Water

Vorige week zaterdag werd ik na het sporten en het douchen onwel. Hoesten, kuchen en piepen. Mijn veters vastknopen was een uitputtingsslag, en mijn hartslag ging in overdrive. Dit keer eens niet omdat er schoon volk passeerde.

Neen… wat het was, ik wist het niet. Ik bleef maar hoesten, ademen werd alsmaar lastiger, en op de duur kreeg ik ook pijn links in de borststreek. Ik ging ei-zo-na panikeren. Ik stond echt op het punt om te vragen mij naar spoed te brengen, zo verschrikkelijk slecht voelde ik mij. Diep in- en uitademen hielp niet, mijn hartslag bleef erg hoog, ik bleef hoesten, piepen, ik bleef naar adem happen.

Tot ik, ondanks het feit dat ik niet eens dorst had, besloot om een cola te drinken. Een echte, zo eentje met suiker in. Waarna het goed 5 à 10 minuten later al veel beter met mij ging. De cola had mij gered, dat idee. Het hoesten stopte, de pijn ging weg. Ik bleef evenwel wel goed drinken. Cola light afgewisseld met gewone cola, en tussendoor ook nog een koffie. Want plots had ik wel dorst. Heel veel dorst.

Ongeveer 4u later moest ik naar het toilet. Plassen. En toen viel plots die euro. Wanneer had ik het laatst geplast? Vlak voor het lopen, zo rond een uur of 10. We waren 6u later! Even denken… wat had ik voor het lopen gedronken? 1 kop koffie. Een grote ja, maar niet meer dan dat. Geen water, geen sinaasappelsap… gewoon, niets. 1 kop koffie, en daarop had ik dan 8 kilometer gelopen. In net iets te warme loopkleding, omdat ik dacht dat het kouder was. Ik had dus ook nogal stevig gezweet. En na het loopje nog wat gestretched, nog wat gepraat, nog wat ditjes en datjes gedaan, en daarna had ik een douche genomen. Waarna de miserie begonnen was.

Damn.. zou het? Was het gewoon dat? Te weinig drinken? Het kon best. Eenmaal weer thuis zocht ik de symptomen even op. Jaja, ik weet het, het is nooit goed om het internet te raadplegen voor medische problemen. Maar ik wou toch ergens een bevestiging. En die vond ik inderdaad ook. Het kan dus best, dat het daaraan lag. En als ik heel eerlijk ben, dan weet ik ook dat ik te weinig water drink. Met diezelfde eerlijkheid weet ik ook dat ik maar 1 kop koffie dronk uit ‘angst’ om tijdens het lopen alweer achter een boom te moeten duiken. Dat ik daarom zo ‘droog’ mogelijk wilde vertrekken.

Nu weet ik dat dit echt niet goed is. Ik ga dat dan ook niet meer doen. Zondag ben ik met een waterplan gestart. Nu is het nog gepland, maar ik hoop dat het weer een gewoonte wordt, dat meer water drinken. Dat glas water bij het opstaan bijvoorbeeld. En dat glas water bij elke kop koffie die ik drink. En als ik er tussendoor aan denk, dan drink ik nog een extra glas. Zo zit ik nu, goed 3 dagen verder, toch aan ongeveer 6 glazen water per dag. Goed voor ongeveer anderhalve liter water. En ook goed voor heel veel heen- en weertjes naar het toilet. Want ja… mijn blaas is al dat water natuurlijk niet gewend. Wat ik ook al wel wist, want toen ik een paar weken terug op een avond 2 pintjes dronk, moest ik al naar het toilet. Waarna toen ook al iemand opmerkte ‘dat ik dat kon trainen, meer drinken en minder plassen’.

Dus ja… de training is bij deze gestart.  Want dat van die ezel… inderdaad!

motivate-hydrade

Advertenties

4 gedachten over “Water

  1. Anita

    Hey ik merk ook dat ik na mijn bescheiden loopjes nog een kwartier zit te hoesten erna, ik voel me gelukkig wel niet onpasselijk maar vraag me toch af wat dat kan zijn. Is het door de koude lucht? Ik ieder geval ga ik ook terug eens wat meer water beginnen drinken, dat kan nooit geen kwaad. En na een paar dagen is die blaas dat ook weer gewoon hé!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s