Over fietsen, lopen, calorieën en vanalles

Oewa! Ik zou lezen! Ik ging lezen! Ik had een leesplan! Vandaag, 3 dagen verder, zou ik dus al halfweg in een boek kunnen zijn. Of toch op zijn minst enkele pagina’s kunnen gelezen hebben.

De realiteit is helaas weer anders. Maandag fietste (of liep, dat is afhankelijk van hoe je het bekijkt) een lezing over sportvoeding door mijn leesplannen. OK ja, ik geef toe. Ik had ook niet veel overredingskracht nodig om daar naartoe te gaan. het was ook maar op een paar 100 meter van mijn deur.
En het was best wel boeiend. Ik heb wat dingen opgestoken. Vooral dan over hydrateren. Water, veel water, meer water, en sportwater! Best wel belangrijk, zo voor het sporten. Dat wist ik al, maar ik wist niet hoeveel er eigenlijk moest gedronken worden. Nu wel. Heel veel. Zoveel dat ik er lang niet aan kom. En ik dacht dat ik goed bezig was de laatste tijd.

Want ja… het is gelijk het is: van al dat drinken moet ik vooral heel veel plassen. Zelfs middenin meetings moet ik ‘even weg’ wegens hoge nood. Best wel lastig, ook tijdens saaie meetings. Maar niet-drinken, of minder drinken, is dus zeker geen optie. Integendeel. Het moet nog meer. Had ik gisteren geen dorst tijdens het lopen? Misschien had ik na het fietsen toch al een glas water moeten drinken vooraleer aan mijn 5km te beginnen?

Aargh! Ik word er gek van, écht! Ik weet het gewoon niet. Probleem is gewoon dat dat water bij mij gewoon doorloopt. En probeer dan maar eens een stuk te fietsen of een stuk te lopen. Echt waar! Voor een man is dat makkelijk, die zet zich aan kant in het bos en bewatert een struik, of een boom. Whatever. Als vrouw moet je al uitkijken of er iets of wat dichte begroeiing is, en of er ook geen looppad achter de boom loopt, of dat er niet teveel netels staan. Echt, serieus, dat is niet zo simpel! Daarom probeerde ik dus ook altijd om mijn waterinname 2, of zelfs 3u voor het lopen te beperken. Maar dat is niet goed. Echt niet. De lesgever zei gisteren dat nog even naar het toilet gaan vlak voor de wedstrijd goed is, want dat dat wilt zeggen dat je goed gehydrateerd bent. Ha! Dan kent hij mij duidelijk niet! Want 1 keer gaan, is ook 2 keer gaan, en zelfs 3 keer. Ja, ik weet het, het zit voor een stuk tussen mijn oren, maar toch.

Ik probeer dat nu dus te trainen. En veel water te drinken overdag. In de hoop dat mijn blaas dan gaat rekken ofzo, of dat ik langer kan ophouden. Dat is dus zoooooooooooooooo wishfull thinking! Het blijft gewoon dramatisch, dat water drinken en dat water dat doorloopt. Ik mag er niet eens aan denken dat ik ooit aan langere afstanden zou gaan beginnen. Misschien moet ik die plannen om langer en meer te lopen maar in de koelkast zetten, want serieus… ik zou begot niet weten hoe ik dat moet gaan bolwerken met al dat water!
Maar daarmee heb ik dus niets gelezen maandag. Ah neen, want daarna moest er toch ook nog afgesloten worden met een drankje.

En gisteren was het dinsdag. Dinsdag, dat is looptrainingsavond. Ha ja. Dat staat zo ingepland, dus dat moet. Ik had mij alleen wat mispakt met de fiets. Ik had er namelijk niet op gerekend dat ik met de fiets terug naar huis zou moeten, zo vlak voor het lopen. Maar a woman’s got to do what a woman’s got to do (een beetje dramatiek mag af en toe wel vind ik), en dus fietste ik toch naar huis vlak voor de looptraining. Daar wisselde ik dan rap even van tenue (jaja, want dat zweten, dat is ook wat eigenlijk… ik snap dat niet, dat mensen naar het werk fietsen in hun werkkleding. Ik kom telkens helemaal bezweet aan. Als ik dat in mijn werkkleding zou doen, dan zou ik de hele dag naar het zweet stinken. Dus als iemand tips heeft om zweetvrij naar het werk te fietsen, laat maar komen!).. dus, ik wisselde rap even van tenue, trok mijn loopsloefkes aan, en stond rond 18u vertrekkensklaar in ‘den bos’.Weliswaar eerst met wat frisse tegenzin. Mijn hoofd zei dat mijn benen vast wel moesten weten van dat fietsen. Waren dat watten die ik voelde? Of ging het eigenlijk wel? Goh.. was ik nu niet meer buiten adem van het naar boven lopen dan anders? Ach ja, och jee. Misschien toch nog even dit bosweggetje proberen? Oh, en dat komt uit op dat weggetje. Dan zal ik dat ook nog even aflopen. Hier nog even naar boven misschien? En dan straks dan naar beneden en dan het Finse pad? Enfin, al bij al, en met alle getwijfel en gedenk had ik toch plots iets meer dan 5 km in de benen. Ha! Ik zei het al op de smoelenboek: met het douchen, het fietsen, en het lopen, heb ik gisteren dus eigenlijk een soort van triatlon gedaan! Ik zeg het je, een goed gedacht, dat is het begin van alles!
Maar dus alweer geen letter gelezen.

Vandaag dan in de herkansing. Met de auto naar het werk omdat ik op woensdag na het werk dochterlief ga afhalen bij mijn ouders. En daarna, daarna zou ik tijd hebben om te lezen.
Bij thuiskomst vulde ik echter eerst mijn eetdagboek in, op myfitnesspal. En mijn oog viel op de 98 calorieën die ik vandaag teveel gegeten had. Rode cijfers zowaar. Teveel gegeten. Nu ja, niet echt teveel, maar toch. Beetje wel. Twijfel, twijfel. Zou ik, zou ik niet? 98 calorieën zijn uiteindelijk niet het einde van de wereld. Maar toch.. dat stemmetje in mijn hoofd bleef maar roepen. En mijn benen waren ook nogal onrustig. Dus ja… kledingwissel (uhu, ik ben inderdaad een soort van freak soms, ik kan dat echt niet, gaan fietsen in ‘gewone’ kleren), auto buiten, fiets buiten, en wij weer weg. Een goede 12 km, en net geen 40 minuten later was ik alweer wat lichter. 378 calorieën, om precies te zijn. En daarmee stond mijn metertje weer in het groen. Hoera! Speekmedalje voor mezelf!
Overigens, wel frustrerend, dat fietsen. Ik stamp naar mijn gevoel op mijn fiets stevig door. Gemiddeld 3 minuten per kilometer, en liefst nog onder de 3 minuten, al lukt dat niet altijd. En dan sjeezen onderweg die wielertoeristen mij op hun duuzendste gemak gewoon voorbij. Awoe!

Goed. Ik overdrijf het misschien allemaal momenteel, met dat calorieën tellen en lopen en fietsen. Maar ik zit nu momenteel eenmaal in dat soort van flow, en dan moet het allemaal gewoon. Bewegen, tellen, en hopen dat ik er op het einde van de rit lichter uit kom. Want ja… 30 kilo zijn eraf, maar er moeten er nog altijd 25 af! Er is dus nog werk aan de winkel. Veel werk.

Eh… ik vrees dat mijn boeken nog even zullen moeten wachten! First things first, n’est-ce pas? 😉

Advertenties

6 gedachten over “Over fietsen, lopen, calorieën en vanalles

  1. Katrien en de soezeberen

    ‘k Vind het heel bewonderenswaardig zoals jij aan het sporten bent. Zelf ben ‘k geen intensieve sporter dus ik heb meestal genoeg aan veel groente en fruit en af en toe een glaasje water om gehydrateerd te blijven. Kun je nog iets meer zeggen over de informatieavond?

    Like

  2. pipsesippi

    Verhuizen naar een oud krot dat je nog aan ’t afbreken bent: 10 000 calorieën per minuut, een aanrader, alleen al van de stress. Maar ik vind tijdens saaie meetings “hoge nood” hebben best wel aangenaam. En jawel, het is training, met een langlopend onderzoek moest ik 2 liter water drinken op een werkdag, ge leert dat… in het begin zit ge om het halfuur (van die kleine halfuurkes van een kwartier) op het toilet natuurlijk, maar op den duur gaat dat vlotter. Alleen op treinen lukt dit niet natuurlijk… daar moet ge dringend gaan van zodra de deur dichtgaat.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s