Restart, de start

Maandag, 18u30. Binnen een uurtje heb ik een afspraak met de Restart-coach. Restart ja, dat is het programma dat ik zou willen volgen. Zou willen volgen, want het is nog niet helemaal zeker. Ik moet er namelijk helemaal klaar voor zijn. Ik moet het willen. Want alleen dan ga ik het ook kunnen. En dat gaan we nu eens afchecken vanavond. Ik ben benieuwd, maar ik ben eigenlijk ook best wel zenuwachtig. Ik weet dat ik dat niet moet zijn, maar het is sterker dan mezelf. Ik ben ook al een paar keer op de website gaan kijken. Alle info die ik tot hiertoe gelezen heb, sterkt alleen maar meer mijn overtuiging dat dit iets voor mij is. Maar eerst is daar nog de confrontatie met dat gewicht met iemand anders erbij. Dat blijft toch wel een dingetje hoor. Dat gewicht. Die kilo’s. Die heel veel kilo’s. Die kilo’s meer ook dan een paar maanden terug.  Maar ik moet erdoor. Want van hieruit kan het alleen maar weer beter gaan. Pfoeh… een mens zou eigenlijk toch wel willen dat ze wat slankere genen had meegekregen. Bon, en avant. Schoenen aan, auto in (’t is geen weer om tot daar met de fiets te sjezen, anders graag hoor), en gaaaaaaan!

Maandag, een paar uur en een Mollenjacht later. Ik blijf overigens bij mijn Mol, maar dit terzijde. “Maar stop nu met dat geleuter over die Mol Sandra, en vertel eens, hoe is het geweest?” Jaja, ik zie het jou wel denken! 😛
Nu.. wel goed denk ik. Mijn hoofd zit vol met nieuwe informatie. Informatie waar ik nog niet eens bij stilgestaan had. Een compleet nieuwe aanpak. Verrassend. Dat ook wel. Want ik had zitten lezen op de website, en daar gelezen over 3 fases. Het is starten met de ontgiftingsfase. Nu… ik dacht dat ik daar wel efkes zou doorswingen. Zoals ik altijd al gedaan heb. Hier en daar even zondigen, en het voor de rest goed doen, en dan zou het wel loslopen met dat afvallen. Tuut! Naar de gevangenis, ga niet langs start, u krijg geen geld. Die kans-kaart gaat dus gewoon in rook op en is verder onbestaande. Niks te zondigen, niks te foefelare. Het is alles of niks! Het goed doen, of het niet doen. Strenge coach dus, maar ik heb dat ook wel nodig, getuige mijn bovenstaande denkwijze al van voor de start.

Bon, dat betekent dus dat ik ga moeten nadenken. Niet meteen mijn sterkste punt als het op eten aankomt. Nadenken over wat ik wanneer ga eten. En dat in een weekplanning gieten. Een weekplanning voor volgende week. Want ik start nog niet nu dadelijk. Die week zal het verschil uiteindelijk ook niet meer maken. Ik kan nu ook niet starten, want ik heb niet de goede dingen in huis, en ik heb alle informatie nog niet doorgenomen.
Dus eerst huiswerk maken: informatie doorlezen in het boek dat ik meekreeg, dingen gaan ontdekken, en dan gaan plannen. Ik geef toe, het is iets wat ik nog nooit deed, dat plannen. Dat is helemaal nieuw voor mij. Maar ik zie wel dat het nodig is. Als ik bijvoorbeeld op dinsdag- én donderdagavond ga sporten, dan moet ik al iets klaar staan hebben om te eten. Of ik eindig met pizza of spaghetti. En dat is niet de bedoeling. Ik ga dat dus moeten leren. Idem met het sporten op zaterdag. Een Brabant-Wallon op het programma? Plan dan al maar vooraf dat eten van ’s avonds in, en zie vooral dat je de goede dingen vooraf gegeten heb. Ik heb al eens een hongerkloppeke gehad zo op een kilometer of 6 van de aankomst, en dat was geen pretje. Ik zit nu ook te denken over hoe ik al die etentjes die nog op het programma staan ga opvangen. Thuisblijven, dat moge duidelijk zijn, is geen optie. Er broeit iets in mijn hoofd (nog meer dan anders ja 😛 ), maar ik ga toch eerst alle info serieus doorlezen voor ik ook effectief die dingen op papier ga zetten. Idem met de vragen, want ik mag tegen volgende keer (donderdag al!) een vragenlijst meebrengen. Ik heb er al eentje. En ik ben nog niet eens aan het lezen! Lap!

Aja, nog een detail (right Sandra!): ik moest ook op de weegschaal. Ik was het al bekans vergeten te vertellen. Eigenlijk, geen verrassingen daar. Ik weeg exact wat ik ook thuis weeg. Al waren er wel wat cijfertjes die uit die weegschaal kwamen waar ik wat van schrok. En ik maar denken dat ik fit en gezond ben. Eye-opener zelle.  Meevaller was dan weer wel dat het met mijn spieren wel goed gaat. Dat lopen, wandelen en fietsen, dat brengt dus wel op. We zullen dat dan ook maar blijven doen.

Enfin, nu komende donderdag al de tweede afspraak. Dat gaat hier vooruit. En ik zie het nog altijd zitten. Nu eerst huiswerk maken. En boodschappen doen, dat ook. Zij het niet meer vanavond. Morgen trouwens eerst nog taart eten op het werk. En zaterdag tapas met de TC-girls. Dat is zoiets als IT-girls, maar veel en veel beter. Jullie kennen het riedeltje al:  I’ll be back. Want zo gaat het altijd! 😉

i-can-and-i-will

Advertenties

3 gedachten over “Restart, de start

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s