Kleding… hoe moeilijk kan het zijn?

Bon. Kleding. En de kledingmaten. Het blijft een lastige.

Ik had momenteel een beetje mijn weg gevonden. In C&A. Ja, ik werk daar, en ja, ik vind daar echt wel leuke dingen om aan te trekken. Dus ja, ik koop bij C&A. Van de grote maten-afdeling ben ik nu al geswitched naar de ‘gewone’ maten, en daar was ik al heel erg blij mee. Mijn geluk is natuurlijk dat C&A niet stopt bij maatje 42. Dus ja, ik vind echt wel dingen die ik leuk vind, en dan ga ik al een keertje wat liever shoppen.

Deze namiddag nog. Ik ging gewoon even een kijkje nemen, en scoorde zomaar een pyama aan -50%. Maat XL op zicht meegenomen, en thuis pas de broek bekeken. Een broek die mega te groot blijkt. Huh… niet normaal! Een XL, te groot voor mij! Je snapt, ik was een klein beetje in de gloria!

Echter, echter.. jaja, tuurlijk komt er een echter. We zijn in de atletiekclub al enige tijd aan het ‘zeuren’ om leuke jasjes. Jasjes waarmee we naar een jogging kunnen gaan, of naar het veldlopen binnenkort. Jasjes waarmee de mensen weten: “tof, die van die club zijn hier ook”. Ik heb al een softshelljasje, en ben daar ook mega-tevreden over. Dus ja, het leek me een geweldig idee!

En die jasjes komen er ook. Vandaag had iemand van het bestuur leuke shoftshelljasjes mee. Een herenmodel in large, een vrouwenmodel in medium. En ja, je voelt het al komen: dat vrouwenmodel is écht wel heel mooi, maar een medium? Het zag er voor mij als een small uit. Dus ja… wat moet ik dan als maat nemen? Pas ik wel in een XXL? Of moet ik toch het herenmodel nemen? Een herenmodel, waarvan de mouwen vast weer veel te lang gaan zijn. En ik er weer als een zak vodden bijloop. Maar eerlijk? Ik wil er niet meer bijlopen in van die vormeloze kleding. Ik wil eindelijk ook weleens van die vrouwelijke modelletjes gaan dragen.

Het probleem is dat die dingen er niet in alle maten zijn om te passen. Er zijn enkele modelletjes om te laten zien, en als het jouw maat is, dan kan je het passen. Evenwel, als het jouw maat niet is, dan heb je pech. Het unisex model maat large kreeg ik dicht. Dat lukte. De mannenjas maat large kreeg ik ook dicht. Maar daar waren de mouwen veel te lang van. Dat is geen zicht. Plus dat ook iemand mij zei dat het damesmodel gecentreerd is, en dat dat voor mij misschien nog geen optie is. Vinger in de wonde heet zoiets geloof ik. En ja, het deed weer zeer!

Dus ja… ik weet het nu weer even niet meer. Ik was tot op dit moment best tevreden met mezelf, met de kleren die ik aan kan. Tot de jasjes op de proppen kwamen. Ik wil écht wel zo’n jasje. Maar wat als het dan te klein is? Dan sta ik daar weer… iedereen een leuk jasje en ik met iets anders omdat het mijne niet past. Story of my life. Aaargh! Ik maak mezelf nog weleens gek! Of neen, dat doe ik al. Jasje in herenmaat? Jasje in damesmaat? En welke maat? Serieus… ik weet dat ik niet alles in 1 keer moet verwachten, en ik weet ook dat ik de laatste tijd best wel goed bezig ben. Ik besef zelf ook dat 33 kilo minder echt niet niks is, en dat het vele sporten mij ook wel helpt om mijn lichaam te her-modelleren. Maar nu duikt toch wel weer het ‘had ik maar’-duiveltje op. Want ja… had ik maar eerder wat meer mijn best gedaan, dan had ik nu al mijn streefgewicht bereikt. En dan had ik makkelijk in zo’n jasje gepast. Maar bon ja… had ik maar, daar koop ik natuurlijk niets voor. En al helemaal geen leuk jasje.

Op momenten als deze heb ik ook weer een hartgrondige hekel aan mezelf. Want waarom doe ik dat nu weer? Waarom ga ik nu weer twijfelen aan mezelf? Waarom kan ik de lange termijn weer niet zien?

Ja nu… Ik weet het antwoord wel. Ik wil net als ieder ander zijn. Een jasje zien, een jasje passen, een jasje kopen. Het lijkt me zo eenvoudig voor heel veel mensen, maar voor mij blijft het een hele opgave.

Zucht… een softshelljasje.. hoe moeilijk kan het zijn?

Advertenties

12 gedachten over “Kleding… hoe moeilijk kan het zijn?

  1. gezond5

    Mijn haren komen al recht bij zoiets te lezen, hoe is het mogelijk om zo iets te zeggen terwijl jij super hard je best doet,en ja 33 kg bent afgevallen,besef je wel hoeveel dit is?NEEM ER MAAR EENS EEN VOOR FOTO BIJ?EN IK WEET HEEL GOED WAT IK ZEG IK WAS OOIT OOK EENS 30 KG AF EN BEN WEL VEEL KLEINER DAN JIJ ,sorry maar ik ben echt heel boos. Ze zou zich moeten schamen,je doet het fantastisch neem dat maar van me aan,en in plaats van een hartgrondige hekel te hebben aan je zelf ,zie je zelf maar heel graag,sandra !Je doet het Super!

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Ja maar ok… Het is niet haar schuld dat ik nog steeds niet in een normale maat pas natuurlijk. Het was gewoon weer even die reality check, het feit dat ik nog steeds echt wel veel te zwaar ben, en de confrontatie met dat gegeven….

      Like

      1. gezond5

        Als je zo je best doet dan is dat niet nodig dat zij zo dwaas doet,in plaat daar van had ze je kunnen zeggen wauw voor wat jij doet aan je lijn en al hebt gedaan en dat was zeker op zijn plaats geweest.

        Like

  2. pipsesippi

    Tegen die trienemie met van de vingerprik in de wonde deed zou ik willen zeggen: “Gij se stom wijf!!! Hoe onnozel kunt ge zijn? Zal ik eens een opsomming maken van uw tekortkomingen? Och neen, die zijn veel fundamenteler, een onduidelijke kledingmaat is tenminste zo erg niet als een slecht karakter! Ge moogt mij daar citeren hoor, met alle plezier!!!!!!
    Wa’s da voor een lomp mens zeg! Wat jij bereikt hebt is fantastisch, punt uit! En wat kledingmaten betreft: Maatje 38 in de C&A is maatje 44 in de Zara… trek u daar geen fluit van aan! Ik heb een leren frakske in maat XL (the boobies you know)… Ik heb dat op een jeansjasje van Esprit gelegd, maatje 40… Het jasje van Esprit is groter dan het leren frakske. Tot daar de consistentie in kledingmaten!

    Like

  3. Patrick Vansteenkiste

    Ik ben er zeker van dat ze dat zo niet bedoeld heeft. Soms zeggen mensen al eens iets dat kwetst maar dat in feite goed bedoeld is. Ik zou er niet teveel achter zoeken.
    Ik heb een oplossing voor je jasjesprobleem: koop gewoon eentje van elk. Het gecentreerde vrouwenmodel en een unisex model. Misschien past het vrouwenmodel je toch en dan zal je zo gelukkig zijn en indien nog niet (let op mijn woordkeuze ‘nog niet’) dan draag je voorlopig het unisex model en hang je het vrouwenmodel mooi zichtbaar in je kast als extra motivatie.
    Is dat geen goed idee ?

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Nee, het kwam bij mij hard binnen, maar dat was niet de essentie. De essentie was gewoon dat ik eigenlijk, doordat ik al zoveel afgevallen ben, het idee heb dat ik nu in alles in pas. En dat is dus nog lang niet zo. Er is dus nog werk aan de winkel. Of aan het lijf. Helaas is er niet voor het unisex model gekozen, enkel voor dames/herenmodel. Dus jah… die met dat vestje wat niet dichtgaat, dat ben ik, zo binnenkort op joggings. 😉

      Liked by 1 persoon

  4. Anita

    Da motiveert misschien om harder te lopen en zo wat warmer te krijgen 😉
    Ma idd, niet zo twijfelen aan jezelf, met als als kom je nergens niet, het is wat het is en het gaat alleen maar beteren met dat lijf en die kleren ;-), geniet vooral van wat wel al kan en lukt!!

    Like

  5. wwliesje

    Dat ken ik! Ik denk dat je ondertussen het damesmodel gekozen hebt, zou ik ook gedaan hebben. Je bent super goed bezig en je krijgt dat jasje dicht voor je het weet! En super voor de motivatie, hang hem maar ergens goed zichtbaar zodat je regelmatig kan proberen.

    Like

  6. Pingback: Geluksmomentjes | My thoughts are like butterflies

  7. Pingback: Nieuwe jeans | My thoughts are like butterflies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s