Kerstgebroebel

Wat een dag! Jingle Bells nog aan toe!

Pfoehoe! De collega’s, en ik heb er zo 3 (we zitten met 4 in 1 kantoor overigens) besloten het even over de kerstdecoratie te hebben. En over de kerst-tafelschikking. Uhu. En aha. En zucht, dat ook.

oh-what-funZucht ja, want ik ben daar dus helemaal niet mee bezig. Niet als in totaal en echt helemaal niet! Als ik bezoek krijg, dan leg ik een tafellaken, dan zet ik borden en glazen, en dan is de tafel toch gedekt?
Bon, niet dus! Over zo’n tafel, daar moet blijkbaar over nagedacht worden. Liefst al een maand op voorhand. Jah, inderdaad. We zijn 24 november vandaag, en dus denken we vandaag al aan hoe we de tafel binnen een maand gaan dekken. Of eerder nog! Want die tafelversiering, die proberen we liefst ook al een keer vooraf uit.

Eerlijk? Ik word al moe als ik daaraan denk.

Want er zijn wel een paar do’s en don’ts. Servetten. Bijvoorbeeld. Die moeten blijkbaar helemaal assorti zijn met het tafellaken en de rest van de tafel. Jeps jeps.  Dus zomaar gewoon een pakje feestelijke servetten kopen, dat is totaal uit den boze. Zelfs niet als ik ze plooi. Overigens…. iemand een cursusje origami te leen?

Blijkbaar dient zo’n tafel ook om indruk te maken. Indruk als in: de eerste indruk als de gasten toekomen. Dat die dan een beetje achterover slaan van jouw schitterend gedekte tafel. Nu.. heel eerlijk? Ik heb veel liever dat ze mijn tafel niet zien staan, maar dat ze achteraf zeggen: ‘dit was een superleuke avond, graag binnenkort meer van dat’. Aha!

En kaarsjes. Daar zijn ook trends in blijkbaar. Er zijn trouwens kaarsaanstekers die je in hoekjes kan buigen, zodat je alle mogelijke kaarsen ermee kan aansteken. Echtig in techtig! Daar zat ik op te wachten! Echt waar, serieus! 30 theelichtjes blijken trouwens geen uitzondering te zijn. Hallookes! Daar ben ik een halfuur mee bezig als ik die allemaal zou moeten aansteken!

christmas-trend-1Ga ik nog even door? Ja toch, want de collega’s gingen ook gewoon door. 😉 Cadeautjes, daar wordt ook over nagedacht. Jaahaa, dat doe ik ook. Maar de verpakking doet er blijkbaar ook erg toe. Dus niet zomaar een cadeaupapiertje met iets feestelijks op en een lintje errond. Neenee. Het mag wat meer zijn. Een beetje. Veel.  En daar mag je ook best wel even mee bezig zijn. Bezigheidstherapie dus. Vind ik. Al geef ik wel toe dat een mooi verpakt cadeautje een kunstwerkje is. Maar aan mij is het dus niet besteed. Ik blijf bij mijn credo: ingepakt is ingepakt.
Nu, mijn collega’s kennen mijn inpakskills. Na de laatste keer dat daarmee gelachen is, heb ik besloten het inpakken uit te besteden. Aan mijn lieftallige collegaatjes, uiteraard. 🙂

Enfin, ik besloot dus om de vriendjes even te toetsen aan de kerst-werkelijkheid. Want binnenkort komen die vriendjes en vriendinnetjes eten. Onder het lopen ontvouwde ik mijn kerstplannen al aan mijn loopmaatje, en die lag nét niet dubbel: “Sandra, serieus? Ik denk dat dat geen post gaat pakken, ze kennen jou écht wel beter dan dat!”

Bon, niet geschoten is altijd mis, daarom dus toch maar… het gesprek over de gedekte tafel aangegaan met de mannen. Nadat ze gelopen hadden, dan waren ze relax.
Vraag 1: wat vinden jullie een goed gedekte tafel?
Antwoord: een tafel waar eten op staat. En genoeg eten. Niet van het soort waar borden op komen met vegen en 2 spruiten en 1 patatje. En waar de spruit dan nog van wegspringt. (true story blijkbaar, van die wegspringende spruit. In een sterrenrestaurant dan nog. Ik heb beloofd van ook 3 sterren op te hangen. Iets met sky en limit! 🙂 )
Vraag 2: zien jullie dat, als jullie ergens binnenkomen, hoe de tafel eruit ziet?
Antwoord: kan je anders niet vooraf een fotootje op Facebook posten? Dan zijn we daar ook al vanaf! (overigens, dit antwoord kwam van een Facebook-loze. Alleen jammer voor hem dat ik tegenwoordig mailtjes stuur als ik vind dat de smoelenboekloze vriendjes ook van iets op de hoogte moeten zijn :D)

Terwijl ik toch bezig was heb ik nog even geopperd dat ze, nu ik in een nieuw huis woon waar ook parket ligt (laminaat, maar weten zij veel?) hun schoenen moesten uitdoen bij het binnenkomen.En dan iets met pantoffeltjes. Ze zagen dat echt helemaal zitten, dat gaat goed komen. Allez ja, denk ik. Misschien en eventueel.

good-friends

Enfin, om maar te zeggen: het wordt niet wat, die combinatie van (kerst)deco en mezelf. Ik ga het dus ook laten gaan. Ik zal wel wat lampjes leggen. En een kaarsje aansteken, dat ook. En mijn 3 sterren hangen, uiteraard. Misschien hang ik zelfs die mistletoe wel, al is dat dan ook wel een beetje uit eigenbelang. Diegene die daaronder staat mag gekust worden hé! Ik denk dat ik daaronder ga staan als het mij goed uitkomt. 🙂  En verder zal de gezelligheid wel vanzelf komen. Dat moet wel, want ik heb eigenlijk ook gewoon geen tijd om mij met die kerstdeco bezig te houden. Want ik merk nu al dat dat heel veel tijd vreet. En die tijd heb ik niet. Want ik moet nog iets van een 90 kilometer lopen dit jaar, en een kilometertje of 200 fietsen. Dat vind ik eigenlijk toch wel belangrijker dan een kerstbal op de goede plaats. Nee zeker! 😉

 

Advertenties

2 gedachten over “Kerstgebroebel

  1. Isabel

    Waarom denk je dat een combo van de twee niet kan??? Sfeervol, lekker eten én gezellig 🙂
    Maar toegegeven, dat vergt enige voorbereiding, daarmee dat we er op 24 november al aan beginnen hé!

    Like

  2. pipsesippi

    Ik zal eens aan u denken, gij arme kerstsloor, als wij absoluut aan die hele santenboetiek niet meedoen en onze voeten plomp op ’t salontafeltje smijten. Wij kochten ook een huis met parket, en sedert daarjuist ook met de vreemdste stroomstoring ever seen (wel stroom op de priezen maar apparaten werken er niet op… en al die apparaten werken in een andere kamer natuurlijk wel… laat het nu net de “keuken” zijn waar alles stoort, handig!!!). Dus, bij ons mogen de voeten op ’t salontafeltje, moogt ge gerust met slijkbotten over ’t parket (niet met uw kniebotten!) en als de servetten op zijn pakken wij wat keukenrol. Dit heb ik vanzelfsprekend al lang voor 24 november bedacht, alleen dat van de stroomstoring niet, dat is nieuw. Een extra “touch” zeg maar. Kaarsen hebben wij ook, we moeten wel. Oh ik heb zo’n goesting om qua “kerstdecoratie” even met een voorhamer op alles in te beuken he. Maar kom, ze komen dat binnen 2 weken op gerechtelijk bevel in onze plaats doen. Ondertussen lach ik groen tot ik vanzelf de slappe lach krijg en smijt ik mijn voeten straks op ’t salontafeltje, met sloefkes en al Mijn sloefkes (ge zou ze moeten zien!) zijn al het summum van decoratie op zich!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s