Restart week #3

Met het starten van deze wekelijkse Restart-update, besef ik plots dat ik afgelopen week geen tussentijdse Restart-update gemaakt heb. Ik vermoed dat dat komt omdat het allemaal wel lukte. Ik had geen zotte hongerklopjes, ik had geen rare goestingen… niks van dat alles.

Ja, natuurlijk heb ik nog altijd wel zin in zo’n verse (af)gebakken pistolet, brood blijft ook ontzettend lekker ruiken, maar ik kan mij bedwingen… enfin ja, buiten die ene keer vorige week dat ik toch in een stuk ciabatta beet, en er al gelijk spijt van had. En ik weet dat het er misschien over is, maar het moment dat ik erin beet overviel mij een soort van schuldgevoel, en ik heb het stuk dus maar weer uitgespuugd. Ik had dan toch de smaak in mijn mond gehad, even dan.

Waar ik geen spijt van had, dat was dat glaasje wijn. Rode wijn. Het weer was ernaar, en ik had daar gewoon heel veel zin in. Dat glaasje wijn heb ik overigens gewoon leeggedronken, niet uitgespuwd. Het moet nu ook weer niet té zot worden natuurlijk.

Maar verder… goh ja… het is een gewoonte zeker? Mijn maag is gewend geraakt aan de kleinere porties, ik heb geen honger meer, ik weet wat ik mag eten, welke combinaties mogelijk zijn. Alleen was het nu de vraag of ik nog een week in deze fase zou verder doen, of over zou gaan naar de volgende fase. Goh… zelfs al gaat het nu wel redelijk ‘smooth’, ik ben eigenlijk wel toe aan die nieuwe fase. Aan iets meer dingen te mogen eten, aan iets meer keuze hebben. Vanaf nu ga ik dus, samen met de coach, uitzoeken hoe ik mij voel als ik bepaalde zaken gegeten heb. En wat de weegschaal dan doet. Ik ben benieuwd. Al heb ik er natuurlijk nu nog niet de nodige dingen voor in huis, ik zal nog een paar daagjes moeten doordoen met alles wat ik wél in huis heb. Wat uiteraard ook geen probleem is. Maar ik kijk al wél heel erg uit naar zowat Mozzarella bijvoorbeeld. Of een olijfje. En wat crunch in de vorm van nootjes in de sla. Goh… zoveel mogelijkheden plots! Zo raar, hoe je na 3 weken van het plots zo anders ziet.

Wat de inzinkingen tijdens het lopen betreft: mijn lichaam moet zich natuurlijk ook aanpassen aan de nieuwe situatie. Aan het andere eten. Dat dat niet van de ene op de andere dag lukt, is dus eigenlijk vrij logisch. Besef ik nu. Dus ja… gewoon verder opbouwen, dat komt wel weer goed. Of dat zou het toch moeten doen.
Uiteindelijk zal het afvallen mij ook wel helpen bij het lopen. Want hoe minder kilootjes ik moet meesleuren, hoe gemakkelijker het uiteindelijk zou moeten lopen. Intussen is er toch 7 (ZEVEN ja 🙂 ) kilo minder Sandra dan 3 weken terug. Neem dat maar eens mee op je rug! 😉

221eff8f_10608125_525687717533412_1619664785_n

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s