Elegant fietsen

Ik was daarstraks zo eens aan het peinzen, al fietsende. Jaja, ik weet dat dat geen goed voorteken is, dat ik aan het peinzen ga terwijl ik fiets, maar toch, maar toch…

De trigger was een dame die ik voorbijreed. Een dame op een mintgroene fiets, wapperend jurkje aan, leuke schoentjes. Picture perfect. Elegant fietsen. En ik dacht bij mezelf eigenlijk: verdrie, zo zou ik er ook wel willen uitzien op de fiets. Geen druppeltje zweet, geen greintje pijn. Maar ja, ik dan: in mijn fietsshort (mét zeem ja), fietsshirt, helm, haar in een halfslachtig staartje gedraaid omdat het anders tussen het wieltje van mijn helm geraakt, en een rugzak mee. Very ladylike! En zweten, dat ook. Nog meer ladylike! 😀 Maar wel rap. Of toch rapper.

Enfin, dus ik dacht bij mezelf: ik doe het mezelf eigenlijk aan. Ik kan eigenlijk ook op een mintgroene fiets fietsen, met een wapperend jurkje aan. En toen herinnerde ik het mij weer, want been there en zo vanal. Enfin ja, niet helemaal. Want dat wapperende jurkje, dat was toen een rokje. En dat wapperende rokje, dat wapperde eigenlijk alle kanten uit, behalve de flatterende kant. Los van dat omhoog waaie wapperde dat eigenlijk ook gewoon tussen mijn wiel. Met net geen blokkade tot gevolg. Waarna ik het flapperende rokje met een haarelastiekje langs 1 kant heb samengebonden, zodat het niet meer kon wapperen. Maar toen werd het trappen met een smallere rok weer lastiger, en op de duur wist ik het zo niet meer en was ik meer bezig met mijn rok goed te trekken dan met fietsen. En ik verzeker je: dat gaat ook voor geen meter vooruit.

Dus bon ja… bon neen dus. Ik ben peinzek (jeps, het was peinzekdag vandaag) niet gemaakt om elegant door het leven te gaan.
Maandag was er ook zoiets. Ik kwam op het werk toe, en was eigenlijk een half uur te laat omdat ik vergeten was vooraf mijn agenda te checken. En daar sta je dan, in je fietsshort en op je klikschoenen terwijl je naar het magazijn moet. Mijn eerste idee was mijn schoenen uitdoen en op kousenvoeten rondlopen. Dat lukte, maar erg verstandig was dat natuurlijk weer niet. Probleem was dat mijn gewone schoenen boven in de kleedkamer stonden te wachten. Echter… veiligheidsschoenen had ik wel ter beschikking, en ik heb die dan maar aangetrokken. Jeps. Elegantie ten top. En wreed sexy, werd er mij daarstraks gezegd. Lap! Ben ik daar nog geen maand, is mijn naam al gemaakt.

Om maar te zeggen: ik moet dat uit mijn hoofd zetten, dat elegant willen zijn. Laat staan dat ik elegant zou willen fietsen. ’t Is begot een soort van romantisch ideaalbeeld, en ik ben toch niet van de romantiek zeker! Ha! Back to reality! En naar mijn koersvelooken! Of zou ik dat toch een beetje moeten pimpen? Mandje aan het stuur? Bloemetje erbij? Neen?

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s