Ontslag. En wat nu?

Zo. Daar zit je dan. Thuis, op je terras, zonnetje schijnt,  koffietje erbij. La dolce far niente.

Het stond nochtans niet in de planning. Vandaag zou ik volle bak paswoorden aanmaken en toegangsrechten verlenen. Ik heb er 2 gedaan… en toen werd ik weggeroepen.
Halvelings had ik het al wel verwacht. Zie ook mijn eerdere blogpost, die waarin ik schreef dat het wachten achter de rug mocht zijn. Het wachten is eindelijk achter de rug, en ja, ik ben erbij. Ik word in juni ontslagen. De spanning van de afgelopen week maakt nu vooral plaats voor opluchting. Opluchting omdat ik nu weet of ik in de firma verder kan, of dat dat elders moet. Onzekerheid sucks, dit is tenminste duidelijk.

Ben ik boos? Neen. Shit happens, en shit happens overal. Ik vind het wel jammer, omdat ik graag werk waar ik nu werk, en omdat ik fantastische collegaatjes heb. Ben ik teleurgesteld? Momenteel zelfs dat niet. Het is geen persoonlijk ontslag, mijn functie houdt gewoon op te bestaan. Het is wat het is. Ik vrees dat ik daar nogal berustend in ben. Zoals ik al de hele tijd geweest ben.

Dus ja, wat nu? Ik heb totaal geen idee. Iets in mij roept dat ik dadelijk moet gaan solliciteren, dat het niet kan dat ik zonder werk val, dat ik nog nooit niet-gewerkt heb in mijn professioneel leven. Een ander deeltje piept voorzichtig dat ik gewoon even het outsourcing-traject moet afwachten, en eens moet kijken waar dat mij brengt. Misschien zijn er wel dingen waar ik nu niet aan denk en die ook een opportuniteit kunnen bieden?
Ik weet het niet. Feit is: ik heb tijd. In ieder geval al tijd tot 16/6, want zolang loopt mijn contract nog. En ook daarna heb ik tijd, want ik word uiteraard uitbetaald. Ja, ik kan nu volle bak gaan solliciteren en ervoor zorgen dat ik op 19/6 wat anders heb, maar dan? In volle zomer elders gaan starten? Is het niet beter dat ik eerst 2 maanden vakantie neem en dan pas elders zou beginnen? Ook hier: ik weet het niet. Het is koffiedik kijken, en daar is nog geen mens beter van geworden tot hiertoe.

In ieder geval: ik denk dat ik dit moet zien als een opportuniteit, en niet zozeer als een verslechtering. Laat maar komen, die toekomst!

the-best-way-to-predict-the-future-is-to-create-it-77002980

 

Advertenties

21 gedachten over “Ontslag. En wat nu?

      1. Anne Hanssens

        Gewoon je gevoel volgen Sandra en daarvoor is het nu net nog wat te vroeg. Ik heb hetzelfde meegemaakt twee jaar geleden na 28 jaar dienst en mijn eerste gedacht was dat ik het er eens goed van zou nemen, wat ik ook gedaan heb de twee eerste maanden. Maar daarna begon het te kriebelen en voor ik het wist zat ik volop in de spiraal van sollicitatiegesprekken en interviews. En raar maar waar, en zeker gezien mijn leeftijd, na amper 6 weken kon ik al aan de slag. En ja, ik had ook het vooruitzicht van een mooie zomer voor me liggen, maar ben toch gestart half mei en dat heb ik me nooit beklaagd. Dus mijn raad zou zijn, geef het wat tijd om het degelijk te verteren en daarna…. wel heel simpel, volg gewoon je gevoel, de rest komt wel. Heel veel sterkte en succes !!!

        Liked by 1 persoon

      2. Sandra Berichtauteur

        Ja, je hebt gelijk. Ik spring van hier naar daar, maar ik moet het allemaal wat tijd geven. Dankjewel Anne, en we zien elkaar nog op de fiets! 😉

        Like

  1. pipsesippi

    Bummer… dacht ik eerst, en dat ik het heel erg vind, dat ook. Maar dat het ook een kans is, dacht ik meteen daarna…
    En inderdaad, een moeder-aan-de-haard type ben je niet. Maar een mooie zomer ligt in het verschiet (heb Frank al laten weten dat er veel zon op het programma moet). Je moet het ijzer smeden als het heet is, maar ook weer niet te heet natuurlijk.

    Bon, je hebt een bak talent en daarbij nog heel wat competenties opgedaan. Kwestie van je toekomstige werkgever dat even duidelijk te maken. Je bent het eerste beste schoolverlatertje niet. Dat moet lukken he! Dat gaat lukken nondedju.

    En zo lang je nog werknemer bent bestaat er zoiets als loopbaanbegeleiding. Kwalitatief meestal wel in orde (beter dan outsourcing, maar dat heb je niet van mij natuurlijk). Doen, focussen op die talenten, genieten van de zomer, afkomen om een terraske te pakken voor het terraske ons pakt!!! Ik blijf mijn oude credo want hier ook van toepassing: Yes You Can!

    Liked by 1 persoon

    1. Sandra Berichtauteur

      Ja, de Frank moet wel willen meewerken. Kan hij Sabine ook efkes inseinen, want anders kan zij nog roet in het terraskeseten komen strooien! Dat terras is een deal in ieder geval. De rest moet ik allemaal nog bezien, ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik wil nu. Een paar vage ideeën en gedachten, maar bon… tijd genoeg om dat te concretiseren in ieder geval! Yes I can, ik geloof er ook wel in. 😉

      Like

      1. pipsesippi

        Beschouw Sabine als geherprogrammeerd. En ja, neem je tijd om uit te zoeken wat je echt wil. It’s your car, you drive it 🙂

        Liked by 1 persoon

  2. Leentje

    Beter positief denken dan andersom, er is nu toch niets aan te doen. Ik heb het ook meegemaakt, ik was net 50 jaar geworden en moest opnieuw gaan solliciteren na sluiting van het bedrijf. Het zal je zeker wel lukken Sandra, alles komt goed. Je bent een doorzetter.

    Liked by 1 persoon

  3. Pingback: Ontslag, een update | My thoughts are like butterflies

  4. Pingback: Ontslag, en een nieuwe start | My thoughts are like butterflies

  5. Pingback: Ander en beter | My thoughts are like butterflies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s