Tadaaa! Dit was 2015!

Eindejaarsoverdenkingen. Ik ben ermee begonnen toen ik met mijn afval’race’ begon. Toen, en dat was eind 2012, had ik nog helemaal geen idee waar ik naartoe wou, waar het zou eindigen. Ik was toen best al trots op die 12 kilo minder, al was dat nog lang niet genoeg. Ik zat nog altijd dik in de 3 cijfers, en uiteindelijk was mijn conditie nog altijd 0,0. Alleen wou ik het toen toch net iets beter verkopen.

Op naar een nieuw jaar dus. Einde 2013 maakte ik opnieuw een round-up van mijn kalenderjaar. Het licht had ik toen al wel gezien, qua sporten. Maar toch bleef het nog altijd bij stappen, en core-oefeningen. Gelukkig dat ik die toen al wel deed, want die oefeningen, die zijn goud waard! De winst die ik daaruit gehaald heb, onbetaalbaar, nog steeds. Qua gewicht heb ik het even elders moeten checken, want dat stond niet in die blog. Ik snap ook waarom. Want wat maakte ik mezelf eigenlijk wijs? Die 12 kilo die ik kwijtgeraakte het jaar ervoor, daar bleven er niet veel meer van over. Hoop en al 4 kilo. Gene vette dus… niet eens letterlijk, want ik was toen nog altijd moddervet.

Het kon dus in 2014 alleen maar beter gaan. En dat deed het ook. Want eind vorig jaar zat ik plots aan -15,7kg.  Superjaar eigenlijk. Want niet alleen verloor ik al dat gewicht, ook het sporten ging beter. In augustus van dat jaar startte ik met een start-to-run van 16 weken. 16 weken, die er uiteindelijk 20 werden. Maar eind vorig jaar liep ik toch eerst een half uur, daarna 40 minuten, en uiteindelijk 5 kilometer! Mijlpalen zeggiku! Voor mij dan toch! 😉

ragnar-quote

En toen kwam 2015. Dit jaar verloor ik exact 12 kilo. Voor elke maand eentje. Al ging het niet letterlijk zo. De ene maand wat meer dan de  andere maand, maar bon… in totaal maakt dat dus wel 33 kilo minder dan enkele jaren terug. En dat eigenlijk zonder dat ik nog het idee heb dat ik aan het diëten ben. Een ander voedingspatroon, een pak meer beweging, en het gaat quasi vanzelf. De ene dag ook al wat beter dan de andere dag. En ik bedwong een berg in Bern, Zwitserland, al lopend! Nooit gedacht dat ik dat nog eens zou doen, een jogging meelopen in Zwitserland! Om de dag erna nog een stevige bergwandeling te kunnen doen. 2 jaar ervoor bleef ik nog veilig in de hut toen de rest ging stappen.

Dus ja, die kilo’s minder, tot daaraan toe. Maar die hervonden zin om te bewegen, dat is wat anders. Niet alleen ben ik blijven lopen, ook andere beweging gaat gewoon veel beter. Ik schaam mij niet meer om op mijn fiets te stappen en een stuk te gaan fietsen. Of wandelen. 8 kilometer, ik draai er mijn hand niet meer voor om om die aan het tempo van 6 km/u te stappen. Had iemand mij dat 3 jaar terug verteld, ik zou eens heel hard gelachen hebben. Maar toch is het zo. Momenteel zit ik qua lopen weer wat aan de kant door mijn scheenbeenvliesproblemen – iets wat vrees ik van chronische aard zal zijn – maar toch probeer ik nu volop alternatieven uit.  Alternatieven in de zin van core-stability, wandelen, en fietsen vooral.

2015-08-05 21.37.30

Sommige kennissen vinden het ook stilaan goed geweest met dat afvallen, vinden dat ik wel goed ben zoals ik ben momenteel. Ja, kan best. Maar ik ben zelf nog niet tevreden. Niet zolang ik nog altijd niet normaal kan gaan shoppen. En normaal gaan shoppen, dat is voor mij gewoon passen in de XL-versie die ze in alle winkels hangen hebben. En dat lukt nu gewoon nog niet. Al ben ik nu blijkbaar toch al wel slanker dan toen ik 20 jaar geleden was, met hetzelfde gewicht. Want ik ben nu op het gewicht dat ik had toen ik trouwde. En ja, ik heb mijn trouwkleed nog. Niet dat dat nog gebruikt wordt, het hangt zomaar wat te hangen, maar ik heb het toch eens voor de leut geprobeerd. Het is te groot. Net zoals mijn hele kleerkast. Als ik nu een broek aantrek die 3 jaar terug nog te smal was, dan verdrink ik erin. En dat is best een hele rare gewaarwording. Niet alleen kan ik zo’n broek optrekken tot onder mijn oksels zowat, ook mijn benen lijken te verdrinken.

Van benen gesproken trouwens… ik vond dat ik zo’n rare ‘deuken’ in mijn benen kreeg. Toen ik afgelopen maandag bij de coach was, vertelde ik haar dat. En bon… ik schaam mij zowat dood, want die deuken, dat zijn gewoon spieren die nu zichtbaar aan het worden zijn! Raar, echt!

Dus ja… 33 kilo minder, ik kan een eind hardlopen, en ik kan een boel andere dingen die ik pakembeet 3 jaar terug niet kon. Winst winst winst! En niet alleen dat. Ik verloor gewicht, en ik won een heel leven.

running quote

En voornemens voor 2016? Ja, uiteraard heb ik die! 20 kilo afvallen! 10 kilometer lopen! 10 mijl lopen! En elk van die mijlpalen ga ik ook gewoon vieren! En och… mocht dit onverhoopt toch niet lukken, dan is er nog altijd 2017. Met nieuwe kansen, met nieuwe dagen, met nieuwe maanden. Want ook dat is iets wat ik geleerd heb: niet teveel verwachten, niet teveel hopen. Het komt allemaal wel, op zijn tijd.

Als 2016 zo mooi wordt als 2015 was, dan wordt het een fabuleus jaar! A happy one, voor elk van jullie!

Advertenties

4 gedachten over “Tadaaa! Dit was 2015!

  1. Marleen

    Lieve Sandra, veel beweegplezier in 2016, op welke manier dan ook.En dat de gewichtscurve verder naar beneden mag gaan, volgens jouw eigen wens !
    En blijven schrijven, het helpt ook mij om verder te doen op de ingeslagen weg…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s