En ja hoor, daar zijn de scheenbenen weer!

Allez bon… ’t is weer van datte. Het wordt een klassieker in mijn loopcarrière. Nu ja, carrière.. veel carrière is er niet aan, en zal er ook nooit aan zijn, gezien mijn scheenbenen altijd weer opnieuw roet in het eten schijnen te gooien. Of pijn in de benen.

Vorige week nochtans had ik nog een keer pijnloos een toereke gedaan, met die 13 kilometer in La Hulpe. 13 kilometer gelopen en gestapt. De scheenbenen lieten niet van zich voelen, het liep allemaal ‘smooth’, en de conditie is er denk ik ook wel.

IMG_1176

Dinsdag was het al heel anders. Pijn in de scheenbenen, en dus liet ik de 2 dames die samen met mij liepen op training, een stuk voor mij uitlopen. Ik stapte de stukken op beton, en van zodra er weer wat zachte ondergrond was (gras) liep ik een stuk aan een iets hoger tempo zodat ik hen weer even kon bijbenen. Ha! Eigenlijk deed ik intervaltraining, zij het wel uit noodzaak. Maar frustrerend is het evengoed wel, dat ik de laatste tijd niet eens meer 5 kilometer in 1 stuk kan lopen zonder pijn. Mijn laatste volledige 5 kilometer dateren ook alweer van januari, tijdens de Natuurlopen van Lier.
Donderdag van hetzelfde: stukken stappen, stukken lopen, en maximum 2 kilometer in 1 stuk, en dan weer die scheenbenen.

In ieder geval: vandaag, zondag dus, zou ik of fietsen of lopen. Fietsen viel al snel af, want toen ik de was buitenhing, bevroren mijn handen al zowat. Op de fiets zou dat dan al snel nog kouder zijn, dus lopen. Lopen, ook omdat de mannen ‘in mijn zakken zaten’, omdat ze dachten dat ik vandaag een kater zou hebben. Iets met witte wijn op de kaasavond, maar dan kennen ze bibi nog niet goed! Ik had er ook best wel zin in, om in dit mooie weer een rondje te gaan lopen. Misschien eindelijk nog eens 5 kilometer in 1 stuk?
Hofstade werd het plan. Dat we aldaar al snel veranderden, want blijkbaar was het “Nationale wandeldag” in Hofstade. Je kon er over de koppen lopen, en dat was natuurlijk ook niet de bedoeling. Wij door naar Mechelen, naar het Vrijbroekspark. Ook altijd een leuke looplocatie. We parkeerden ons wat verderop, want aan het park zelf is ook nooit plaats, en vertrokken.

1 kilometer ging best ok, maar het was wel 1 kilometer op beton. Dus na 1 kilometer was het auw. Heel veel auw. En dus weer rekken, en stretchen, en wachten tot de pijn overging. Daarna liep ik nog een kilometer, waarna het weer begon te zeuren. En dat scenario herhaalde zich nog een derde keer. Het ging hem dus weer niet worden vandaag. Ik werd er wat kregelig van. De goesting was er, de adem ook, maar die verdomde scheenbenen, die werken maar niet mee!

Op de terugweg naar de auto kreeg ik kou, dus stelde ik mijn man toch voor om nog een stukje te lopen. En dat lukte dan weer wel. Waarschijnlijk omdat mijn scheenbenen helemaal opgewarmd waren, maar bon… ’t is eigenlijk geen doen zo.
Dus ik weet het weer even niet meer. De ene zegt rusten, volledige loopstop. De andere zegt dan weer ijs leggen, en doorgaan, het passeert. Dat deed het inderdaad vorig jaar, toen het wat warmer werd buiten.

In tussentijd moet ik misschien maar een andere hobby beginnen zoeken. Haken of breien, zouden dat blessuregevoelige activiteiten zijn??

Advertenties

6 gedachten over “En ja hoor, daar zijn de scheenbenen weer!

  1. Gezond5

    Och spijtig!Dokter raad plegen,sport Dokter bedoel ik !Haken of breien?haha,je kan er nog mee lachen:-)eerst eens luisteren wat dr zegt!Goede genezing gewenst!

    Like

  2. pipsesippi

    Haken en breien zijn absoluut blessuregevoelig!!! Duimen en vingers die niet meer doen wat jij wil dat ze doen na een intensieve trainingssessie en zo… Ik heb al eens een sjaal gebreid he!
    En dan komt er hier een tip uit de keukenkast: toen ik herniagewijs zowat omrolde van de pijn en ook bij mijn gescheurde achillespees nam ik naast de voorgeschreven geneesmiddelen (soundtrack: Zombie van de Cranberries) ook liters groene thee met gemberpoeder. Ge kunt daar mee lachen, maar gemberpoeder werkt écht positief op pijnlijke ontstekingen en ledematen en zo. En dit was op advies van de sportarts. Het is wat pikant om door te slikken, maar ondertussen lust ik dat wel graag 🙂
    Beter nog is een vakantie op Zanzibar, daar verkopen ze de gemberfrisdrank Tangawizi (echt lekker, pikante gemberlimonade, zeer verslavend). Ik vind dat de ziekenkas dat zou moeten voorschrijven. Hier kunt ge dat namelijk niet krijgen.

    Like

  3. Anita

    Kurkuma helpt ook goed tegen ontstekingen, ma echt een koffielepel, onder lepeltje choco mengen ofzo.
    En ja, haken is zeker blessuregevoelig, voor de polsen, duimen en nek 😉 ik ben een dekentje bezig, haakt gelijk een trein maar soms moet ik effe stoppen omdat het anders ook op ontstekingen uitkomt.

    Like

  4. loekes

    Oei Sandra niet leuk. Ik zou die scheenbenen dan niet te veel blijven forceren, maar dat weet je wel. Zo zo, ik was één van de vele wandelaars in Hofstade!! Het was frisjes maar zalig door het zonnetje, en wij wandelen altijd zondagochtend flink vroeg, we waren weg voor de grote sloef. En als alternatief fietsen, een laagje meer aan, dan valt dat best mee hoor (-; Ik hoop in elk geval dat je scheenbenen snel genezen !!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s