Kleine stapjes

In het kader van dat zelfvertrouwen en van die dingen was het vorige week de week van de overwinningen. Overwinningen op mezelf dan, want een loopwedstrijd zie ik me nog niet zo snel winnen. Traag overigens ook niet.

De eerste overwinning had trouwens met dat lopen te maken. Niet met het lopen zelf, maar wel de loopkleding.  De eerste stap had ik een paar weken terug al gezet, door een broek tot boven de knie aan te doen. Jeps. Tot enige tijd terug liep ik altijd met Capri-broeken, zo tot halverwege de kuit dus. Ik besloot daar maar eens komaf mee te maken, en van zodra het mooier weer werd (nu ja, warmer buiten dus, van mooi weer is niet echt sprake) besloot ik om met een broek tot boven de knie te gaan lopen. Shorts horen ook tot de mogelijkheid, maar niet om te lopen. Brandwonden, weetjewel…

Al kocht ik al wel shorts om gewoon te dragen. Gewoon, op zicht: “dit is een mooie, en mijn maat is er ook in. Die zal wel passen zeker?” En ze paste inderdaad, merkte ik thuis. Ik durf ze overigens ook gewoon te dragen, al staat het wel wat raar.  Raar, omdat ik een beetje ‘wielrennersbenen’ krijg. Wit tot aan de knie, en daarna een beetje bruiner. Een beetje ja, ik ben niet het type dat ooit diepbruin zal worden. Een beetje bruinrood met wat sproeten, verder geraak ik niet. Maar dat stuk van halverwege mijn bovenbeen tot mijn knie, dat is dus wit. Witter dan wit. En dat ziet er wat raar uit, maar ik besloot toch om dat te negeren. Ik ben sportief, dat mag ook gezien worden, toch?

NL0103_1-300x423

Om maar te zeggen: ik kom van ver wat kleding betreft. Vorig jaar kocht ik zo, in een of andere overmoedige bui, een topje om in te lopen. Ik vond het mooi, en misschien als ik nog wat afgevallen was, zou dat helemaal goed zijn om in te lopen.  Enfin, het riedeltje is intussen wel gekend. En dus bleef het topje in de kast liggen. Tot ik het vorige week per ongeluk nog eens in mijn handen kreeg. En ik het aandeed, en weer uitdeed en wisselde voor een ander shirt, en vervolgens dat shirt weer wisselde, en toch nog eens probeerde met dat topje. Zucht. Ik werd zowaar moe van mezelf. Ik niet alleen, want op een gegeven moment riep ook de dochter: “mama, het is goed, hou het nu aan”.

Enfin, ik dus zo richting training. Lastig en ambetant en van die dingen, want ik ben dergelijke dingen niet gewend om te dragen. Eenmaal in de kleedkamer twijfelde ik toch weer. Ik had, voorzienig dat ik ben, ook nog een reserve-loopshirt in mijn sportzak gestoken. Dat ik wijselijk weer wegstak toen mijn loopmaatje zie dat ze vond dat ik er goed uitzag. Bon… aanhouden dus, en toch maar proberen zo te lopen. Zou het niet schuren aan mijn armen, zou het niet dit, zou het niet dat?? Teveel vragen… geen antwoorden. Lopen moest ik doen! Er heeft niemand onderweg iets gezegd (as if 😀 ), dus het zal wel ok zijn zeker?

Bon, vrijdag dan. Iets met kers en taart. Ik was met een vriendin op een braderij, en we doken een winkel binnen. Een winkel waar ik normaal gezien alleen niet kom, omdat ik altijd denk dat ze mijn maat niet hebben. Mijn vriendin ging naar de jurken kijken, waarbij ik opmerkte dat ik eigenlijk geen jurken heb. Eentje daargelaten. Nog geen 2 minuten later kreeg ik 2 jurken in mijn armen gedrukt, “en dat ik die dan maar eens dringend moest gaan passen”. Op mijn gepruttel dat die vast te klein gingen zijn en dat dat niet mijn stijl was kreeg ik alleen te horen dat ik dat pas zou weten als ik ze zou passen. Nu…  ik ben niet van de hele koppige soort (nee, écht niet! 😛 ), dus ik richting paskamer. De eerste jurk, die paste. Maar daarmee was het ook gezegd. Te rozig, niet mijn ding, niet mooi. De tweede jurk, die paste ook. Wat ik ook verwonderd richting de vriendin riep. Bleek dat ik niet eens gezien had dat er ook een rits inzat om de jurk makkelijker aan te kunnen trekken. Niet nodig, het paste zo ook wel. Die maat, die zat dus wel goed. Tot mijn verbazing, nog altijd. En daarna: twijfel. Heel veel twijfel. Was het nu wel ok? Stond mij dit wel? Ging dat wel samen, zo’n jurk en ik? De verkoopster kwam ook kijken. Nee, het was niet te klein, noch te smal. Integendeel, ik had nog wat ruimte over. En het model was ook goed zo. Strakker bovenaan, uitwaaierende rok onderaan. Zou ik, zou ik niet? Ten lange leste grabbelde ik toch mijn moed bij elkaar en besloot de jurk te kopen.

Pfoeh! Dit was al heel wat. Wij dus terug richting mansvolk, die ook ergens op de braderij rondhingen. Vriendin trotser dan ik, omdat ze mij in een jurk gekregen had. Waarna ik de jurk gelijk moest laten zien. Mijn man was nogal duidelijk: “weer eentje om in de kast te hangen!”
Ik besloot om hem het tegendeel te bewijzen. De dag erna al gelijk! We gingen met vrienden eten, na een loopwedstrijd, dus de jurk ging de sportzak in. Probleem was alleen dat het een blauwe jurk is met een soort van roze bloemen op (het klinkt erger dan het is, geloof mij 😀 ), en dat ik geen blauwe schoenen had. Had ja. Want intussen heb ik dat euvel maar opgelost. Ik ben geïndoctrineerd door mijn collega’s vrees ik. Geen zwarte schoenen onder een blauwe jurk, ik hoor ze het al zeggen. De bedoeling was eigenlijk een paar blauwe platte sandaaltjes te scoren, maar bon… dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Echter, het paar schoenen dat er het meest ongemakkelijk uitzag, die zaten als gegoten. Weliswaar met een hak, maar zo’n jurk, die mag toch wel een hak? Ik besloot het er dus maar op te wagen…

Waarna ik na de loopwedstrijd en het douchen toch weer ging twijfelen. Was het wel ok, moest dit nu met of zonder riempje? Mijn loopmaatje, die intussen ook al wel weet hoe ik ineen zit, vond het mooi. Ik had overigens ook geen andere keuze, want ik had helemaal niets anders meer mee om aan te trekken. Grappig was overigens wel dat niet eens de jurk, maar wél de hakken ‘talk of the town’ waren. De mannen waren meer onder de indruk van het feit dat ik een keer hakken droeg, dan dat ik een jurk aanhad. 😀

Het werd overigens een heel fijne avond. Lekker eten in goed gezelschap, meer moet dat helemaal niet zijn. Ik heb daar eigenlijk geen jurk voor nodig, dat kan evengoed in jeans en shirt, maar soms… heel soms… ik geef het toe, is het weleens leuk om een keer niet in jeans te gaan. Die jurk, die gaat dus niet in de kast blijven hangen. Meer zelfs, ik overweeg om in de solden toch eens te gaan kijken of ik niet nog zoiets kan scoren. Misschien, heel misschien, gaat dat nog eens helemaal goed komen met mij en kleding. Ooit! 😉 En misschien. 😉

Advertenties

6 gedachten over “Kleine stapjes

  1. pipsesippi

    Moraal van het verhaal: uw dochter is een wijze madame aan het worden (heeft ze vast van haar moeder). Mannen op een braderij dat is zoals vossen in een kiekenkot, ge moet de kat dan ook niet op het spek binden, zeker als de kat in kwestie niks van jurken kent, en laat ons eerlijk zijn, welke kat kent daar nu wel iets van? Blauwe sandalen zijn degoutant moeilijk onvindbaar (tenzij je voor iets met trosjes en frengeltjes in veel bling bling gaat). Ik ben de trotse bezitster (hoor ik daar iemand “Imelda Marcos” roepen in de verte? – waag het niet nondedju!) van 2 paar excellente blauwe sandalen (dure nog wel,dus stammen uit het pre-house-drama) ze zijn er alletwee tegelijk gekomen in een soort van shoppingroes en na maanden – ik overdrijf echt niet – zoekwerk. Ze zijn prachtig… Op 1 paar kan ik zelfs lopen zonder na 2 stappen al te struikelen (3 is nog net iets te veel, moi en hakken, you know…). Maar ik heb ze… Ik ben meer een verzamelaar denk ik.
    En ik wil je niet helemaal moedeloos maken Sandra, maar blauwe sandalen zonder bijpassend gelakte teennagels, neen dat is écht not done. Ik heb gelukkig een man die geen braderijen doet maar wel met fijnkunstig schildermansgevoel mijn teennagels lakt. Antraciet met een klein metallic laagje is trouwens een aanrader (maar dan weer niet om dat er ook weer af te krijgen, daar moeten ze de juiste aceton nog voor uitvinden).
    En zonet heb ik besloten dat ik morgen die zwarte broek niet aantrek met mijn rode halve bottekes eronder… die rode bottekes lijken mijn dik gat zowaar te accentueren. Dat hebben ze voorheen nooit gedaan! Life’s mysteries… maar gelukkig heb je Tara, die heeft namelijk gelijk! Hier wordt er gewoon flagrant hardop gelogen nog voor ik de vraag nog maar kan stellen “Is mijn gat niet te…?”… “NEEJE!!!!!!” klinkt het nog voor ik uitgesproken ben.
    En laat in ’t vervolg de vossen op de braderij maar aan de streekbierentent staan, ze richten daar het minste schade aan in ’t kiekenkot.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      D’er was geen streekbierentent, ze stonden aan de sangriatent. Ik weet niet of dat zoveel beter is. 😉
      En zeg, nagels lakken… zover ben ik nog laaaaaaaaaaaaaaang niet zene! 😛

      Like

      1. pipsesippi

        Ai… de sangriatent, dan kunnen ze zelfs niks zinnigs over schoenen of sacochen meer ten berde brengen.
        En wat die nagelak betreft: opsmeren voor het douchen, de randjes op uw vel douchen gewoon weg 🙂 Ik ben ook niet zo’n fijnschilder.

        Like

  2. Inge Keersmaekers

    Heel zeker wel, gaat dat goed met je (en je kleren) komen! Ik heb zo’n gelijkaardig verhaal met een groen met witte bloemen jurk waar iedereen van vindt dat die me stralend staat maar ik me veel te dik in voel! Dus na jouw verhaal gelezen te hebben, ga ik het toch proberen: as zaterdag op het feestje zal iedereen me zien dansen in een jurk. Minstens 16 jaar geleden dat ik nog eens een (zomer)jurk heb aangehad… Gaat dat zien, gaat dat zien 🙂

    Like

  3. Gezond5

    Ja ik blaak ook van zelfvertrouwen gelijk jij niet dus,maar dat komt alle maal goed met de jurken,ik draag nooit geen broeken wel altijd lange jurken maar geloof me heb zeker ook altijd problemen wat te dragen.Super van je dat je een jurk draagt en beetje bij beetje draag je meer jurken dan broeken:-):-)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s