Onrust

Onrust. Een hoofd dat draait. Een hoofd dat denkt. En niet stopt met denken. Wie wat hoe waar wanneer. Waarom, vooral ook. Geen antwoorden. Ik stel dan ook de vragen niet.

Vreugde, euforie en teleurstelling. Alles gaat hand in hand. Samen. Niet apart. Niet of of. Neen. En en. Daar de euforie, hier de teleurstelling.

Een leerproces, dat is het. Doen wat je moet doen, dat ook. Of doen wat je wilt doen eerder. Pippi Langkous in het achterhoofd. Ik denk dat ik het wel kan. Niet voor mij laten denken. Dat ook. Zelf denken. Niet onbelangrijk. Een leerproces.

Enfin, 10.000 stappen per dag. Dat is ook iets. En op sommige dagen blijkbaar toch een beetje een opgave, daar waar het op andere dagen vanzelf gaat. Meer dan 50.000 had ik er overigens, na mijn 33 kilometer op de Panoramalauf. Ik zou zeggen ‘easy peasy’, maar dat was het niet. Niettemin: ik heb ze wel gedaan.

10.000 stappen. Waarom start Garmin dan op 9400, en is het een week later al 10.400? Garmin-badges verdienen, it sucks. Het systeem sucks. Het klopt van geen kanten. Op dagen dat je er geen zin in hebt, moet je meer stappen hebben. De hond vindt het fantastisch, nog even een extra rondje. Nu uitgeteld onder tafel, dat ook. Een rustige nacht, dat is nog af te wachten, niets is zeker. Het maakt ook niet uit. Denk ik.

Onrust. Het is wat. Morgenochtend de fiets weer op. De ochtenden zijn nu op hun mooist. Fris, of zelfs koud, maar het prachtige ochtendlicht met de benevelde velden maken veel goed. Herfst. Zo mooi. Ook in mijn gedachten. Herfst. Alles loslaten. Een beetje zoals de blaadjes aan de bomen. Knisperend, onder de voeten. Herfst. Dansend tussen de blaadjes. Herfst. Niets mooier dan dat. Kleurtjes, kilte, warmte. Warme kleurtjes. Koude kleurtjes. Kille warmte. Warme kilte.

Onrust, maar het hoofd vindt wel weer rust. Al de rest volgt. Onrust… onrust… onrust… onrust… onrust… rust… rust … rust….

Billie Eilish… iemand?

(c) Sportograf- Rursee
Advertentie

5 gedachten over “Onrust

  1. djaktief

    Hardlopen doe ik met hart en ziel. De afstand is bijzaak. Alleen in de wedstrijd is het van belang. Ik hoe wel dingen bij maar niet fanatiek. Het gaat erom of ik actief was en hoe ik me voelde of hoe het ging. Dat noteer ik in een simpele Excel. Ja apps zijn leuk en ze laten dingen zien, maar ik trek me er steeds minder van aan.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Mjah… het viel mij gewoon op. 10.000 stappen per dag. Eerst 9.400, intussen ‘moet’ ik al 10.400. Het is geen moet, ik weet het. Ik wil het gewoon graag eens doen, elke dag die 10.000 halen. Een app is dan wel zo handig, want als ik ze zelf moet tellen… 😉

      Geliked door 1 persoon

  2. passipandthedog

    Wie heeft er ooit beslist dat ons hoofd rationeel moet zijn? Het lijkt me redelijk irrationeel als het afgemeten wordt aan het aantal stappen. Onrust heeft, zeker bij lopers, meer te maken met de seratonineaanmaak. Geloof me vrij, zelfs een getrainde marathonloper heeft seratonineschommelingen als hij niet geheel happy is oftewel zorgen heeft. Het zou al een supermens moeten zijn als hij die niet heeft! De academicus in mezelf bijt ondertussen in mijn eigen kuit omdat ik stel dat jullie data moeten verzamelen, “hap!”.
    Langs de andere kant wil ook vermelden dat “onrust” geheel los kan staan van sportieve exploten, zelfs al worden die gedaan om die rust weer te verkrijgen. We belanden dan toch weer bij jawel: Seratonine. Maar niet alleen daarbij. Zo kan o.a. de doorbloeding van de voorhoofdskwab wijzen op een nakende depressie bvb en is er geen enkel onderzoek dat een vaststaande verhouding met het seratoninelevel bevestigt. Langs de andere kant, en hier is veel te weinig onderzoek naar gedaan, duiden alle signalen erop dat er een causaal verband bestaat tussen de verminderde aanmaak van seratonine en de menopauze.
    Ik ga dat onderzoek voor jullie niet kunnen doen, maar het is wel van belang dat je weet dat niet alle factoren verklaard zijn tot hiertoe. Tip: In de KUL zitten ze met een faculteit sportwetenschappen, feed them. Ik blijf echter wel supporteren voor alle lopers/loopsters die er blij van worden!

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Je kent mij… en jezelf. Dat rationele, dat is altijd mijn ‘redding’ geweest. Want daar ben ik goed in. Lopen helpt inderdaad om dat hoofd leeg te maken. Depressie… geen ervaring mee. Het is iets anders. Peinsek. Weet ik ook wel zeker. Nu goed, het maakt niet uit. Ik ken iemand die meedoet aan een onderzoek bij de faculteit sportwetenschappen. Daar hebben ze blijkbaar alleen mannen nodig voor een onderzoek. Ik blijf wel gewoon lopen om er blij van te worden en te blijven. 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s