Een nieuw PR

Dat lopen, dat loopt de laatste paar weken eigenlijk best wel goed. Ik vermoed dat het ook komt door de net iets frissere temperaturen. Dit is een beetje meer mijn loopweer dan die loden hitte die er de tijd ervoor was.

Neem nu bijvoorbeeld vorige week. Er werd, zoals ik al eerder schreef, wat gepushed om weer naar die 10 kilometer te gaan. Nu wou ik die ook wel lopen, maar van zodra ik voel dat er wat druk achter zit, ga ik ‘revolteren’. Geen idee waar dat vandaan komt, maar het is zo. Terwijl dat stom is. Mensen zeggen soms echt wel dingen met goede bedoelingen, maar ik accepteer nooit zomaar iets. Ik ben vrees ik echt wel koppig, zo soms. Maar af en toe helpt die koppigheid ook wel.

Zo had ik vorige week zaterdag iets van: ‘als ik dan 10 kilometer moet lopen, dan zal ik 10 kilometer lopen’. Ik was eigenlijk al best een beetje opgedraaid voor ik eraan begon, en dat op een zaterdagochtend zeg! Mijn loopmaatje kon niet meelopen wegens pijn in de voet, maar omdat ze beloofd had er te zijn, kwam ze mij begeleiden op de fiets. Ongelooflijk superlief vind ik dat. Lopen met fietsbegeleiding, gelijk een echte!

Zie, mijn droom was ooit, en ooit dat is nog niet eens zo lang geleden, om mijn looprondjes te kunnen lopen aan minder dan 8 minuten per kilometer. En dat lukte maar niet. Heel af en toe een paar kilometer, maar er zaten toch altijd wel enkele kilometers boven de 8 minuten. Nu, op zich, ik weet dat wel, is dat niet erg. Traag lopen is beter, dan bouw je beter conditie op. Maar zo af en toe wrong het toch wel dat het mij maar niet leek te lukken.

Tot vorige week dus. Mijn eerste kilometer tikte af op 7’38. Oeps, misschien toch wat te snel gestart? Mijn ademhaling zat nog wel goed, ik kon nog steeds praten, dus misschien was het wel ok? Door dus, zelfde tempo. Mijn kuiten gingen wel protesteren. Dat doen ze tegenwoordig altijd op kilometer 2 en 3. Ik weet dat ik daardoor moet, ik weet dat het dan weer passeert. Maar toch zeg. Het lijkt alsof die kuiten altijd willen zeggen: ‘ben je nu weer met die zever bezig? Wij hadden toch al gezegd dat we dit niet kunnen appreciëren? En nu doe je het weer!’

Enfin, gedoe met de kuiten genegeerd, en stug doorgegaan. Het tempo bleef evenwel hetzelfde. En ik telde af naar de 5 kilometer, want dan was ik halfweg. Want ja, ik zou en ik moest, en die 10 kilometer, en ik zou weleens laten zien dat ik die echt nog wel kan. Puh! Door dus, door! Nog een rondje, en nog eentje! En awel, nog eentje zie!

En toen zat ik op ongeveer 8 kilometer, zo ineens. Mijn horloge gaf aan dat ik nét geen 8km/u aan het lopen was. Op 2 minuutjes na klokten die 8 kilometer af op een uur. Wowie! Zo snel had ik nog nooit gelopen. Dergelijke afstand toch niet. Nog 2 kilometer, piece of cake, toch? Ik ging ervoor. Praten lukte nog altijd, en de benen zaten ook nog goed. Het laatste rondje. Het lastigste rondje. De laatste kilometers vind ik altijd de ergste. Het lijkt dan altijd toch datik het niet ga kunnen, dat ik het niet zou uitlopen. Oh neen, dit keer écht niet! Ik zou en ik moest. Ja toch? Door, en door, en door. 9 kilometer. Nog eentje. Ik kwam er niet met dit rondje, dat was duidelijk. Stoppen aan ‘den bareel’ was geen optie, want dan had ik weer geen  10 kilometer! Het plan was dus gewoon stug doorlopen tot mijn horloge piepte, en dan een stukje terug wandelen. Wat ook weer goed was voor mijn spieren. Alleen maar winst dus!

Bareel gepasseerd, nog 400 meter. Damn. Dat waren lange 400 meters. Niet op mijn horloge kijken, niet op mijn horloge kijken! Ik kijk toch! Nog 200 meter! Nog 150 meter! Nog 100 meter! Woohooww, ik ga dit halen, en nog wel vlak voor ik die volgende ‘molshoop’ over zou moeten lopen. *piiiiiiip* 10 kilometer! Yes! Ik was er! Stop gedrukt, opslagen ook.. en toen kwam er een heel leuke boodschap op het scherm: een bekertje met de melding ‘nieuw record op 10 km’.

En dat record, oja, dat was écht wel een record! Ik had zomaar even 5 minuten van mijn besttijd op de 10 kilometer afgepitst! Dikke bal zouden ze ergens zeggen, al zou ik niet meer weten waar. Ik stond er wel van te kijken. Serieus. Ik had gewoon 10 kilometer gelopen op 1:15:38! Dat was meer dan de 7km/u die ik gewoonlijk loop, een tempo dat ik nog nooit gehaald had!

10k-weerde

Dus ja… ik zweef een beetje deze week. Een soort van runners’ high denk ik, die de hele week al doorwerkt. Zo ook vandaag. Want vandaag liepen we een rondje met wat meer hoogtemeters dan het rondje van zaterdag. Iets trager, het kan ook niet altijd even snel zijn, maar wel super deugddoend. Zo’n rondje waarvan je zegt: meer van dat! Adem volledig onder controle (behalve dan bij dat ene superlastige stuk bergop), en benen die meewilden. Zo goed, dat ik op het einde besliste om toch nog 2 extra rondjes rond de piste te lopen, en uitkwam op 11 kilometer. En mijn tweede besttijd op de 10 kilometer. Dat van zaterdag was duidelijk geen toevalstreffer, het gaat momenteel echt wel lekker. Goh… zou ik nu eindelijk toch gelanceerd zijn met dat lopen? Heb ik het nu eindelijk toch wat in de benen?

In ieder geval: ik zal zaterdag toch niet teveel verwachten van mijn rondje. Records breken, dat kan je nu eenmaal niet elke week. En dat hoeft ook niet. Zo blijft het ook speciaal.

Ahja… en misschien moet ik toch efkes, en alleen voor deze keer, die ene persoon bedanken waardoor ik toch weer mijn grenzen al lopend verlegd heb. En waarschijnlijk nog zal verleggen. Ik geef het toe: ik kan dat inderdaad best allemaal wel, als ik maar wil. Dus ja, je (ja, jij!) hebt gelijk. Maar ik ben toch ook wel blij dat mijn tegengepruttel mij ook gegund wordt 😉 . Bon, dit gezegd zijnde…

thank-you-word-cloud

 

Advertenties

4 gedachten over “Een nieuw PR

  1. pipsesippi

    PR…. ik dacht meteen aan public relations, maar dat zal aan mij liggen. Wat je presteert is niet niks Sandra, ik ben er ongelooflijk fier op! Yes you can! Remember?

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Ooh, dikke merci! Yes I can zeker, blijkbaar. Om dat te bewijzen heb ik er vandaag nog maar een minuutje van afgepitst. Iets met sky en limit, en vleugels, maar dan zonder Red Bull. 😉

      Like

  2. katrn

    Geniet van je PR en houd dat gevoel vast. Je mag fier zijn op je doorzettingsvermogen. Het lijkt soms met vallen en opstaan maar je blijft gaan en dat op zich is al heel knap. Fijne zondag!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s