De keuken

Op papier leek het simpel: we kiezen een keuken, en dan laten we die installeren. Maar die praktijk hé… laat ons zeggen dat die toch een pak anders is.
Want bon ja, zo’n keuken… wat is daaraan voor mij het bijzonderste? Ik, die eigenlijk niet bijzonder graag kook, laat staan bak. Tadaaaa! Opbergruimte! Dat moest ik hebben, want daar is nu duidelijk een groot gebrek aan. Kastjes, lades, draaiplateaus die niet inzakken (true story overigens) om al dat gerief dat nu op planken in de keuken staat netjes weg te bergen.

Wat voor keuken heb ik dan nodig? Eentje omdat ik nog altijd keukens maak alsof ze voor mezelf zijn? Of eentje die zegt kziena! Hip en trendy? Of degelijk? Of een tussenversie? En hey, ik weet nog een keukenbouwer. Keuzes, keuzes, keuzes. Keuzestress ook wel, want op de duur kreeg ik het bos en bomenverhaal. Ik wist het niet! Het leek mij ook allemaal zo duur. Duur toch voor waar ik een keuken voor nodig heb c.q. gebruik.

Uiteindelijk besprak ik het met iemand, en daar kwam zowaar *magic* *magic* het konijn uit de hoed tevoorschijn. Zelf doen! Ontwerpen bij een niet nader genoemde meubelgigant, pies of keek! Een keek die overigens nog niet in de oven staat, want het plan leek simpeler dan nu we het aan het uitvoeren zijn. Een klein ‘waar zijn we nu weer aan begonnen’-paniekje maakte zich dan ook een beetje meester.

Want zo’n keuken, die bestel je tegenwoordig – wegens nog altijd dezelfde c-miserie – via een Teams-call. En die wordt dan goed 2 weken later geleverd. Lees: vandaag! Ik vond het allemaal nog wel ok, we zouden dat wel even stockeren tot de plaatsing. Echter, dat is tot ik op het leveringsorder keek. Want buiten de 16 dozen die vorige week al geleverd zijn en die nu in de gang staan, en buiten de combioven die ik gisteren al na afspraak en in 45 minuten zelf ging afhalen. Over dat afhalen trouwens: 45 minuten om én de hele winkel door te lopen én iets uit de selfservice te halen én te gaan afrekenen aan de kassa, dat is tempolopen. Of toch wandelen. Enfin, het is gelukt, buiten dat ding uit de selfservice, want dat was niet beschikbaar. Toch wel een beetje vreemde ervaring, zo alleen ronddwalen (waar die 49 andere personen waren is mij een raadsel) in zo’n grote boîte. Ook omdat de medewerkers daar nu zélf rondlopen met karretjes om te shoppen, voor de click & collect. Allemaal geel/blauwe mannen en vrouwen, en dan ik daar daartussen, een beetje de weg kwijt zijnde, zo op mijne alleen en zonder een meute om te volgen. Gelukkig kwam het op de duur wel goed en kwam ik waar ik moest zijn, én het colli paste ook in de koffer. Hoera! Maar goed, waar was ik? Ah ja, dus buiten die 16 dozen van vorige week, werden er vandaag nog eens 120 colli’s geleverd. Honderd-twintig! Elloooooo!

Gisteren was het dus ook al de grote garage-opruim-want-we-hebben-plaats-nodig-dag. Ik peins dat dat gelukt is. Oude frigo buiten, oude diepvrieskist buiten (eerst leeggemaakt, uiteraard, wij eten al 2 weken alleen maar wat we nog liggen hadden), wat dingen hier gelegd en wat dingen daar, en we waren een klaar voor! En gelukkig maar, want als ik dat nu zo geleverd en wel zie staan… hadden we dat in onze living moeten stockeren, we zouden gejost geweest zijn.

Maar goed… de kasten, of toch de bouwpakketten, en de toestellen zijn er. Nu de rest van het plan nog. En dan, en dan… dan word ik heel misschien ooit toch eens een echte keukenprinses! 😉 😀

11 gedachten over “De keuken

  1. Pingback: Tadaaa! De keuken! | My thoughts are like butterflies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s