Fietsen in de duisternis

Ik snap het niet. Ik snap het écht niet! Misschien ligt het aan mij, maar ik denk het toch niet. Wat ik nu weer niet snap?

Wel… korte situatieschets. Een regenachtige avond, schemerduister. Of zeg maar duister. Komende van het werk probeer ik, met mijn fiets, zoveel mogelijk de drukke wegen te vermijden. Ik fiets over dijken, en langs stille(re) straten. Er zijn niet teveel andere fietsers, en gelijk hebben ze eigenlijk.

Tot plots, ineens, er vlak voor mij een meisje fietst. Een jaar of 14 denk ik, ongeveer de leeftijd van mijn dochter. Ik had niet eens gezien dat er iemand voor mij fietste tot ik er quasi vlak achter reed. Niet moeilijk: geen achterlicht – geen voorlicht ook niet trouwens – donkere kleding, en niets, maar ook echt totaal niets reflecterend! Levensgevaarlijk! En dat op zo’n weggetje wat al maar beperkt verlicht is.  Als ik haar al niet zag, hoe moet een automobilist haar dan zien?

Ik word daar eigenlijk best wel boos om. Waarom laten ouders hun kind zo rondrijden? Waarom brengen ouders zo’n kind niet wat meer bewustzijn bij?
Ja, ik geef toe, zo’n fluohesje, dat is niet het meest sexy kledingstuk. Maar hey… op een fiets in het donker moet je niet sexy zijn, daar moet je gezien worden! En zelfs als zo’n tiener pruttelt… dan zorg je er toch voor dat de lichten op die fiets op zijn minst werken. En dat er reflectors op zitten.
Dat is, zeker nu, met dit weer, en met de snel-invallende duisternis, zoooo belangrijk! Dat sommige mensen dat nu nog steeds niet inzien.. echt… dat snap ik dus totaal niet!

Maar om toch positief te eindigen: er zijn ook mensen die het meer dan begrepen hebben. Die mensen, wiens kids ik in de ochtend in groep naar school zag fietsen. Ook over de dijk ja. Met 5 waren ze denk ik. En zichtbaar! Heel erg zichtbaar! Fluojasjes, fluohesjes, armlichtjes, extra lichtjes op de helmen!

Het kan dus echt wel! Maar er is nog wel wat werk, met die fiets-verkeersbewustwording. Helaas. “Laat je zien, of je bent gezien”… het is écht geen loze oproep.

Advertenties

5 gedachten over “Fietsen in de duisternis

    1. Sandra Berichtauteur

      Hahaha… het was Tara niet. Die fietst niet zo graag als haar ma, helaas. Lopen wel, gelijk haar pa. Maar dat fietsen.. dat dus niet. Maar ze zou dat fluo vestje wel gewoon aandoen, het is er al ingehamerd! 😉

      Like

  1. Pingback: Liebsteraward | jajofotografie

  2. JaJo-fotografie

    HoiHoi,

    Ik heb je genomineerd voor de Liebsteraward, Je kan op mijn pagina de vragen vinden die ik voor je bedacht heb.

    Afgelopen week zag ik 2 jongens fietsen met hele lichtsnoeren in hun wielen, opvallen deden ze zeker. Het is echt levensgevaarlijk zonder licht. Maar ook volwassen mensen kom ik regelmatig tegen zonder lampje.

    Groetjes, Jeanine.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s