En als we nu eens een toereke zouden fietsen?

Sommige ideeën komen op de gekste momenten. Zo ook afgelopen zaterdag. Op het feestje van mijn verjaardag. Het ging over fietsen, en dat ik nog 138 kilometer ongeveer tekort kwam om aan mijn (bijgestelde) jaardoel te komen. Want eigenlijk heb ik mijn jaardoel al gehaald, ergens in oktober. Maar ja… dat was zo snel, dus ik stelde dat wat bij. Met 500 kilometer. En nu kom ik dus tekort, maar eigenlijk ook niet. Beetje dubbel.

“En als we nu eens een toereke zouden fietsen, dinsdag of donderdag?” was de vraag. Goh ja. Ik had toch vakantie, en die mannen die hier aan de ramen en deuren bezig waren, die konden dat ook zonder mij. Deal dus. Dinsdag werd fietsdag.

Alleen bleek het net die dinsdag de koudste dinsdag van december te zijn. Amper 2 à 3°. Stervenskoud als je je neus nog maar buitenstak, laat staan op de fiets. Maar hey, het zonnetje scheen wel. Dus na wat gedoe met mijn schoenen en overschoenen – iets met klikpedalen die er nog altijd niet opstaan waardoor ik nog altijd met gewone loopschoenen rijd waar die overschoenen eigenlijk niet overgaan – was ik er toch klaar voor. Winterklaar.

De eerste kilometertjes waren nog wat killig. Maar na 5 kilometer ging het beter en kreeg ik het warm. Niet moeilijk natuurlijk, als je samen met iemand rijdt die gewend is van stukken sneller te rijden dan ik op mijn beste dagen. Daardoor was het voor mij al snel een tandje bijsteken. Ook omdat het toch alweer iets meer dan een maand geleden was dat ik nog eens een langere rit gereden had. Maar hey, een 40-tal kilometer, die kan ik écht wel de baas. Dacht ik. Ik weet eigenlijk ook niet waar ik dat idee gehaald had, want er was vooraf niet besproken hoe ver, hoe lang en naar waar er zou gereden worden. Start om 13u15 en voor het donker thuis, dan was het zowat qua plan.

Maar ik was mee. Met de route, en met het tempo dat ik -gelukkig maar – mocht bepalen. We reden langs de Zennedijk naar de Rupeldijk. Ik ken dat daar ook. Mijn heimat ligt daar langs de overkant van het water. Daarna gingen we ergens een rondpunt over, en zaten we ineens op de Scheldedijk. Daar was ik nog nooit geweest. Maar het was, en is, er wél supermooi. Ik vond daarom dat het wel de moeite was om een foto te nemen. Alleen is een foto nemen met handschoenen nogal ongemakkelijk, en daardoor wordt het al snel een gedoe. Foon uit de toolbox halen, handschoenen uitdoen, foto nemen, wat dichter gaan staan voor de foto en de fiets bij de fietspartner achterlaten, terugkomen, foon weer in de toolbox steken, even drinken (dat ook ja 😀 ), en uiteindelijk de handschoenen (jeps jeps, onderlaag én bovenlaag) weer aantrekken. Je moet er wat voor over hebben, maar het levert dan ook wel wat op!

Van daaruit weer verder. Iets met Temse en de brug en dan linksaf. Jaja, het zou wel. Al helemaal toen we een stukje terug moesten wegens werken aan de dijk. Terug, dat betekende bergaf rijden (en geblokkeerd worden door een auto, waardoor heel mijn tempo om zeep was) en daarna terug bergop. Ik dacht dat ik er niet zou op geraken, maar bon. Het lukte wél. Jeuj!

Uiteindelijk kwam de Temsebrug wel in zicht. Ik ken ze van er met de auto over te rijden. Ik had ergens onderweg ook al geprutteld dat we bijna in St.-Niklaas waren, en dat we misschien daar konden bellen om ons te komen oppikken. Jeps, worst-case-scenario’s, het blijft iets waar ik gewéldig goed in ben! Selfies daarentegen, daar moet ik nog wat mee oefenen blijkbaar.

2016-12-20-14-34-37-1
Na de brug ging het, zoals voorspeld, toch linksaf. En toen kwamen we op een kruising. Ik weet niet zo goed meer wat de opties allemaal waren, maar het kwam eigenlijk gewoon op het volgende neer: fietsen, en blijven fietsen. Het maakte gewoon niet uit. Zolang we – inderdaad – maar voor het donker thuis waren, wegens geen licht op de fiets.

En dus werd het fietsen naar Weert. Weert, daar staat het kasteel van Rapunzel. Vind ik toch. Inclusief torentjes. Rapunzel hebben we evenwel niet gezien. Een prins was er ook niet in zicht (doh 😄 ) anders had die even kunnen roepen naar Rapunzel om haar haar te laten zakken. Niks dus. Sprookjes, het is ook allemaal zoooo overroepen! 😉 Maar mooi, dat dan weer wel.

2016-12-20 15.05.23.jpg

Na Weert ging het dan richting eh…. geen idee! Iets met het Oosten achter ons, richting het Westen, en het Zuiden en het Noorden negeren. Toch? We reden de goede richting uit. Dat hoorde ik toch zeggen. Ik twijfelde of dat wel zo waarachtig was als dat het klonk, maar gezien ik geen alternatief had, reed ik maar braaf mee. “Oppuursesteenweg” stond er. Oppuurs, dat klinkt mij vooral in de oren als “nog heel ver weg van thuis”. En mijn compagnon de route wou eigenlijk absoluut langs “den Duvel” rijden. Geen idee waarom, hij had al muntwater in zijn bidon. 😄
Met wat hulp van een behulpzame oudere man – “waar moette gelle zoan?” – kwamen we uiteindelijk ook wel via “den Duvel” aan de kruising met de A12 terecht. Nooit gedacht dat ik die A12 nog eens met de fiets zou kruisen. Een paar chauffeurs waren het er wel niet mee eens, met dat oversteken per fiets van de snelweg vlak voor hun auto, maar bon… we geraakten wel veilig waar we moesten zijn. Ik was net daarvoor overigens ei-zo-na van de baan gereden door een juffrouw met een omafiets (jeps, met bakje vooraan), die dacht dat ze even gezwind het fietspad kon opdraaien waar ik op aangefietst kwam. Aargh! Echt waar, sommige mensen denken écht dat ze alleen op de baan zijn! Ik denk overigens niet dat ze dat nog een tweede keer zal doen, ik heb toch wel even mijn ongenoegen laten blijken. Soms moet dat.

Na de oversteek  van de A12 was het anders wel even “op”.  Geen energie meer. Alles weg. Stoppen dus. Ik had gelukkig nog een gezonde reep, gekregen toen ik mijn klikpedalen (jaja, morgen staan ze erop!) kocht in de winkel. En lekker eigenlijk, dat ook. Het was wat ik nodig had. Daarna reed het toch weer net iets gezwinder. Allez ja… tot ik het nieuws kreeg dat we toch weer een brug gingen oprijden. Joeng, echt… daar zat ik op te wachten! Niet alleen waren we allang die 40 kilometer voorbij (wie had er eigenlijk ook die 40 kilometer in mijn hoofd gestopt?), nu moest ik ook nog eens een brug omhoog. Maar ik zou mij niet laten kennen, dus ik ging mee. Mee zeg ik. Om boven weer helemaal dood te zijn. Dood. Gelijk ne pier. Een dode pier dan. Benen van pap, en helemaal buiten adem. Waarna amper 2 minuten later mijn compagnon wist te melden dat ‘voor iemand die dood is, je best nog snel rijdt’. Jaja, wrijf het er maar in. Het ging ook bergaf! Ik rijd graag bergaf! 😀

Intussen was ook de avond gaan vallen. En dat was voelbaar. De zon zakte zienderogen weg, de schemering viel. En het werd vooral ook kouder. Maar we kwamen dichterbij ons doel. Het eindpunt. Nog maar een 10-tal kilometer. Het klonk als muziek in de oren. We reden eigenlijk ook, alweer, op een ontzettend mooie baan. Middenin de natuur, en dan was daar plots die schitterende zonsondergang. Nu… kou of niet, invallende avond of niet… dit vroeg gewoon om een foto. Echt… mooier dan dit wordt het echt niet! Dit is genieten!

cropped-2016-12-20-16-39-351.jpg

 

Dergelijke landschappen, daar mag je mij altijd voor wakker maken. Niet dat ik niet wakker was. Integendeel. Maar het viel allemaal nog mee. De afspraak was dat als mijn gezicht rood werd, er niets van gezegd zou worden. Pas als het blauw zou worden van de kou kwam er een verwittiging. Maar zover kwam het gelukkig niet. Al was ik achteraf toch wel blij dat ik toch nog net voor vertrek dat sjaaltje rond mijn nek aangehouden had in plaats van het thuis te laten.

Maar we haalden het doel. Net voor ‘den donkere’ thuis. Het was, ondanks het feit dat ik een paar tandjes had moeten bijsteken, een schitterende rit. Ik ben op zo’n mooie plaatsen geweest. Plaatsen waar ik nog nooit geweest was, en ik heb ervan genoten. En dat op zich maakt het al de moeite waard. Plus, 76 kilometer in de benen. Hallookes! Dat is bijna het dubbele van de 40 kilometer die ik in mijn hoofd had! OK, de eerste kilometers gingen wat gezwinder dan de laatste kilometers, maar ik deed ze wél. Mijn doel is nu dus ook om binnen x-aantal tijd deze kilometers te kunnen rijden aan het tempo wat ik in het begin reed. En als ik het zo bekijk: ik reed toch wel weer een paar PR’s. 15 om exact te zijn. Er is dus toch weer progressie.  En die progressie, die kan zich alleen maar doorzetten met weer meer te trainen. Dat gaat helemaal goedkomen, ik voel het! 🙂

Overigens.. ik had nog 138 kilometer te doen om aan mijn jaardoel te geraken. Dat zijn er nu dus nog 62. Eigenlijk is dat nog wel haalbaar, tussen nu en volgende week zaterdag. Zou ik… ???

Advertenties

7 gedachten over “En als we nu eens een toereke zouden fietsen?

  1. pipsesippi

    Amaai, da’s volgend jaar den Tour he… da kan nie anders. Of toch tenminste de Ronde Van Vlaanderen, dat lijkt mij al haalbaarder. Rapunzel was naar de coiffeur toen jullie langsreden, ik weet dat uit goede bron. Langs den Duvel gereden en niet efkes gestopt in de Carré om een danske te placeren? Samen met Tom Boonen? Neen? Maar ja zo dansen met overschoenen da’s ook maar niks he…. Enfin, knap. En doe zo verder he… nog 62 km dat zijn Engelse pindanootjes!

    Liked by 1 persoon

    1. Sandra Berichtauteur

      Hahaha.. yeah right, den tour. Naar analogie met die zwaluw: 1 rit maakt den Tour nog niet! 😉 En wat die Ronde van Vlaanderen betreft: ik geraak nooit vanzeleven de Muur op. Ik was dinsdag al dood nadat ik een brug opgefietst was.
      Ja, de Carré da’s wel mijn ding hé! In de Carré is er ooit een ruzie ontstaan met een toenmalige vriendin. Ik heb sindsdien niet meer met haar gesproken. Dus nee.. gene Carré. Ik denk ook niet dat het den Tom Boonen die ik meehad zijn ding is trouwens. 😀
      Eens zien of ik die Engelse pindanootjes de baas kan… het weer wilt niet echt mee vandaag peinsek, het is nog altijd grijs en bewolkt.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s