Het grote leesplan

Lap. Het is zondagavond, en het is voetbal op TV.
En met dat voetbal komt er altijd een beetje een soort van jeugdtrauma boven. Want op zondag ging de TV aan, voor het nieuws, niet eerder, en na het nieuws was er sport. Voetbal vooral. Samenvattingen uit eerste klasse, overlopen van de wedstrijden uit 2de klasse, en als we geluk hadden, dan kwam er aanvullend nog een beetje atletiek.

Zucht, zucht en nog eens zucht. Want dat sport op TV, dat duurde eindeloos lang. Gelukkig waren er boeken. Heel veel boeken. Boeken waar ik indook, en waardoor ik aan al dat gesport op TV kon ontsnappen. Idem voor alle voetbalwedstrijden die live uitgezonden werden. En ja, neem dat duiken maar letterlijk. Ik dook in zo’n boek, sloot mij af voor alles wat rondom mij gebeurde, en ging helemaal in het verhaal op. Slechte boeken las ik gewoon niet, want als de eerste pagina mij niet beviel, dan nam ik het boek al niet mee naar huis. Neen, een boek moest mij gelijk hébben, anders was het geen goed boek. En dat is eigenlijk nog altijd zo.

Jarenlang heb ik zo boeken verslonden. De ene na de andere. Met op topmomenten 5 à 6 boeken in 1 week tijd. Wat ik dan zo allemaal gelezen heb? Wel.. ik weet het niet meer. Ik was al nooit echt van lijstjes, en een lijstje met gelezen boeken heb ik dus ook niet. Laat staan dat ik de titels nog weet. Of de auteurs. Ik zou bijna roepen dat dat bijkomstig is, detail, maar daarmee doe ik tal van auteurs onrecht. Want het is wel hun verhaal, waar ik zo van genoten heb. Maar ja, helaas, en jammerdebammer… op enkele uitzonderingen na heb ik het écht niet onthouden. En zo kan het dus af en toe zijn dat ik een boek vastpak, begin te lezen, en mezelf afvraag waar ik dit nog al eens gelezen heb?
2 mogelijkheden zijn er dan: of ik heb het boek inderdaad al eens eerder gelezen, of het boek lijkt gewoon heel sterk op een ander boek dat ik ooit gelezen heb. In het eerste geval, als het verhaal mij gelijk weer bij de lurven heeft, lees ik gewoon door. In het 2de geval stop ik meestal. Want het origineel is altijd beter!

Nu, waar ik eigenlijk naartoe wou met dat voetbal en boeken enzo… jaja, ik weet het, ik wijk weer af, en het is een afwijking, en bladadie bladieda… gezien het aantal wedstrijden wat hier op TV bekeken wordt, zou ik makkelijk weer meer kunnen gaan lezen. Maar op 1 of andere manier lukt mij dat niet meer zoals vroeger. Vroeger, als in toen ik nog bij mijn ouders woonde. Vroeger, als in toen er nog geen kids waren. Vroeger, als in toen er nog geen internet was.

Ja, ik geef het toe. Teveel van mijn tijd gaat naar dat grote boze www. Er is altijd wel iets om op te zoeken, altijd wel iets om te ontdekken. Momenteel is dat – hoe kan het ook anders – voeding en sporten. En de combinatie daarvan. Zoveel artikels, zoveel dingen om linken tussen te leggen… en daar tussendoor ook nog wat muziekjes die moeten beluisterd worden. En blogjes die moeten gelezen worden.

Oh stop! Ik zag mezelf net een paar keer ‘moeten’ typen. Uiteindelijk moet ik niets, toch? Waarom kan ik dan gewoon niet die laptop/tablet aan de kant leggen, en mij nog eens – heerlijk – verliezen in een boek? Het is nochtans niet dat ik aan leesvoer een gebrek heb. Van hieruit zie ik zomaar een boek of 8 liggen. Boeken die roepen om gelezen te worden. Hoor maar: ‘lees mij, lees mij, lees mij!’

En weet je.. dat is precies wat ik ga doen. Vanaf morgen ga ik weer meer lezen. Na het werk. Na het sporten. Na het plooien en wegleggen van de was. Na de afwas. Na….

P.S.: Nog iemand goede boekentips trouwens? Want met dat grote leesplan kan ik die wel gebruiken lijkt mij. 😉

Advertenties

6 gedachten over “Het grote leesplan

  1. Veronique

    Ik herken die zondagavonden. Tot vervelens toe. Ondertussen word ik met 3 mannen in huis ook weer “gedwongen” om naar de voetbal te kijken. En sinds de WK euforie maken ze er hier een gezellige avond van. ( lees hapjes ed). En het lezen is op http://www.be.

    Like

  2. Marianne Vanden Eynde

    Herkenbaar, dat lezen, of beter dat “minder lezen” o.i.v. ons drukke leventje, het internet etc. En toch is het zalig om je helemaal “te verliezen” in een spannend of meeslepend verhaal. Enkele van mijn suggesties : Niemand vertellen – Harlan Coben / Trigger – Wulf Dorn / De reunie – Simone van der Vlugt. Veel leesplezier Sandra !

    Like

  3. Anja

    Momenteel geen leestips, ik lees nog steeds vooral moord en doodslag voor gevorderden. Geen tijd om te lezen nu, ik moet op het www opzoeken welke plant ik tegen een noordmuur kan laten opklimmen. Of boeken over tuinieren, dat zou ik moeten lezen, want ik ken daar werkelijk niks van 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s