Nieuwe jeans

Het is hier zo stil op gewichtsverliesgebied, zeg je? Ja, dat klopt ook wel. Er zijn namelijk geen mijlpalen te melden, al een poosje niet meer. Ik hik nog altijd tegen de -35 kilo aan. -35 kilo, die ik nog altijd net niet gehaald heb. Ik doe mezelf vrees ik telkens de das om. Afvalstress, ik boycot mezelf. Telkens ik er bijna ben, maak ik een uitschuiver, en gaat mijn gewicht weer wat omhoog. Waarna het weer omlaag gaat, en het zich allemaal weer herhaalt.

Ik probeer er niet teveel om te stressen. Ik wil eigenlijk niet diëten, ik wil gewoon gezond eten, gezond leven, en dat gewichtsissue loslaten. Wat de ene keer al makkelijker is dan de andere keer. Zie maar naar dat verhaal over die jasjes.

Nu, intussen waren er wel al wat leuke dingen om mij aan op te trekken. Het feit dat ik een nieuwe jeans nodig had bijvoorbeeld, gaf mij dit keer geen stress. Nope. Want ik zou vast wel een leuke jeans vinden in mijn maat, daar was ik van overtuigd. Ik dus naar de winkel, vorige week. Mijn vaste adres, uiteraard, C&A. Ik werk daar, weetjenogwel.

Ik trok daar een jeans van het schap, en toog ermee naar de kleedkamer. Hmz… te groot. Misschien had ik mij toch wat mispakt. Ik terug. Gedoe wel. Kleren uit, kleren aan, schoenen aan, gerief mee, en andere jeans zoeken. Probleem. Het model wat ik wou, straight, was er niet meer in de maat die ik nodig had. Ander model dan maar? Twijfel, twijfel. Slim fit, daar was al geen sprake van. Maar zo’n slim, wat zou dat zijn? En in welke maat? Ok, dat maatje kleiner dan maar dan die die ik net had. En richting kleedkamer. 1 been lukte, 2 benen ook. Ola, ik kreeg ze zowaar ook over mijn billen! Goh… ik had nog wat ruimte over. Moest ik nu toch niet nog een maatje kleiner? Kweenie… twijfel twijfel…

Jeans dus weer uit, mijn jeans weer aan, maar geen verder gedoe. Schoenen bleven staan, jas bleef hangen, handtas ging wél mee (zo verstandig ben ik net nog wel 🙂 ). De winkel door op sokken, op zoek naar een maatje kleiner. En jaaaaa, die lag er. Spannend werd het. Hopelijk niet té spannend voor de broek zelf. Maar… het lukte. Zonder al teveel moeite ging de broek dicht. Dat was dat al. Maar zou ik deze broek nu wel kopen? Zo’n slim, dat zit toch wel een stuk strakker dan een regular.

Misschien eens kijken met een truitje erop? Een truitje… er lagen basics, in heel veel kleurtjes, effen en met streepjes. OK, een streepje en een zwart. Zwart, altijd goed. En toch maar geprobeerd. Op die slim. Zag er toch wel ok uit. Dacht ik. Aargh, waar is die 2de opinie als je ze nodig hebt? Een verkoopster vragen is een beetje van de gekke, want ja, tuurlijk zou die zeggen dat het allemaal wel ok zat. Ik weet het niet, ik wist het niet, ik zou het niet weten. Moeilijk, lastig, ambetant. Ik werd begot zelf ambetant van mezelf in die paskamer! Zou ik, zou ik niet?

Uiteindelijk besliste ik: ik zou, en diegenen die het niet leuk vonden, moesten er maar naast kijken! Ha! Als dat geen statement was! Nu het alleen nog durven dragen nadat ik het gekocht had.

En dat deed ik! En blijkbaar viel het toch wel op. Enkele collega’s merkten op dat ik een nieuwe jeans had (was nog nooooit gebeurd), en dat de jeans mij écht goed stond! Leuk leuk leuk! Echt waar! Ik kan er nog altijd niet zo goed mee om, met dergelijke complimentjes, maar ik vind het wél leuk!  En dat zo’n jeans nu 5 maten kleiner komt dan vroeger, dat is natuurlijk helemaal geweldig!

Daarbovenop kreeg ik deze week nog een compliment uit onverwachte hoek. Iemand die nooit kon nalaten mij te zeggen “dat ik toch ook wel reserve genoeg had” (aaaargh, sommige mensen, weetjewel!), wel… die persoon die zei mij, letterlijk, toen ik hem een begroetingskus gaf, dat hij moest oppassen, want dat hij zich binnenkort bezeert omdat mijn kaaklijn nu toch wel heel scherp aan het worden is. En dat, komende van die persoon, vind ik een supercompliment! Ik heb hem er dan ook van harte en gemeend voor bedankt. 🙂

 

Advertenties

3 gedachten over “Nieuwe jeans

  1. pipsesippi

    Wow! Zelf draag ik geen slim fit… ik ben trouw aan de bootcut, dat wordt met het jaar moeilijker, ze maken dat precies niet al te veel meer. Huizenstress is daarvoor ook zeer goed, dan pas je ineens weer in een maatje 29 die altijd is blijven hangen “in de hoop dat”…. Maar ik heb vooral gelachen met het idee van u op sokken door de winkel te zien banjeren 🙂 Mag ik geheel ter mijner eigen schadenfreude vragen welke sokken het waren… in mijn geval kunnen dat namelijk wel eens sokken zijn die eigenlijk niet aan de buitenwereld mogen getoond worden 🙂 Maar in elk geval spectaculair resultaat toch? Geproficieerd zou ik zeggen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s