Queen of mountain!

Vandaag twijfelde ik even. Zou ik lopen, zou ik fietsen? Even wou ik nog een kleine enquête op Facebook houden, maar dat zou er dan weer heel erg over geweest zijn. 😉

In ieder geval: ik wou iets doen vandaag, iets actiefs. Iets waarvan ik zou zweten. Iets waarvan ik buiten adem zou geraken. Wandelen was dus al uitgesloten. Zetel hangen ook. Nochtans, de zetel zag er wel uitnodigend uit. Knus ook. En daar een tasje thee bij, of een koffietje.  Koekje ook… damn! Maar het gezonde verstand haalde de bovenhand. Eerst even bij mijn wederhelft gecheckt wat hij ging doen vandaag. Niets. Ok. Niets. Dat was niet veel. Maar ik wou, zou en moest toch wel iets doen vandaag. Ik weet eigenlijk ook niet waar dat vandaan komt. Ik was helemaal niet zo. En dan nu… bewegen moet en zal ik, of ik word lastig. Ambetant. Allez bon ja… ambetanter! Jaja, dat kan écht nog! 😛

Enfin bon… gezien manlief toch niets ging doen, en ik geen zin had om alleen te gaan lopen, besloot ik toch maar de fiets buiten te halen. Waar ik naartoe zou fietsen, geen idee. Hoe lang ik wou fietsen, geen idee. Maar eens ik fietsensklaar was – jeps, dat doe ik niet in jeans en trui, want ik zweet mij te pletter – en mijn horloge de vertrouwde piep gaf – piep als in ‘ik heb de satelliet gevonden’ – kon ik. En al fietsende komt meestal de route wel vanzelf. Ik zou tegenwind starten, om meewind te eindigen. Tenminste… dat was toch het plan.

Maar ik en plannen, dat gaat blijkbaar niet zo goed samen. Het vertrek ging wel lekker, de eerste kilometers ook. Kilometer 12 had ik net niet in het halfuur binnen, dus die 24km/u waren wel binnen handbereik. Alleen had ik dus weer niet gerekend op de tegenwind. Eens gedraaid, was het miserie. Miserie troef eigenlijk. Stoempen, duwen, terugschakelen. Damn! Ik had er grondig te pest over in. Een paar kilometer verder besloot ik dan ook het op te geven. Het zou niet voor vandaag zijn, teveel wind, teveel verzuring, enzovoort enzoverder. Het tempo ging dus wat lager. Helaas, niks aan te doen, en mijn dag kwam nog wel. Ik zeg het: dat gevecht tegen mezelf, neverending story!

Bon… enkele kilometers verder zag ik toch plots dat 22km/u nog net binnen de mogelijkheden was. Dus ik weer trappen. Ondanks de verzuring, ondanks de tegenwind, en tegen beter weten in. Trappen, blijven trappen. Ik moest, ik zou, ik wou. Om een piep verder te beseffen dat ik het nét niet gehaald had. Dat het uur voorbij was, en ik mijn 22km nét niet gehaald had! Damn! Maar misschien kon ik het nog wat goedmaken door nu flink te blijven doortrappen. Yeah right. Dream on. Tegenwind is blijkbaar veel sterker dan mijn wil, en dan mijn verzuring.

QOM

Eens thuisgekomen was ik dan ook dood. Zo ongeveer toch. Maar… bij het uploaden van mijn gegevens naar het grote boze web, kreeg ik de melding dat ik QOM was op een bepaald “segment” op Strava. Queen of Mountain, dat wil zeggen dat ik op dat stukje van mijn route de snelste vrouw ben! Woooohowwww! Dat doortrappen heeft dus toch nog iets opgeleverd. Achteraf bleek dan ook nog dat dat daar een stijgingspercentage van 10% heeft. En ik maar denken dat het kwam omdat ik tegenwind aan het trappen was!  Dus ja, ondanks dat ik die 24km/u niet gehaald heb, en die 22km/u ook niet, ben ik toch zot content! En bon ja… nu wil ik ook, ooit, de King verslaan natuurlijk. Maar daarvoor ga ik toch nog een paar tandjes moeten bijsteken. En misschien ook iets ander materiaal moeten gebruiken dan mijn stadsfiets.

Maar, in ieder geval: dat fietsen, ik wéét weer waarom ik dat vroeger zo geweldig plezant vond! Meer van dat! 🙂

Advertenties

6 gedachten over “Queen of mountain!

  1. pipsesippi

    Super gefietst 🙂 Moest wel lachen met de typisch mannelijke uitdrukking “niks doen”… Ik ken die van ergens, ik vrees dan altijd het ergste, meestal is dat ook terecht. Ik zit dan ineens plotsklaps met een meubel meer of minder… (en een gat in de bankrekening).

    Like

  2. pipsesippi

    Elk potteke, elk lepeltje, elk snijplankse…. Hier doet hij dan gelukkig zelf de afwas. (Oooh ik mag dat niet doen met mijn eczeem… Soms een héééél dankbare aandoening voor wie geen afwasmachien heeft, zoals ik.) Ik krijg dat er hier ook niet doorgedrukt… anders dreigt hij met de aanschaf van een frietpot en dat wil ik niet in huis. Nu ik erover nadenk, ik heb wel dringend een afdroogmachine nodig. Bestaat dat?

    Like

  3. frank_s

    Knappe prestatie hoor. Als ik keek op strava na mijn ‘toerke’ kwam ik niet verder dan af en toe mijn persoonlijke besttijd.. vooral de eerste keer dat ik die toer deed 😉 Voor de rest had ik den 753 ste tijd ofzo op een stukje. Alvast veel fietsplezier. 🙂

    Like

  4. Pingback: Nailed it! | My thoughts are like butterflies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s