Tagarchief: uitstellen

Pluk de dag… zo’n beetje

Ik heb een probleem. Een beetje zo. Een mentaliteitsprobleem zeg maar. Allez ja, vind ik toch zelf.

Momenteel ben ik dus thuis. Werkloos, officieel. Voor 2 weken toch. En dat was een eigen keuze. Want ik zou wat rust nodig hebben na dat collectief ontslag, en alles even op een rij moeten zetten vooraleer in in die nieuwe job spring. Dus ja, ik zag mezelf al, vooraf: genietend van het thuis zijn, genietend van het niets-moeten, genietend van die zee aan vrije tijd, genietend van wat extra beweging, genietend van het leven gewoon, quoi.

De realiteit, die is even anders. Want nu ik toch thuis ben, kan ik evengoed met de auto naar de garage. Of de belastingen (laten) invullen.  Moest de garage ook eens niet in orde gezet worden? En moesten er daar ook niet wat kastjes geïnstalleerd worden? En wat met die berg aan was? En oh ja… er moet nog wat eetbaars voorzien worden voor vanavond. En prut… het is gewoon veel te heet voor die extra beweging, ik was woensdag, na die dag garage opruimen en kastjes sleuren helemaal gaar.

Bon, u raadt het al… van echt genieten (op Eddie Vedder maandagavond na dan, ik zit nog altijd op dat wolkje, en ja, het is nogal aan de rozige kant 😀 . Vertelde ik eigenlijk al dat ik nu eindelijk “I am mine” live heb mogen horen? Maar dat het een ander nummer was dat veel harder binnenkwam dan dat? Neen? Dan zal ik dat misschien nog een keertje moeten doen denk ik. Want uiteraard heb ik wat tranen uit mijn ogen moeten vegen. Omstandigheden en vanal. Ik ben ook zo’n watje, soms. Een watje op een wolkje. 😉 ) kwam er nog niet veel in huis. Teveel ‘moetjes’. Moetjes van mezelf.

Dus ja, dat moet (ja, dat moet, alweer) anders. Ik heb nog 1 week “werkloos” zijn te gaan. En daarna heb ik dat ook weer gehad. Ik ben uiteraard niet echt werkloos, want ik heb al mooie vooruitzichten. Maar die extra vrije tijd, die had ik toch even anders ingecalculeerd. Ik zag mezelf al flaneren over leuke markten (dat ik eigenlijk helemaal niet graag naar de markt ga is een detail, laat staan dat ik zou weten hoe ik dat moet doen, dat flaneren), ik zag mezelf al ’s ochtends ergens op een leuk terrasje een ontbijt nuttigen (dat ik eerst na het opstaan wat tijd nodig heb om wakker te worden was ik selectief vergeten), ik zag mezelf zelfs al ergens in een leuke stad wat gaan shoppen (dat ik eigenlijk niet zo graag in een stad ben én dat ik ook niet graag shop… enfin, u snapt het intussen wel).

Volgende week ga ik dat dus anders doen. Ja, de auto moet nog eens terug naar de garage, maar dit keer gaat de fiets mee zodat ik geen 3u moet zitten chambreren in een bloedhete hangar. Voor de rest heb ik weinig plannen. Al die dingen hierboven, die zijn van de lijst geschrapt wegens toch niets voor mij. In plaats daarvan heb ik geen lijst. Ik ga gewoon de dag plukken. Een hele week lang. Allez ja, en mijne fiets een keer poetsen misschien, kwestie van dat die op dat nieuwe werk in dat nieuwe gebouw niet teveel uit de toon gaat vallen. Maar, dat is enkel als er terug meer water mag gebruikt worden, want anders kan het niet. Sterker, mag het zelfs gewoon niet. En die duurloop van 2,5u die zou ik ook heel graag doen volgende week, als het wat frisser is. Want binnen 5 weken zo ongeveer wachten die 26 kilometer in de Harz. Stilaan begin ik mij wel af te vragen waar ik aan begonnen ben… stress!

Bon, ik ga eerst maar eens starten, met dat plukken van die dag. Oeps… zie ik daar nu onder dat venstertablet een stofnet hangen? Eerst even de stofzuiger nemen …. maar daarna! En dan! Maar echt hé!

NLw0511_9

 

Advertentie

Renovatiewerken

Het leek een goed idee, dat verven van de slaapkamer tijdens mijn laatste week vakantie. Ja ok, daarvoor moest eerst het behangpapier van de muur, maar onze slaapkamer is niet megagroot, dus dat zou een pies of keek zijn, toch? Ik zou dan in de voormiddag stevig doorwerken, en dan in de namiddag een fietstochtje doen, ofzoiets. Of misschien wel een beetje verder lezen in mijn boek dat nog altijd niet uit is. Zei ik al dat sinds ik actiever leef, ik veel minder lees? Ik heb gewoon geen tijd! Ik moet fietsen, of lopen, of ergens zijn. Time baby, give me time!

In ieder geval: net zoals met dat afvallen, was ook hier de theorie veel mooier dan de praktijk. Ik ben vandaag nu goed 2u bezig, en ik heb 1 muur gedaan. Een muur van ongeveer 1 meter breed, tot op 1m70 hoogte. Damn. Waarom wilden wij ‘toen’ dat vinylpapier eigenlijk? Dus ja… daar gaat mijn fietstochtje.
Ik kan het ook niet laten staan, want het papier moet er echt vandaag allemaal af. Voor morgen heb ik papa-lief gemobiliseerd, die het vliesbehang er dan tegen komt plakken. En dan ga ik die kamer op woensdag en donderdag nog wel even verven..
Even verven. Uhu, jaja… u voelt hem ook al komen zeker? Ik vrees inderdaad dat ik er wat langer voor zal nodig hebben. Op zich niet zo’n probleem, ware het niet dat op donderdagavond de kids terugkomen van scoutskamp. Kids, die na 10 dagen op een campingbed waarschijnlijk heel blij gaan zijn dat ze hun bed weer eens zien. Alleen liggen die bedden nu dus vol, met onze kleren, met badhanddoeken, met vanalles, quoi. Daar kan gewoon geen tiener meer bij! 😀

uitstelgedrag

Ik weet trouwens ook niet waarom ik dat hier nu zit te typen. Ik zou beter voort doen. Ik weet het, ik weet het. Maar ik had een onbedwingbare neiging om te typen. En dus typ ik. Procastrinatie, ik weet er alles van. Ik kan dat dan ook supergoed! Maar dadelijk, als mijn koffietje op is, dan vlieg ik er écht terug in.  Nog 2 slokken. 3, als ik kleine teugjes neem. Enfin… niks aan te doen, ik moet weer aan de slag! Voor echt… nu. Toch?