Een beetje competitie doet niemand kwaad

Ha! En dan is de dag daar dat manlief, die met de scooter naar het werk rijdt, in panne valt met diezelfde scooter.

Probleem. We hebben maar 1 wagen. Niet dat ik alle dagen met de wagen naar het werk rijd, want daar waar het kan ga ik met de fiets. Er zijn echter wél dagen waarop ik de wagen nodig heb. Op maandag bijvoorbeeld, als ik eerst op de weegschaal ga bij de coach en dan pas naar het werk doorrijd. Dus ja, we hadden een beetje een logistiek probleem. Een logistiek probleem in die zin dat hij het niet echt zag zitten om met de fiets naar het werk te rijden. Iets met zware fysieke arbeid en daarna benen die te moe zijn om te fietsen. Lang verhaal kort: hij wou een elektrische fiets kopen.

Maar ja, nood breekt wet, die elektrische fiets is er (nog?) niet, en de scooter is stuk. Deze week moest hij dus wel met de gewone fiets richting werk. En zie, daar was dan plots Strava die mij te hulp schoot. Strava ja. Want maandagavond zat ik zo eens te kijken naar wat hij zoal bij elkaar gefietst had op bepaalde Strava-segmenten. Wij moeten namelijk dezelfde richting uit voor het werk, zij het dan dat hij anderhalve kilometer verder moet. En wat bleek? Ik stond nog altijd hoger gerangschikt dan hij. OK, het verschil was amper een seconde, maar het was wél een seconde. Een seconde die ik sneller dan hij gefietst had. Ha!

En dat, dat kon blijkbaar niet. Zag ik dinsdag, toen hij helemaal bezweet toekwam van zijn ritje naar huis. Ik vermoedde al dat hij als gek getrapt had om mij eraf te rijden. Hij ontkende, maar ik zag best wel dat die ontkenning met een grote voldane grijns gepaard ging. En dat horloge synchroniseren? Neen, nog niet. Hij wou eerst vandaag nog eens fietsen, om daarna te gaan vergelijken.

Ik was het eigenlijk al een beetje vergeten. Iets met vandaag gaan shoppen met de kids en veel geld opdoen, en daardoor geraken andere zaken op de achtergrond natuurlijk. Tot hij plots toch, met een grote grijns, vroeg ‘of ik nu al een keer op Strava gekeken had?’ Hij keek er nogal zelfvoldaan bij.  Het hield hem dus toch bezig blijkbaar.  Ik dus kijken op Strava. Het competitiebeestje in mij had al een beetje stress, want wat als? Maar wat bleek? De stress was niet nodig.  We staan gelijk, op dit moment. We zijn dus even snel op dat bepaalde segment. Ik moet, kan en zal daar dus dringend iets aan moeten doen. Los daarvan heb ik hem nog altijd naar huis gereden op een paar andere segmenten. Hij reed bijvoorbeeld inderdaad wel 32km/u op de Zennedijk, maar ik deed op diezelfde Zennedijk over dezelfde afstand lekker toch 34km/u. Idem voor nog een ander segment. Close, maar hij haalde het toch nét niet!

Kwestie van motivatie kan dat wel tellen. Hij pruttelde al dat hij nog maar net begonnen is, en dat hij mij er nog wel zal afrijden. Een beetje competitie doet dus totaal geen kwaad hier. En die elektrische fiets… daar wordt plots niet meer over gesproken. 😉

strava segments

Advertenties

Een gedachte over “Een beetje competitie doet niemand kwaad

  1. Pingback: Restart week #6 | My thoughts are like butterflies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s