Nog even over die playlist…

Terwijl ik zit te wachten tot mijn pjoeter eindelijk die verrotte updates geïnstalleerd heeft (note to self: computer niet meer laatavond opstarten als hij de avond ervoor aangaf dat er updates waren ), bedenk ik mij plots (na ja, plots, ik geef toe dat ik er al een hele dag zowat mee bezig ben, het laat mij niet los) dat ik nog heel veel liedjes in mijn top wil.

The Black Crowes bijvoorbeeld, Remedy.
Can I have some remedy?
Remedy for me please.
Cause if I had some remedy
I’d take enough to please me

Terwijl ik daarstraks in een kleine file aan een rond punt stond, zat ik ook zomaar ineens met mijn vingers op mijn stuur te tokkelen. Arno begot! Die heb ik nog helemaal nergens vernoemd. Nochtans, de man heeft wel een paar geweldige songs op zijn naam staan.

Hetzelfde met Coldplay. Ik ben niet de grootste megafan, en ik ga ook niet naar hun concert (al heb ik ze al wel live gezien), maar ze hebben toch wel een paar liedjes waarvan mijn haar recht omhoog komt.

Muse, idem dito. “New Born”. Om er maar eentje te noemen. Maar het had evengoed “Hysteria” kunnen zijn.

Mja, en dan zijn er nog de dingen die ik her en der oppikte, via tips, via links, via via dus. Blue October is er zo eentje. Die gaan al jaren mee. Ik was het even vergeten, maar onlangs doken ze weer op in mijn playlist. “Calling You” met stip op 1, gevolgd door “You make me smile” en zeker ook “18th Floor Balcony”. Ook ik blijk zo heel af en toe “a sucker for romance”. Maar echt maar heel af en toe. Zo soms. Een beetje.
I will keep calling you to see
If you’re sleeping, are you dreaming
If you’re dreaming, are you dreaming of me
I can’t believe you actually picked me

En iets heel anders (dit is een beetje een van de hak-op-de-tak-late-night-blog): de Pixies, die hebben de meest catchy zin ooit in het begin van een liedje gestopt: “With your feet on the air and your head on the ground“. Ik vraag het mij dan ook meermaals af: “Where is my mind?”

Filmmuziek, nog zo eentje. Uit “City of Angels” (jaja, ik weet het, weer de romantische toer op): Iris, van de Googoo Dolls.
En als ik dan toch het blik ‘filmmuziek’ opentrek, dan is het hek weer helemaal van de dam. Want uit dat blik komt toch ook weer zoveel moois. Het hoeven niet eens allemaal films te zijn. Remember, True Blood? Voor de niet-kenners: die Jace Everett met zijn “Bad Things”… catchy! Nogal! Ja!

En via Jace Everett zou ik dan weer losweg kunnen overgaan naar pakembeet Chris Isaak met zijn “Wicked Game”.

Ik zei het al eerder… ik kan eeuwig doorgaan. Van het ene naar het andere, van de hak op de tak, van heel erg romantisch naar totaal iets anders. Rage against the Machine heeft met “Killing in the name” overigens het perfecte uitraaslied gemaakt. Dat helpt altijd, als dat op het goede moment door de boxen knalt.

De keuze is eigenlijk veel te groot. Ik hou ook van veel te veel dingen vrees ik. Dus ja… dit weekend, volgende week, volgend weekend, de volgende weken, de volgende maanden… er komen nog zoveel mooie dagen om te vullen met al die muziek, ik heb daar eigenlijk geen top zoveelduuzenden voor nodig. 🙂

Bon, updates geïnstalleerd blijkbaar. Ik ga nu mezelf dan maar mijn bed in pluggen. Ik ben nu al benieuwd welke muziek er in mijn dromen zal opduiken! 🙂

Advertenties

7 gedachten over “Nog even over die playlist…

  1. pipsesippi

    Ja lap, het zit in de kop, het enige goeie nummmer dat die vent ooit gemaakt heeft “I wanna do bad things to you….”, subiet zal het wel van de Pixies zijn hier, meestal “Here come’s your man” met gitaarrifke en al. Koudspel niet, ik vind dat zo’n gezaag, die delete ik ook altijd meteen uit mijn mentale jukebox (wat niet gemakkelijk is). Bij mij zou Blackbird van the Beatles (allez eigenlijk Paul alleen) erin staan, sucker for nostalgia I am. Muse zou er bij mij zeker niet inkomen, die gaan er niet in bij mij, mijn haar komt daar recht van omhoog in de slechte zin. Maar ik zou zeker de Stef Kamil erin zetten toen hij nog Moondog Jr. was “Jintro and the great luna”, https://www.youtube.com/watch?v=RaF-xjVw_Tk “daane moet erin!”. En qua uitfreaken ga ik steevast voor Death Metal, soms voor Chanel Zero maar ook – EN DAT MOET GE ECHT EENS OVERWEGEN !!! – Babes in Toyland met Won’t Tell, van dien tekst krijg ik kiekenvel, van heel het lieke eigenlijk https://www.youtube.com/watch?v=InxIptiU82Q

    En zijn naam zegt het zelf al ArNO. NO van No Fucking Way José! Ik moet die verlepte Oostendsen Brusseleir niet, en het is een kwal, believe me!

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Ik zal straks die linkskes ne keer klikken. I’ll be back. Overigens, ik hoef Arno niet te daten hé, ik luister gewoon af en toe naar een paar van zijn liekes. Er zullen nog wel andere kwallen ook rondlopen die ik graag hoor zingen/kwelen. Ik heb het overigens niet echt voor Stef Kamil, geen idee waarom. Hij ligt mij niet. Maar hey, verschil moet er zijn, toch? Dat is net wat het allemaal plezant slash boeiend maakt! 🙂

      Like

      1. pipsesippi

        Lap… nu zit ik met “Slash” 🙂 Neenee, Arno daten dat gaat niet gaan, dan moet ik u gedwongen laten opnemen in de psychiatrie, want dat is ’t teken dat er daar een kleine kortsluiting zit. Een mens heeft toch wel een minimaal hygiënisch besef (we zijn nog maar maandag, tegen woensdag weet ik weer zeker dat dit niet zo is).

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s