30 kilo minder Sandra

Jeps, ik val maar gelijk met de deur in huis. Niks te spanningsbogen opbouwen, het moet eruit! Ik heb hier nu al zo lang op gewacht, en eindelijk is het zover! Ik weeg zomaar even 30 kilo minder dan ‘toen’. DERTIG! 30! Dat is een D, een E, een R, een T, een I, een G! Joehoe! En woohoow ook! Ja, ik ben blij! Wat zeg ik: ik ben meer dan blij!

30 kilo minder. En o ja, ik weet nog heel goed hoe dat ging met 30 kilo meer. Want toen kocht ik mijn fiets. Ik paste net tussen het zadel en het stuur als ik mijn voeten op de grond zette. Nu is er nog megaveel ruimte over. Als ik daaraan denk, dan voel ik mij altijd heel erg licht worden. Wat ik uiteraard nog niet ben, maar hey… als het tussen de oren al goed zit, dan komt de rest vanzelf ook wel!

Ik kan niet genoeg beschrijven en vertellen over wat een verschil van levenskwaliteit dat maakt. Serieus waar. Ik blijf mij erover verwonderen, maar het is gewoon écht zo. Stel je maar eens voor dat je elke dat met een rugzak van 30 kilo rond moet zeulen. Dan ga je ook liever op de bank zitten, boek lezen, film kijken. En och, doe er maar een drankje en een chipske bij – zijn er geen kaasjes of salami trouwens?
Ja, het is een soort van cirkeltje, een cirkeltje wat alleen ikzelf kon doorbreken. Gelukkig zag ik dat op een gegeven moment ook in. En gelukkig vond ik ook ergens, op een of andere manier, een motivatie in mezelf om het te blijven volhouden. Nog steeds. Want ik ben er natuurlijk nog niet, er moet nog wel wat af.

Maar die veranderingen… echt waar. Ik lijst even wat dingen op:

kledingmaat: van maat tent, naar een normale maat, verkrijgbaar in de normale collecties. En ja, mensen mogen van mij roepen dat er bij de grote maten ook leuke kleren te vinden zijn. Kan best zijn, en ik geloof het ook wel, maar voor mij is het een soort van ‘stigma’, en ik ben heel blij dat ik er vanaf ben.
conditie: van amper 500 meter kunnen stappen, naar 5 à 6 km joggen. Ik had nooit gedacht dat ik het zou kunnen, maar nu loop ik zo’n 3 keer per week. Meer zelfs, nu voel ik mij niet lekker als ik eens niet kan gaan lopen. Dan mis ik het bos, dan mis ik de beweging. En dan loop ik van ambetantigheid thuis de muren op.
Ik merk ook dat ik nu ik meer beweeg, ik nog meer wil bewegen. Dus de dagen dat ik niet loop, fiets ik nu naar het werk. Liefst nog tegen een behoorlijk tempo, want ja, ik ben best wel competitief, dus die competitie tegen mezelf die wil ik ook winnen. Dat wil zeggen dat ik binnenkort die verdomde brug sneller wil op fietsen, en dat ik toch telkens probeer om iets van mijn tijd af te pitsen. Vandaag was ik 3 minuten sneller op het werk dan vorige keer. Zie, daar word ik dus blij van.
ruimte: ik neem gewoon minder ruimte in, en dat is wel prettig. Ik kan gewoon eens ergens tussen als ik mijn buik intrek. En dat kon vroeger niet. Want toen kon ik mijn buik niet meer intrekken, want er was teveel buik. Veel te veel buik.
zichtbaarheid: ik ben op 1 of andere manier meer ‘zichtbaar’ dan toen ik dikker was. Hoewel er toen niet naast mij kon gekeken worden, keken mensen blijkbaar toch langs mij heen. Nu niet meer. Misschien ook omdat ik niet meer langs mij laat heen kijken, maar langs de andere kant: ik maakte 30 kilo zwaarder eigenlijk ook al best veel lawaai hoor! 😉
durf: ik durf meer. Vroeger durfde ik quasi niets meer, omdat mensen dan toch zouden denken ‘zie die dikke eens’. Nu weet ik dat dat niet zo is, dat dat in mijn hoofd zat. Het eruit krijgen was wat anders. Maar ik ben op goede weg, denk ik. 😉 Neem nu bijvoorbeeld die short om te gaan fietsen. Vanochtend stond ik nog te twijfelen, zou ik, zou ik niet. Uiteindelijk heb ik dan toch maar een sportshort uit mijn man zijn kast gepikkediefd (hehe, en ze past nog ook! 🙂 ) en ben ik in short naar het werk gefietst. Diegenen die zich er onderweg aan stoorden hebben zelf pech, ik heb lekker genoten van het zonnetje en de wind.

En zo zijn er nog tal van andere dingen. Allemaal zaken die voor mij het leven leuker maken, lichter ook. Heel letterlijk. En het kan alleen nog maar beter worden. Want neen, het stopt hier niet, ik ga gewoon door. Ik wil nog wat gewicht kwijt, ik wil nog wat sneller en langer kunnen hardlopen, en ik wil ook nog zoveel andere dingen.
Maar eerst ga ik mezelf belonen. Met een pizza. ’t Is te zeggen, met een soort van lijnvriendelijke pizza-versie. Ik herinnerde mij net dat ik ooit iets gelezen had van een tortilla als pizzabodem, en daar dan wat lekkere dingen op. In dit geval parmaham én geraspte kaas. En dat staat nu dus in de oven. Het wijntje zal voor vanavond zijn, dan drink ik er ook eentje op. Misschien doe ik wel zot, en drink ik er 2. In ieder geval: schol! Op jullie! Ja, jij, en jij, en jij ook, al diegenen die mij gesteund hebben in mijn afvalrace, en dat nog steeds doen (en dat is ook inclusief jij daar! 😉 ).

Advertenties

10 gedachten over “30 kilo minder Sandra

  1. Annelore_compleetgeluk

    WAW! SANDRA! *ja,ik moet ook even roepen * wat een prestatie! En echt, ik heb het al vaker gezegd, maar wat een ongelofelijk respect heb ik voor je!! 👊 👍

    (mocht je die 30 kg nog eens willen ervaren, til dan zondag onze twee prinsessen eens samen op, dat is 32kg :-))

    Liked by 1 persoon

  2. Patrick Vansteenkiste

    Een dikke (alhoewel dat woord hier misplaatst is) proficiat. Volharding en geduld … soms oh zo moeilijk maar als het je lukt dan geniet je er dubbel zoveel van.
    Echt fantastisch, ik beleef in jouw plaats het plezier terug (als ik terugdenk aan mezelf).

    Liked by 1 persoon

  3. Inge Keersmaekers

    CHAPEAU!! Ik heb een ontzettende bewondering voor jou! Niet alleen voor je min 30 kg maar evenzeer voor je uithoudingsvermogen/bootcamps/trainingen… kortom een hele dikke proficiat! Doe zo verder en blijf mij inspireren en motiveren met jouw leuke verhalen, warvoor grote dank!!

    Liked by 1 persoon

  4. sheenaichigo

    wauw wauw wauw ik ga bijna door het lint! 😀 Proficiat! Dat heb je super gedaan! Ik ben blij dat je weer vooruit aan het gaan bent. Ik denk dat ik je blogs misschien eens iedere ochtend moet beginnen lezen om mezelf te motiveren want wat voor prestaties jij neerzet…

    Niet alleen heb je deze kaap bereikt, maar als je ook die andere prestaties op een rijtje zet, kan ik alleen maar vol bewondering staan kijken. Ik heb er even niet meer woorden voor, maar weet dat je een groot voorbeeld voor mij bent! Ik wil ook richting die D gaan

    Liked by 1 persoon

  5. Marianne

    Wat knap van je Sandra, bravo !!!!!!! En de manier waarop je het hier allemaal verwoordt, is gewoon een zaligheid ! Vele succes verder, en blijf maar schrijven, ik blijf fan !

    Liked by 1 persoon

  6. pipsesippi

    Waw Sandra, nog geheel in vakantiesfeer constateer ik dat gij onze volle 2 valiezen (met surfgerief inbegrepen!) in gewicht kwijt zijt!!!!!! Da’s nondemille nogal eens een prestatie zeg! Als mijn darmen zich weer hersteld hebben van de grote overdosis olijfolie ga ik toch ook maar eens wat meer fruit eten. Alleen banaan, mag dat ook? Fruit dat ge zo moet schillen en snijden is denk ik te veel moeite om de poging tot een goed einde te brengen.

    Liked by 1 persoon

    1. Sandra Berichtauteur

      er is anders nog fruit dat niet geschild hoeft te worden: aardbeien (ze zijn trouwens lekker nu 🙂 ), nectarines, druiven, appelen, peren… De lijst is eindeloos! Overigens… Ik eet alweer gevarieerder hoor, ’s middags mag het rauwkost zijn. 😄😄😄

      Like

      1. pipsesippi

        Ik lust alles met appels in, maar de appels zelf niet. Ik heb een perentrauma omdat mijn grootouders een perenboom hadden 🙂 Druiven (pitloze!!!!) dat zou wel gaan, aardbeien ook en inderdaad, nectarines, maar dan moet ik wel een bavetteke crocheteren 🙂

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s