Straf, en straf.

Straf. En straf ook.

Ik leg het efkes uit. Deze week loopt het niet allemaal gelijk ik zou willen. Ik steek dingen in mijn mond die ik er eigenlijk niet in wil steken, maar doe het evenwel toch. Koffiekoekjes zijn er zo al gepasseerd, en een frangipanneke, en de mini versies van Mars en Twix. En neen, niet eentje, ook geen twee. Meer. Nog meer.

2015-10-06 08.58.28

Het is alsof er ineens deze week geen maat staat op snoepen. Hoe meer hoe beter, hoe vettiger hoe prettiger. Oja, want ik at gisterenavond ook nog frietjes. Mét pittavlees. Zonder groenten. *Zucht* en *dubbelzucht* ook.
Op de koop toe ging ik ook nog eens aan de wijn. 1 of 2 glaasjes, maar toch… het ging allemaal weer vlotjes naar binnen. Gevolgd door uiteraard ‘iets’ hartigs, want van wijn krijg ik altijd honger goesting.

Straf vind ik dat. Je doet het weken goed, dat gezond eten, dat bewegen, je voelt je er fantastisch bij, en dan ineens… *baaaaaaaaaaaaaam*… ga je snoepen en ongezond eten dat het geen naam heeft.

En dat lichaam… dat straft blijkbaar quasi onmiddellijk. Raar toch, hoe een mens zo snel vergeet. Want ik was écht vergeten hoe lamlendig je je kan voelen na een portie vettigheid, hoe lastig je lichaam het heeft om al die vetzakkerij weg te werken. En dat uit zich niet alleen onzichtbaar binnenin. Nope. Want die huid, die heeft ook wel wat te zeggen. En die roept, middels een pukkel midden op mijn neus, dat het nu wel genoeg geweest is. Genoeg met dat gesnoep, genoeg met dat vettige eten, genoeg met dat alles.
Want ja… er is niet alleen die pukkel, ik voel me ook gewoon prut. Daar waar ik tot voor kort energie met hopen had, ben ik nu plots moe. Ik ga moe slapen, ik sta moe weer op. Ook dat is al een serieus teken aan de wand.

Het probleem is alleen: eens je weer gelanceerd bent in de snoep, in het vettige(re) eten, dat het dan lastig stoppen is. Meer vraagt om telkens meer en meer.
Wil ik dat? Neen.
Maar de wil is blijkbaar niet altijd even sterk. Er zit hier anders best wat karakter in, zo soms. Maar af en toe is dat karakter met vakantie, zo lijkt het. Voor een winterslaap is het hopelijk nog veel te vroeg.

In ieder geval: het is hoog tijd om mezelf weer te herlanceren richting gezonde voeding. Richting mij goed voelen. Richting mij weer energieker voelen. Want dit, dit is maar niks.

2015-10-08 07.47.40

Ik ben in ieder geval toch alweer goed begonnen. Sinaasappeltje geperst (jaja, ik weet het, pellen en zo eten is beter vanwege de vezels), en mijn appeltje met kaneel staat klaar om samen met de yoghurt en de havermout verwerkt te worden tot een gezond ontbijt. Nu is het alleen nog kwestie van mij vandaag niet te laten verleiden door andere dingen. Door koffiekoekjes, bijvoorbeeld.
Maar ik kan dat, dat weet ik. Nu het nog doen. Zodat uiteindelijk het resultaat ook straf zal zijn! 😉

Advertenties

20 gedachten over “Straf, en straf.

  1. Yasmine

    Ja raar is dat hé… Soms heb ik wekenlang zo’n ontzettende positieve drive en heb ik geen moeite met gezond eten en correct tellen en soms… Tja dan heb ik zo’n week (of weken) zoals jij ze nu beschrijft 🙂 Ik denk nu vooral aan al die kleren die ik gekocht heb waar in nu net in pas en als ik me laat gaan dan zullen die snel te strak zitten! Succes met je nieuwe gezonde week 🙂

    Like

  2. K.To

    Ach, ik hoop in ieder geval dat je “zonde” goed gesmaakt heeft.
    Zo’n zonde, persoonlijk vind ik niet dat je jezelf daar schuldig om hoeft te voelen. Ook in de toekomst niet. Je weet dat, wanneer je er aan toegeeft, je de weerslag krijgt en het is aan jou om te bepalen of dat pakje friet het waard is om je de dag erna ellendig te voelen.
    Je bent zo supergoed bezig, laat je dan niet uit het lood slaan door zo’n onverwachte ‘craving’. Die hebben we toch allemaal? En niet alleen in eten. Ook in “ik ga vandaag niet sporten maar naar tv kijken vanonder een dekentje” of “ik zou moeten sparen maar die handtas moet ik hebben”.
    Relax en weer vooral niet te hard voor jezelf, dit doet geen afbreuk aan het geweldige parcours dat je al hebt afgelegd!

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      ’t Is niet zozeer dat het een “zonde” was… want dan was het gewoon bij 1 dag gebleven. En daar voel ik mij dan inderdaad niet schuldig over. Dit blijft (bleef?) maar duren. Van de ene dag naar de andere, steeds meer, steeds zoeter, steeds vettiger.
      In ieder geval heel erg bedankt voor je opbeurende woorden, ik steek ze in mijn achterzak en probeer er weer tegenaan te gaan. 🙂

      Liked by 1 persoon

  3. Inge Keersmaekers

    Bij zo’n dipje, hoort een verwennerij: koopje een bosje bloemen, doe een saunake, ga eens langs bij de schoonheidspecialiste, … zo los ik dit soort dipjes op. Dat geeft mij dan weer moed om ‘karakter’ te tonen bij een bezoekje aan de bakker/frituur/resto … Succes! Het komt best wel weer goed!

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Daar is over na te denken… want ik vind eigenlijk niet dat ik met dit gedrag een beloning verdien. Maar morgen koop ik denk ik toch een nieuwe jeans. 😉

      Like

  4. Patrick Vansteenkiste

    Komaan Sandra, tijd om je te herpakken. Eens een paar ‘vettige’ dagen is niet erg zolang je je maar snel weer herpakt. Laat het nu niet verder gaan want dat is pas gevaarlijk.
    Ik kan er van meespreken. Door mijn blessure en ‘depressief’ gevoel mij ook laten verwennen door chocolade en al wat lekkers (en dus ongezond) is, maar dit duurde bij mij DRIE MAAND. Resultaat: +15 kilo. Elke dag was het: nog één dagje, en dan nog eentje, en nog eentje …
    Sinds begin deze week eindelijk terug de weg naar de gezonde levensstijl gevonden maar het is moeilijk … eerst moet ik terug die suikerverslaving overwinnen.
    Dus laat je niet gaan … pakt nu terug de draad op, nu het nog gemakkelijk kan. Jij kan het.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Ik weet het… maar ik schreef het hierboven ook al, het frustreert mij mateloos dat ik niet weet hoe dit komt, waar het vandaan komt.
      Die suikerverslaving is inderdaad hardnekkig. Je denkt dat je ervanaf bent, maar net als met alle andere verslavingen: 1 klein onnozel stukje is genoeg om je weer recht de suiker in te jagen. Ik doe mijn best, komt wel weer goed. Merci Patrick.

      Like

  5. Liesbeth Swillens

    Ik ken dat zooooooooo goed! En inderdaad, eens gestart met snoepen en vettigheid is het heel moeilijk het patroon terug te doorbreken! Maar het feit dat je het al zo neerschrijft, dat je de gevolgen voelt en dat je niet meer wil, helpt veel. Bij mij helpt het ook heel veel om alles op een rijtje te zetten, de pptjes te berekenen en te zien hoeveel er door zijn gevlogen en om bewust te zijn van alles wat er in die mond verdwenen is. Maar je bent vandaag al goed begonnen, een paar dagen doorzetten en dan ben je weer op het goeie spoor.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Ja klopt, schrijven helpt. Pptjes berekenen doe ik eigenlijk niet meer, ik wil gewoon gezond eten. Maar zelfs dat lukte deze week niet. Komt hopelijk wel weer goed, vandaag in ieder geval toch al een betere dag dan de vorige. 🙂

      Like

  6. Marianne

    Heel herkenbaar, eens je weer in de rollercoaster van vettig, zoet, alcohol etc. beland bent, gaat het niet vanzelf de goede kant op, daarvoor moet dat knoppeke in t koppeke terug omgedraaid worden. Maar zoals ik jou inmiddels meen te kennen, gaat dat zeker lukken ! veel succes !

    Like

  7. pipsesippi

    Sandra, je weet al dat je het kan, want je hebt het al eerder gedaan. Het is je al eens gelukt om al die brol links te laten liggen. Je kan het dus al! En als die “craving” er is… zeg dan tegen jezelf: het lukt me de volgende tien minuten om daar niet aan toe te geven, je zal zien… dat werkt, en weg is de goesting in brol! Courage!

    Like

  8. frank_s

    Kan wel eens gebeuren Sandra maar laat je niet uit je lood slaan. Je geeft zelf aan dat je lichaam zegt dat het niet ok is. Ondertussen ben je deze morgen goed begonnen en weet dat je het kan. Succes!

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Klopt, mijn lichaam geeft aan dat het niet goed is, maar tegelijkertijd hunkert datzelfde lichaam toch naar meer zoet en meer vet. Heel raar is dat eigenlijk. Maar goed… ik probeer mezelf weer op het goede pad te zetten. Dankjewel Frank.

      Like

  9. Poppy1

    Ik heb gisteren 4,ja vier croissants gegeten met een dikke laag boter op.Ben al lang blij dat ik niet de enige ben die soms een beetje raar doet.Het resultaat is dat ik mij vandaag ziek voel.’t Is niet dat ik het niet weet maar eigenlijk verdraag ik geen brood meer en dus ook de nevenproducten niet.Waarom doen we dit ?Tot nu toe heeft nog niemand mij hier een deftig antwoord op kunnen geven,van dokter tot broer psycholoog…Alleen WW vaart er wel mee met al die ‘herstarters’ en ze spelen er dan ook handig op in.We moeten maar zo onnozel niet zijn.Ach ja, dat is des mensen zeker?Vallen en terug rechtkrabbelen.Zolang we er niet eerst terug 20 kilo bij-eten.Euhm ja, dat is mij dus al meermaals ‘overkomen’.Maar nu niet meer !Wees dus blij met die reuzegrote pukkel als die je ervan weerhoudt om verder te ‘smikkelen’.Ik heb me vandaag zonder moeite kunnen houden aan mijn nieuwe gezonde levensstijl met dank aan de zeurende buik- en hoofdpijn.En jij ?Veel moed verder.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Hahahaa… ja, nou… ik doe soms inderdaad ook een beetje heel raar. En inderdaad, de dag erna voel je je prut. Ik snap ook niet waarom we het doen, maar ik zou dat eigenlijk wel willen weten. Want ik denk dat daar de kiem zit, en als ik de oorzaak zou kennen, dan kan ik daar aan werken.
      Ik heb intussen alle WW opgezegd, want dat kost ook allemaal handenvol geld. 20 kilo is er gelukkig nog lang niet bij, maar goed… intussen gaat er ook helemaal niets af natuurlijk. Ik wrijf nu af en toe een keer over die pukkel, om mij eraan te doen denken dat et niet goed is, dat snoepen. Vandaag is het redelijk gegaan. Ontbijt was goed, lunch kon beter, en ook weer meer water gedronken. Zal wel weer goedkomen denk ik. Hoop ik.

      Like

  10. Poppy1

    Ik hoop dat je terug de goeie ‘drive’ gevonden hebt.Ikke wel maar deze namiddag mogen we naar de wafelenbak van ons papa, die heeft soms zo een lumineus idee en dan kunt ge geen neen zeggen.Hoop het bij één te houden want m’n broek begint terug te spannen en ik wil niet meer
    naar maat 52, 46(wel van U.Popken dus ‘bedriegt den boer’ zeggen ze bij ons)is genoeg.Ik wens je toe dat het de komende tijd makkelijker wordt om te weerstaan aan al wat niet goed is voor ons.Het is verdikkeme soms niet simpel.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Boh, nog niet echt helemaal. Ik heb ook een soort van virusje te pakken vrees ik, met keelpijn en hoesten. Dat maakt bijvoorbeeld fruit eten al niet zo makkelijk, laat staan vinaigrette op sla. Ik heb behoefte aan comfort food, al weet ik dat die ook lijnvriendelijk kan. Enfin… vanaf maandag ga ik er weer helemaal voor heb ik beslist. Morgen uit eten (mosselen, dus dat is niet zo’n probleem), maar vanaf maandag echt helemaal voor écht!
      Maat 46 zit ik nu ook ongeveer, maar ik zou toch nog graag die 42 een keer halen. Evenwel, misschien is nu efkes stabiliseren tot mijn kleren versleten zijn niet slecht voor mijn portemonnee 😉

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s