Den Brabant Wallon

Goed! Het is beslist! En dat werd ook wel tijd eigenlijk. Want het is al komende zaterdag! Jeps, zaterdag! Al! Het lijkt wel alsof we nog maar net de laatste wedstrijd gelopen hebben, en kijk, het nieuwe seizoen start alweer.
Le Challenge du Brabant Wallon. Of den BW, zoals we zeggen.  Die is ons vorig jaar zo goed bevallen, dat we dit jaar gewoon weer terug van de partij zijn. Voor diegenen die het niet kennen: 19 loopwedstrijden, overwegend in de mooie Waals-Brabantse natuur van telkens ongeveer 10 à 12 kilometer. Drukbezette loopwedstrijden, en dat in een vriendschappelijke sfeer.

Het partijtje start zaterdag in Nivelles. Ik ben er al enige tijd mee bezig, in mijn hoofd. Bezig met mij afvragen of ik nu wel of niet met de wandelaars zou blijven starten. Want zo deden we dat de vorige editie. Mee starten met de wandelaars, en op ons gezapige tempo het parcours aflopen. En stappen. Afwisselend. Het voordeel van een halfuurtje vroeger starten, is dat we ongeveer gelijk met de vriendjes aan de meet komen. Het nadeel is dan weer dat we, eens we ingehaald worden door het grote pak, aan kant moeten opdat iedereen goed kan passeren. En dat is weleens lastig. Al zijn de inhalers altijd wel vriendelijk. Maar ja… als je aan de kant moet gaan, dan kan je dus niet blijven lopen.Niet dat ik met het klassement zit, ik zal er toch nooit prijzen mee winnen. Maar toch… ik denk dat ik voor mezelf het leuker zou vinden als ik zou kunnen blijven lopen.

Feit is dat ik best wel 10 kilometer kan lopen. Ik heb dat al gedaan, meermaals. Op mijn tempo, maar toch… ik loop 10 kilometer en ook meer! En had ik niet een paar blogs terug gezegd dat ik wat meer op mijn tanden moet leren bijten, dat ik best wel bergop kan lopen, en dat ik die tijdelijke ‘pijn’ ook maar eens moet leren verbijten?
Wel dan… waarom zou ik dan nog met de wandelaars starten? Waarom zou ik dan niet aan het staartje van de meute gewoon mijn ding doen, en mijn 10 of meer kilometertjes lopen? Maar dan ook echt lopen!

Ik ga dat dus proberen doen. Zaterdag in Nivelles om te starten, en daarna zien we dan wel weer. Ik ga proberen het te zien als een goede training voor al die kilometertjes die nog komen, de volgende maanden. Want ik ga best nog wel wat kilometertjes moeten doen, voor ik klaar ben voor die 26 kilometer in het Harz-gebergte. Maar ik wil, ik moet, en ik zal.

Nu nog mijn scheenbenen overtuigen dat ze de strijd die ze weer aan het voeren zijn moeten staken. Want er is absoluut geen sprake van te stoppen met lopen. Integendeel. Ik ben nog maar net begonnen! En ik heb er echt waar heel veel zin in. Heel veel zin in die weg die ik moet afleggen op weg naar die 26 kilometer. Want dat is iets wat ik nog nooit in mijn leven gedaan heb. Hopelijk wordt het een heel mooie weg, zo eentje waar ik in augustus met de gepaste trots op kan terugkijken. Net zoals vorig jaar… toen was het mooiste moment ook het moment waarop ik, met mijn eerste 10 mijl ooit in de benen, met een grote glimlach op een bankje kon gaan zitten. Ik had dat toch maar mooi gedaan! Dus nu… op naar de volgende grote mijlpaal!

14124187_1259051607441135_867888680_o-1

Advertenties

5 gedachten over “Den Brabant Wallon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s