nem! 😉

Overigens, ik moet zeggen: ondanks het feit dat we als laatste liepen, hebben we nooit het gevoel gehad dat de organisatie dat vervelend vond. Aan de bevoorrading stond gewoon nog alles (Chips! Tuc! Cake! Jujuppen! Water! Sportdrank!), en ook aan de oversteekplaatsen stonden de verkeersbegeleiders ons nog op te wachten. Super, echt waar, ik kan dat heel erg appreciëren als trage loper. Vandaag als extra-trage loper dan nog, want de keren dat ik gezegd heb tegen Sammy ‘ik kom af hé’ zijn niet te tellen. Maar wel zo fijn dat we met 2 waren en Sammy telkens weer op mij wachtte. Ik weet niet of ik het alleen ook zo geweldig had gevonden. Vast niet. 🙂

Bon, zo rond kilometer 17 kreeg ik wel een hongerklopje. Ondanks de bevoorrading ja, maar die was intussen ook al 7 kilometer en meer dan een uur geleden. Honger, en benen die niet meer meewilden. Gelukkig had ik een koekje! Koekje binnen, wat water erachter (dat waterrugzakje, fantastisch ding), en voila… we konden weer door. Lopen, vooral blijven lopen. *plets plets*, door de modder, door het water. Nog 2 kilometer. Nog eentje. En dan plots een pijl naar links en eentje naar rechts. Oeps. Wat nu? Ons verstand zei: ‘naar beneden’ en gelukkig bevestigde een fietser dat: “nog een kilometertje ongeveer tot de finish”. Woohoow, de laatste rechte lijn naar de finish, én ook nog bergaf! Gazellen was de enige mogelijke optie, plots liep het ook allemaal weer gemakkelijker.

alle foto’s: merci Sammy

Dus ja, we finishten, als laatsten, én onze naam werd ook nog eens afgeroepen! En ook hier: nog een volledige bevoorrading, pannenkoeken inclusief! Woohooww! De meneer die in het bos aan de bevoorrading gestaan had herkende ons nog, en een groepsknuffel was ons deel! Helemaal geweldig! Onze clubgenoten deden intussen teken vanachter het glas dat de dorstigen daar al gelaafd werden. Het was hen gegund!

Mij wachtte nog een welverdiende douche (dat is nadat ik al die doornatte kleding afgepeld gekregen had), en daarna zowaar nog een stuk taart. Ik ga dat meer doen, voor een wedstrijd zeggen dat als ik het helemaal uitloop, ik erna vast een stuk taart verdiend heb! Merci, het was lekker! 😀

Dus goh ja… Vaals. Het was inderdaad zwaar. En het was vettig. En het was modderig tot achter onze oren. En het was ook heel nat. Maar… het was ook heel plezant. Net omdat die tijdsdruk er niet was, net omdat het genieten voorop stond, net omdat we ondervonden dat de organisatie echt niet zinnens was om alles af te breken vooraleer wij ook toegekomen was. Leuke lange trage loopjes, het kan dus écht wel! 🙂

En tot slot deel ik ook nog efkes de soundtrack van het weekend. Don’t ask. Het is Don Johnson met zijn Heartbeat. 😀



Advertenties

4 gedachten over “DrielandenpuntTrail Vaals

  1. Pingback: Goesting? Of niet? | My thoughts are like butterflies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s