Een beetje vreemde eend…

Grappige dag vandaag. Want ja, ik ben zo af en toe een beetje een vreemde eend in de vrouwenbijt denk ik. Allez ja, niet echt vreemd-vreemd, maar soms voel ik mij toch wat anders dan andere vrouwen. Terwijl ik eigenlijk ook maar een gewone vrouw ben, volgens mezelf dan toch.

Beginnend bij het begin, de kerstversiering. Jaja, de kerstversiering. Want de Drie Koningen zijn gepasseerd, en de Driekoningentaart is ook alweer verteerd. Maar die kerstversiering, daar moet blijkbaar nog even een nabeschouwing over gehouden worden. Ik heb onthouden dat zilveren kerstballen de basis van alles zijn! ’t Is dat ik geen kerstboom zet, anders hing ik er zilveren ballen in volgende kerst! Ik zou dan ook een keertje mee zijn, peinsek. Al vermoed ik dat de trend volgende kerst toch alweer anders zal zijn. Story of my life I guess, achterlopen op de zaken. 😉

Bon, terwijl ik met een mannelijk collega aan het discussiëren was – werkgerelateerd, uiteraard – hoorden we dat onze collega’s het over een handtas hadden. Over een Delvaux-sjakosj meer bepaald.  Die dingen blijken makkelijk een paar duizend euro te kosten. Blijkbaar is er niks mis met minstens zo 1 sjakosj in een vrouwenleven.
Eh… ik weet het niet zene… Een handtas moet voor mij gewoon gemakkelijk zijn, en liefst over mijn schouder kunnen hangen, dat ik er verder geen last van heb. Plus, ik zou er ook alleen maar schrik mee hebben. In de eerste plaats om als “strekenwijf” aanzien te worden. 😀 Ik zou ook gewoon bang zijn om het ding te verliezen. Of er een open tetrabrik melk in te laten omvallen. True story dat met die melk overigens. Gelukkig was dat niet in een Delvaux! 😀
Maar goed, gezien nuance alles is… er was daar dan toch een collega die even terloops en langs zijn neus weg opmerkte ‘dat er ook mensen zijn die fietsen van duizenden euro’s kopen’. Bon… ik denk dat ik dus verder beter verstandig zwijg over dure sjakosjen. 😉

Ter afsluiting van de werkdag meldde ik nog aan een collega dat ik deze week toch eens een paar nieuwe sneakers moet kopen, want dat de mijne nu toch wel echt tot op de draad versleten zijn. En dat ik een paar gezien heb, quasi identiek aan die die ik aanhad, alleen met 2 ritsen ipv 1. Zij vroeg ter bevestiging of ik écht dezelfde schoenen ging kopen als die die ik al heb, simpelweg omdat die gemakkelijk zijn? Ja dus… ik zie ook geen reden om dat niet te doen. Blijkbaar heb ik dus toch wat mannelijke trekjes… ofzoiets. Ikzelf vind het gewoon praktisch eigenlijk. 😀 😀

Nu, het goede nieuws (nu ja, goed, alles is relatief natuurlijk) is dat ik dit jaar  ook ‘kou’ heb op den bureau. Ik kader efkes, het was té lang geleden – dat kaderen dan, die kou is nog maar van daarstraks geleden. Al is kou ook weer relatief. Maar goed, weer on-topic: tot vorig jaar had ik nooit kou op kantoor. Een mooie 21°, en ik vond het allang warm genoeg. Ook in bijvoorbeeld gewoon een hemd of een shirt met lange mouwen. Zelfs dan had ik het regelmatig nog te warm.
Tegenwoordig niet meer. Het is anders. Mijn temperatuursbeleving dan. Of mijn interne chauffage. Die werkt niet meer gelijk ze moet werken vrees ik.  In de voormiddag gaat het nog, maar in de namiddag krijg ik plots koude rillingen. Vorig jaar steigerde ik ook altijd als 1 van de collega’s de verwarming een tikje wilde verhogen, “want ik had het al meer dan warm genoeg”. Dit jaar zit ik gewoon te wachten tot 1 van de collega’s verzucht dat het toch wel killig aan het worden is. Waarna ik dan, losjesweg en ongeïnteresseerd – uiteraard – kan bevestigen dat ze gerust de verwarming wat hoger mag zetten. Zo raar! Echt! Dus ja… misschien ben ik toch wel een normalere vrouw dan ik zelf wel denk! Ha! Die hemdsmouwen, die zijn dus ook van de VTT, de voltooid verleden tijd, want warme truien, die zijn keihard de max tegenwoordig! Misschien moet ik ook eens investeren in een “Bernadetje”? Jaja dames en heren, ik kén dat, een Bernadette! Dat is zo’n losgebreide gilet zonder knopen! Tadaaaa! Geleerd van mijn lieftallige collegaatjes, anders had ik het ook niet geweten hoor, dat die dingen een naam hebben. 😉

Om maar te zeggen… het belooft weer een mooi jaar te worden, zo op de bureau. Ik moet alleen zien dat ik niet té veel dingen gemeen ga krijgen met de anderen, want anders behoren de – eigenlijk toch wel heel erg leuke discussies 😉 – ook tot die VTT. En we moeten er toch ook wel de schwung inhouden, zo op den bureau!

Edit, de dag erna: die snoodaards van collega’s hebben dus misbruik gemaakt van mijn goedheid. Tsss… 24,5° is het momenteel, om dood te vallen, écht!
Bon… er is mij al gezegd geweest dat een bikini een optie is, en dat ik ook gerust wat kledingstukken kan uittrekken. Ut zal allemaal wel ja! Een complot, daddisset!

thermostaat

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s