10 December: Sunday, Runday

Dit lijkt mij wreed plezant… nog iemand interesse?

Peter's Blog

Sunday Runday (1)Beste lezers,

Even een heel onschuldig vraagje voor julie, hebben jullie op zondag 10 december al plannen?

Neen?

Mooi zo.

Neem dan alvast uw digitale of uw papieren kalender bij de hand, en verwittig uw wederhelft: op zondag 10 december bent u dus niet thuis.

Dan trekt u er namelijk een dagje op uit.

Indien uw wederhelft iets té hevig protesteert, dan mag u hem of haar gewoon meenemen, natuurlijk. Voor de niet-lopers kan er een fijne wandeling georganiseerd worden!

10 december: dat wordt de allereerste editievan Sunday, Runday.

Boenkin het Zoniënwoud.

Het wordt een prachtige loopervaring. Samen lopen, samen kennis opdoen & uitwisselen, lekker & gezond eten, en bovenal, onze passie delen!

Sunday Runday (2)Professionele antwoorden op al je vragen over sportvoeding, core-stability, en mindful running …

Wat denkt u?

Klinkt goed?

De plaatsen zijn beperkt, het is een eerste try-out.

Later zal u…

View original post 116 woorden meer

Advertenties

Muziek in mijn oor

Ik was daarstraks op het werk wat muziek aan het beluisteren. Jeps, tegenwoordig geen radio meer op het werk wegens open workspace, maar een oortje kan best. Alleen weet ik niet altijd zo goed wat te beluisteren. Keuze genoeg nochtans, maar ik kom er niet altijd op. Beetje stom, maar goed. Af en toe durf ik al weleens een mailtje te sturen naar iemand die altijd wel een muziektip uit de mouw kan schudden, maar op de duur durf ik de mens natuurlijk ook niet meer lastigvallen met mijn muziekvragen.

Dus ja, ik doe wat van plantrekkerij, en heb de indruk dat ik vooral heel veel hetzelfde beluister. Wat op zich niet erg is, want als het goed is is het ook goed natuurlijk. Op de playlist tot op heden aldus:

  • Dream Theater: Images & Words en The Astonishing
  • Glen Hansard: Rythm & Repose
  • The Silencers: A Blues for Buddha
  • Lacuna Coil: Delirium, In a Reverie, Karmacode, Dark Adrenaline, Broken Crown Halo, Shallow Life
  • Veldhuis & Kemper: Spaar me niet, Dan maar niet gelukkig
  • VNV Nation: Reformation, Judgment, Resonance
  • Eisbrecher: Shock
  • Snow Patrol: Fallen Empires, Up to now
  • The Mission UK: The best of
  • Pearl Jam: Rearview Mirror

Op zich zijn het er niet erg veel. Dat is omdat ik soms een album gewoon op repeat zet. Soms ben ik gewoon met iets bezig, en besef ik pas na een tijd dat de muziek zich aan het herhalen is. Niet dat ik dat erg vind. Die Resonance van VNV bijvoorbeeld… ik vind dat zooooo mooi. Een hele dag als het moet, geen enkel probleem. Vandaag had ik dat met The Silencers. Die Blues for Buddha… ik kan ernaar blijven luisteren.  En bijgevolg heb ik dat vandaag ook een hele dag gedaan.

Maar ik heb het gewoon nodig, zowat muziek overdag. Om de stilte te breken, of om het gezaag en het geklop (letterlijk mannekes, er wordt nog gewerkt aan het gebouw) in de nieuwbouw wat te overstemmen.
Neemt niet weg dat ik ook benieuwd ben (alweer ja, ik ben eigenlijk gewoon een grote curieuzeneus): luister jij naar muziek op het werk, en welke muziek is dat dan?

There is a chill wind blowing outside
My window pane is wet with tears from the sky
And my record player answers me
A crying song for a fool like me

The midnight bell is striking twelve
Hymns of love ring out for someone else
A choir of children sing innocently
A crying song for a fool like me
The razor blades of love

 

Mijn zwakke plek

Mijn zwakke plek. Ik dacht dat ik die wist te zitten, maar er blijkt toch nog een andere te zijn. (oh nee hé, dan heb ik er dus twee!)

Het zit ‘m zo: vorige week had ik na het uurtje functionele training al wat tegenwerkende buikspieren. Niet alleen na dat uurtje, ook de dagen erna protesteerden ze nog steeds heftig. Al die onnozelheid, dat was toch niet nodig, en zie nu, nu hebben wij pijn. Zoiets. Ook tijdens het lopen was het pijnlijk. Vooral bergaf dan. Raar eigenlijk, hoe alles zo in relatie tot alles staat in zo’n lichaam.

Maar dus vandaag was het weer functionele training. En auw, wat deden die buikspieren tijdens die oefeningen weer zeer. Even planken op een bal? Ja, tuurlijk, doe ik toch wel efkes? Pff. had ik gedacht. Het ziet er allemaal altijd zo simpel en gemakkelijk uit als de coach het doet. Complete spierbeheersing. En dan mag je zelf, en lig je daar te wankelen en te botsen op die bal dat het geen naam heeft.

Naar best vermogen dus maar. Met armen die net niet van die bal afschuiven, want ja… dat zweet, dat gutste zowat in beken van mij af. En dan die buikspieren… oefff zeg! Ik heb ze, en dat heb ik geweten ook. En dan nog iets: rood, ik zie dat graag. Maar waarom ik dan persé in mijn gezicht ook zo knalrood moet kleuren, dat is mij een compleet raadsel.

Enfin, en als je dan denkt dat je er vanaf bent: tot slot nog een minuutje buikspieren. Een minuutje, dat is niet lang. Echt niet. Enfin, dat is relatief. Toen ik net startte met lopen vond ik een minuut tergend lang. Nu is een minuut als ik aan het lopen ben zo om. Dat gevoel heb ik dus nu met die buikspieroefeningen. Zo’n minuut, dat blijft maar duren. En zeer! Zeer! Maar echt hé! Mijn buikspieren zijn de minst getrainde spieren in mijn lichaam vrees ik. Dus bon, dat zal moeten veranderen. Tegen nieuwjaar kan ik al buikspieren hebben die in betere vorm zijn. En buikspieren, dat is voor alles goed. Naar het schijnt. Toch? Dus komaan! Wie doet er nog een plankske met mij mee?

why we plank

If you want me

Bon… 3 teksten begonnen, ik krijg er geen enkele af. Er zijn van die dagen, en die horen er gewoon ook bij. Mijn gedachten fladderen wat teveel rond denk ik. De titel van mijn blog blijft zo natuurlijk ook gewoon accuraat. Dat schrijven komt wel weer. Intussen gewoon genieten van wat muziek. Want dit is en blijft zo mooi!  Muziek… mijn reddingsboei, altijd weer. 🙂

 

Delirium

Delirium, delirium
Delirium, delirium

I can’t surrender
I cannot breath and I’m still going under
it’s hard to realise
it’s getting closer
I fear this struggle
is wasting me from inside

Delirium, delirium
Delirium, delirium

Insane obsession
is growing faster
there’s no medication
It’s hard to realise
lost in confusion
I hear the silence
is screaming aloud inside

Delirium, delirium
Delirium, delirium

Enclosed in a shrine
locked away inside my mind
I walk in the darkness and neon lights
delirium will take me away

Delirium, delirium
Delirium, delirium
Delirium, delirium
Delirium, delirium

Feest, curved

Meestal kijk ik met een half oog TV, omdat ik altijd met andere dingen bezig ben. Soms wordt mijn aandacht wel door iets getrokken. Dit keer was dat bij Gert Late Night. Ik hoorde plots iets over curvy mannen en vrouwen (sic), die een apart feestje willen.

Zucht. Echt!
Kijk… ik snap dat je niet buitenkomt omdat je je bekeken voelt. Been there, weetjewel. Maar had ik mij beter gevoeld op een feestje waar alleen maar dikkere mensen aanwezig zijn? Ik weet wel zeker van niet! Het is toch niet omdat ik dik ben/was, dat ik alleen maar met dikke mensen mag gaan dansen? Alsof dat mij over die drempel zou halen. Plus… net als andere mensen, wou ik er gewoon bij horen. En dat erbij horen, daarmee bedoel ik niet tot een niche-groepje. Dat erbij horen, dat gaat ook echt niet gebeuren door aparte feestjes te organiseren.

Dus ja, ik vraag mij echt af: dat hokjesgedoe, moet dat? Moeten dikke mensen samen met andere dikke mensen gaan feesten? En moeten kleinere mensen dat dan samen met andere kleinere mensen doen? In mijn geval: welke groep moet ik dan kiezen? En val ik dan bij de kleinere mensen niet uit de toon omdat ik toch ook dik ben? Moet er daar dan ook geen apart feestje voor georganiseerd worden? Overigens: hoe gaat er bepaald worden wie er mag komen en wie niet? Moet je op de weegschaal? Wordt dat op zicht bepaald? Wat met ‘randgevallen’? Ha, en ook: wat als je dan verliefd-verloofd-getrouwd bent met een slanke man of vrouw… is de partner dan ook welkom? Of mag die buiten wachten tot man- of vrouwlief klaar is met dansen? Om maar te zeggen: heel veel vragen bij dergelijk concept!
Of oh wacht… even opgezocht. Blijkbaar zijn ‘fans van volslank‘ ook uitgenodigd. Het is ook “voor de liefhebbers en de vrienden”. Echt waar. Ik gruwel!

Het is waarschijnlijk allemaal goed bedoeld. No fatshaming, daar kan ik alleen maar achter staan.  Maar… werkt dat ook niet de andere kant op? Ik ben zelf iemand die altijd al vol complexen gezeten heeft, door die issues met mijn gewicht. Net zoals de dame op TV, woog ik ook altijd al meer dan andere kinderen van mijn leeftijd. Net zoals de dame op TV dacht ook ik dat het maar zo was, en dat daar niets aan te doen was. Dat het mijn schuld niet was. Ik had het daar al een keer over. Nu, ik ken de dame in kwestie niet. Voor mezelf kan ik proefondervindelijk wel stellen dat het een feit is dat ik niet “zomaar” dikker werd. En dat ik ook wel vermoed dat dat voor heel veel mensen zo is. Aanleg? Ja, misschien en zo vanal. Neemt niet weg dat je met die aanleg wel iets kan doen. Die aanleg voeden, of niet. Pun intended.

Los daarvan gaat zo’n avond “onder gelijken” mij niet helpen om die “ik ben dik en ongelukkig” issues aan kant te zetten. Want keer en draai het hoe je wilt: vergeleken zal er toch worden.  “Oh kijk, ik ben toch niet de dikste hier”.

En ik blijf het zeggen: ik vond het leven als volslanke (aargh! Ik was dik, gewoon dik! Gedaan met dat eufemisme!) – ik herbegin dus: ik vond het leven als dikke vrouw echt geen leuk leven. Ik kon niets, ik deed niets. En neen, ik zou ook niet naar dergelijke feestjes gegaan zijn. Ik twijfel er overigens niet aan dat er mensen zijn die dat wél zullen doen. De ene zit nu eenmaal anders in elkaar dan de andere. Maar persoonlijk? Neen. Net de diversiteit in het leven maakt het leven boeiend, en dat is ook zo voor feestjes. Ik hoop dan ook oprecht dat het niet de ‘freakshow’ zal worden, met al die media-aandacht. Want uiteindelijk is het dat toch wel een beetje aan het worden. Ik vind het geen vrolijk idee….

beauty

Functionele training

Auw! En aye! En oei, dat ook! Ik voel het nu al. Nu al ja! En de training is nog maar goed 2u geleden.

Training? op maandag? Jawellekes! Ik volg terug Functionele Training bij de coach. Dezelfde coach die mij ook begeleid heeft toen ik 40kg geleden absoluut wou leren lopen. Functionele training, dat zijn van die oefeningen die eruit zien als een ‘pies of keek’ als de coach ze voordoet. Als je ze zelf moet doen, durft die ‘keek’ al weleens tegenvallen.

Maar ik vond het wel hoognodig om eens iets aan mijn spiergestel te gaan doen. Want lopen, daar krijg je conditie van ja. En van fietsen idem. Maar uiteindelijk zijn het altijd alleen maar mijn beenspieren die aan het werk zijn. Terwijl al die andere spieren ook belangrijk zijn voor het lopen. Ik weet dat, maar ik doe er eigenlijk verder niets mee.

Feit is ook dat ik wat aan het nadenken ben over dat lopen. Over dat lange-afstandslopen. Over langer en meer, inderdaad. Zoiets. Maar… om langer te kunnen lopen, heb ik én uithouding nodig, maar ook wat minder gewicht én als het een beetje kan ook een goed spiergestel. Dus besloot ik dat het maar eens hoog tijd werd om daar aan te gaan werken. Want vanzelves komt dat allemaal niet, dat weet ik maar al te goed.

Het was ook alweer een hele tijd geleden dat ik nog dergelijke oefeningen gedaan had. Ik heb nochtans alle materiaal in huis: elastieken, Bosu, fitnessbal. Ik heb het thuis ook een tijdje gedaan, maar de laatste tijd ligt er overal wel een laagje stof op. Hoog tijd dus om dat stof er vanaf te blazen. Mijn plan is eigenlijk om de oefeningen op maandag bij de coach te doen, en ze daarna nog eens thuis te herhalen later op de week.

Maar nu eerst even bekomen van de training van vandaag. Na de opwarming kregen we afwisselend de Bosu, de plank, de triceps-dipjes (ik moest eigenlijk gelijk weer denken aan de allereerste keer dat ik die moest doen en ik mezelf niet eens 1 keer opgeduwd kreeg. Gelukkig zijn mijn armen sindsdien gegroeid). En uiteraard ook squats en lunges. En stabiliteit. Ik merkte toch dat ik het daar toch wel wat lastig mee had.

Dus ja… zweten en afzien. Maar ik vind het nog altijd heel plezant. En het gaat mij helpen bij mijn plannen. Die lange-afstandsplannen. Ik ben dan ook super-gemotiveerd, en bijgevolg ook wreed content dat ik dit weer kan doen.  Jeps, ik ben weer gelanceerd! Op naar dat volgende doel! (maar daarover heel veel later nog weleens meer 🙂 )

3 months.jpg