Een andere training

Ik ben vreemd gegaan vanavond. Voila, als inkopper kan dat wel tellen hé! Hoe dat nu zo kwam? Awel, ik zal dat eens haarfijn uitleggen.

Ik zit in de atletiekclub in het hoekje van de “lange-afstandslopers”. Wekelijks krijg ik van de coach netjes mijn schema doorgemaild. Dat schema roept “loop mij, loop mij”, maar de realiteit, en vooral de scheenbenen, houden mij momenteel tegen.

Intussen is er wel weer progressie. Vandaag liep ik ongeveer 3 kilometer vooraleer ik een lichte pijn voelde. Ik wou eerst nog een rondje Finse Piste lopen, maar de dame waar ik mee samenliep – ook net terug uit blessure – zei me dat ze verstandig ging doen en zou stoppen, voor ze pijn kreeg. Een klein stemmetje binnenin mij piepte dat ze gelijk had. En dus ben ik maar – mee verstandig – ook gestopt. We zouden nog 1 ronde uitstappen, maar al stappende kwam er weer een ander plan: “of ze geen zin had om mee wat oefeningen te doen in de fitnesszaal die het bos is?”
Dat zag ze zitten. En dus begonnen we eraan. Een beetje push-ups hier, wat buikspieren daar, wat armoefeningen ginder. Niet teveel om te beginnen, we zouden samen weer gaan opbouwen naar meer.

Bij terugkomst op de piste wou ik nog even een steentje uit mijn schoen vissen, om daarna nog eens te proberen een rondje te lopen. Dochterlief, die met de sprintersgroep traint, vroeg echter “of ik nu toch eens niet met hen zou willen meetrainen?” De trainer zei dat de groep zich dadelijk zou opsplitsen, en dat de mannen kracht gingen doen in het zaaltje. Hij zou met de vrouwen buiten nog verder oefeningen doen. Laat mij dat nu graag doen, dergelijke oefeningen. Dus ik besloot om vreemd te gaan, en met de sprintersgroep mee te gaan trainen. 😉

Het was weer even geleden dat ik degelijk gesquat had… die 10 keer van vorige week niet meegeteld. Daar begonnen we dus mee, met die squats. 3 reeksen. Daarna volgden er nog een boel andere functionele oefeningen. Buikspieren inclusief. Het heeft iets, op je rug op de piste liggen, met zicht op de kruin van de bomen en daar wat schemerduister doorheen, terwijl je buikspieren traint. De afsluitende oefening was een plank. Een echte. Eentje met de ellebogen op de grond. 2 keer 45 seconden. Uh.. ik was vergeten hoe lang een seconde kan duren als je spieren beginnen te trillen.  En mijn lichaam was blijkbaar ook vergeten dat ik die oefeningen een tijd terug allemaal regelmatig deed. Ik vermoed dat mijn lichaam het mij deze week niet zal laten vergeten. Ik had natuurlijk ook al die andere oefeningen eerst in het bos op de banken gedaan. Ik voel nu al hier en daar wat spieren die aan het verstijven zijn.

In ieder geval: ik ga dat meer doen, dat vreemdgaan als de sprintersgroep nog van dergelijke oefensessies inplant. Ik voel dat het mij goed doet, en het goede gevoel achteraf bevestigde dat. Nu eerst de komende dagen maar eens zien door te komen. Gelukkig is onze trap niet al te hoog….

Oja, en voor diegenen die zich ook aan dat ‘planken’ willen wagen: in onderstaande video van “Word Fit” wordt het perfect uitgelegd. Succes! 🙂

 

 

Advertenties

4 gedachten over “Een andere training

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s