Scheenbenen, een nooit eindigend verhaal

Zaterdagochtend, loopochtend. Zo gaat het al enige tijd. Ook vandaag. Op de planning stonden 11 kilometertjes. Die zou ik nu makkelijk moeten kunnen. In mijn hoofd had ik ook al een beetje een route bedacht, zodat die 11 kilometer makkelijk zouden wegtikken. Ik had hier en daar, tijdens het fietsen, ook al wat weggetjes gezien, en het plan was om die al lopende te gaan verkennen. Ik had er zin in.

Ik wel. Mijn scheenbenen daarentegen besloten dat het vandaag een erg mooie dag was om te laten voelen dat zij er ook nog zijn. Amper 600 meter ver moest ik al stoppen met lopen. Als mijn voeten *plets plets* doen, dan is dat niet goed. Want dan heb ik gewoon teveel pijn en is mijn loophouding helemaal niet wat het moet zijn. Bummer. Grote bummer. Ik besloot een stukje verder te stappen tot aan een bank, en daar te stretchen. Auw. Mijn voet strekken was weer heel pijnlijk, mijn scheenbenen trokken tegen. Maar op de duur kreeg ik het toch weer allemaal soepel, en leek het in orde. Ik weer weg. Om weer 600 meter verder mijn meerdere toch te moeten erkennen in mijn scheenbenen. Dit zou ‘m niet worden vandaag, besefte ik al snel. Het had ook geen zin, om op deze manier 11 kilometer te lopen. Mijn verstand en mijn gevoel vochten een klein oorlogje uit. Mijn gevoel wou wel lopen, want er is niets zo heerlijk als dat lege gevoel achteraf, maar mijn verstand vond toch dat ik er voor vandaag beter mee zou stoppen. Ik ben een rationeel mens (ok, heel af en toe niet), dus ik volgde mijn verstand.

Mijn verstand zei echter ook dat ik best nog wel wat andere dingen kon doen, zo op een bank met zicht op het water. Squats bijvoorbeeld, dat was best lang geleden! En lunges! En buikspieren, heb ik die nog wel? Misschien nog een plankske? Of 10? En quadriceps-dips. Wat lunges er achteraan… en dan de hele mikmak nog eens oepternief!
OK, het is geen lopen, maar het zijn wel heel effectieve oefeningen. En terwijl ik nu toch zo oefeningen aan het doen was, bedacht ik mij nog dat ik eigenlijk de laatste tijd niet zo geweldig goed bezig ben op eetvlak. Hoog tijd om mij dus eens ferm te gaan herpakken. Die scheenbenen, die gaan mij niet klein krijgen! Integendeel!

Daarom heb ik – nu ik toch even moet stilzitten met dat ijs op mijn schenen – een strijdplan gemaakt en ga er weer volledig voor gaan.
Morgen wordt het dus fietsen in plaats van lopen (sorry clubgenoten, mijn scheenbenen zijn toch net iets belangrijker dan die paar rondjes oefencross), en vanaf maandag gooi ik mij weer helemaal op de gezonde voeding. Die core-stability die ik weer enkele maanden verwaarloosd heb ga ik ook weer helemaal oppakken (ik heb het gerief én schema’s in huis, ik zou het dan ook beter gebruiken), en dan komt dat binnen enige tijd weer helemaal goed. Liefst volgende week al. Want dat stukje lopen… dat bijt toch! Enfin bon.. om maar te zeggen: ik ben er weer! Ik ben er klaar voor! ’t Zal wel zijn zeg!

 

Advertenties

4 gedachten over “Scheenbenen, een nooit eindigend verhaal

  1. pipsesippi

    Klinkt een beetje maniakaal vind ik… ik zou het nooit in mijn hoofd halen om zomaar in ’t zicht van jan en alleman ook maar één positie aan te nemen die ietwat raar is. Planken op een bank daarentegen… da’s toch gewoon liggen he?

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Dat valt anders nog wel vies tegen, het volk dat op een zaterdagochtend op pad is. Ik heb geen mens gezien. Ganzen daarentegen, en eendjes, en ander gevogelte, dat wel. En planken… da’s liggen op je ellebogen ja. 😀

      Liked by 1 persoon

  2. pipsesippi

    Mijn ellebogen doen al zeer van eraan te denken… Aangezien ik nogal veel ervaring heb met de wet van Murphy zouden er hele volksverhuizingen aan de gang zijn als ik dat ook maar overweeg. Volksverhuizing als in: volk dat ik natuurlijk ook allemaal ken, of erger nog, die ik geheel professioneel “completely wacko” heb verklaard.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Mwoah… echt, serieus. Geen mens, op zaterdagochtend. Ik vond dat in het begin ook maar raar, zo die oefeningen in open lucht doen terwijl anderen mij zouden kunnen zien. Uiteindelijk valt dat allemaal wel mee. En alles is beter dan een bedompte/bedampte fitness… daar word je pas bekeken slash (:P) begluurd!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s