Het goede pad

Ik moet iets bekennen. Iets waar ik al heel lang mee worstel. Iets waar ik vandaag klaar mee ben. Denk ik. Ik heb het overdacht, en ik ben er zowat uit. Maar het blijft een lastige.

Mensen die mij kennen, weten dat ik het soms moeilijk heb met de weg die ik nu aan het bewandelen ben, en de weg die ik had kunnen bewandelen. Over de weg die ik aan het bewandelen ben kan ik kort zijn, want die staat hier al in het lang en in het breed op de blog.
De weg die ik had kunnen bewandelen, is een weg die meer dan eens door mijn hoofd gegaan is. De weg van de chirurgie, de weg van het snijden, de weg van de bypass. Jeps, ik heb er meer dan eens over nagedacht. Meer dan eens ben ik zinnens geweest om toch maar de stap te zetten en mezelf te laten helpen. Helpen om eindelijk die kilo’s kwijt te geraken, helpen om eindelijk slank te worden, helpen om eindelijk gelukkig te worden.

Maar ik deed het niet. Ik deed het niet, omdat mijn papa ooit heeft moeten laten snijden. Moeten. Wegens het vieze K-woord. Kanker. Maagkanker meer bepaald. Zij hele maag werd weggenomen, en het is echt kantje-boord geweest. En dat hield mij tegen. Want waarom zou ik dan in een gezond lichaam gaan laten snijden? Waarom zou ik een lichaam, dat eigenlijk perfect werkt, anders laten functioneren dan de natuur het gemaakt heeft? Waarom zou ik het toch nog eens niet zelf proberen?

Intussen zag ik kennissen die het wel gedaan hadden. En die dus wél slank werden. Dit in tegenstelling tot mezelf. Zou ik dan toch, moest ik toch niet? Neen, neen, neen! Het was niet mijn weg. Ik wou het eigenlijk niet. Maar het verlangen bleef toch. Het verlangen om slank te worden. Het verlangen om gelukkig te worden.

go run

Nu… uiteindelijk deed ik het inderdaad niet. Neen. Ik investeerde in een personal coach om te leren sporten, om te leren hardlopen, om te leren bewegen in de buitenlucht. De redenering was simpel: had ik een operatie laten uitvoeren, dan was ik veel meer geld kwijt geweest. Evenwel.. het bleef toch wringen. Heel erg wringen. Wringen, omdat ik die kennissen toch wel heel erg slank zag worden. Wringen, omdat ik nog altijd niet slank was, en ben. Wringen, omdat zij schijnbaar zonder moeite al die kilo’s kwijt geraakten, daar waar ik de mijne letterlijk heel traag aan het omzetten was in zweet.

Lastig, heel lastig. Dat gevecht met mezelf, dat was, en is, eigenlijk het lastigste gevecht van allemaal. En toch, en toch… daarstraks, toen ik het allemaal nog eens zat te overdenken, heb ik een besluit genomen. Een besluit dat ik op basis van wat factoren in mijn leven heb genomen. De belangrijkste reden staat hierboven al, maar daarbovenop kwamen er nog wat. Een vriend bijvoorbeeld, die via een drastisch dieet heel veel kilo’s kwijtgeraakte. En slank werd. Maar die mij ook zei dat hij veel gelukkiger was toen hij wat zwaarder was. Een gegeven dat toch wel is blijven hangen.

Daarbovenop zei vorige week mij iemand mij dat ik er nu echt wel goed uitzie. Dat ik blijkbaar blijf afvallen. Terwijl ik in de laatste 2 maanden eigenlijk geen kilo meer kwijtgeraakt ben. Maar ik ben wel blijven sporten. En dat is blijkbaar wel te zien. Mijn huid ziet er gezonder uit, ik zie er al een pak strakker uit dan ik in jaren eruit gezien heb, ik zie er eigenlijk (en eindelijk) gewoon gezond uit. Ik kan ook gewoon kleren shoppen in de normale maten, en ik loop echt niet doodongelukkig meer rond.

Want ja.. ga ik gelukkiger zijn met nog wat kilootjes minder? Vast niet. Ik ben nu erg gelukkig met wie ik ben, met hoe ik eruit zie, en vooral: met wat ik kan. En ik kan best wel veel momenteel, en alsmaar meer en meer. Daar waar ik ongeveer 2 jaar terug na 100 meter snel stappen al in de kant zat uit te puffen, kan ik nu 8 hele kilometers lopen. In een heuvelachtige omgeving. Niet dat dat altijd even gemakkelijk is, maar ik doe het wél. Idem met dat fietsen. Daarstraks was het lekker weer, en ik kwam met de fiets van het werk. Ik kan er gewoon, omdat ik daar zin in heb, een extra lusje aan vastknopen en nog helemaal energierijk thuis komen. Mijn benen beven ook niet meer als ik van de fiets stap, en tegenwind is gewoon extra training.

Maar bovenal.. het besef dat slank zijn niet het belangrijkste is in het leven, dat is het mooiste besef. Gewoon gezond zijn, en gewoon kunnen genieten van het leven. Dat is wat telt!
En dat besef, dat maakt dat ik er nu echt van overtuigd ben dat ik de voor mij goede weg gekozen heb. Dus ja, ik ga verder. Verder op het pad dat ik gekozen heb. Want op dit pad staan er mij zeker en vast nog heel veel gelukkige momenten te wachten!

Advertenties

11 gedachten over “Het goede pad

    1. Sandra Berichtauteur

      Nu.. ik zeg niet dat een operatie slecht is. Mensen moeten kiezen waar ze zich goed bij voelen. Maar als ik opnieuw zou mogen kiezen, dan ging ik opnieuw voor de coach! Echt waar, een aanrader! Ik ben echt bij een supermadam terecht gekomen, ik train nog steeds met haar. Zeker doen dus!

      Liked by 1 persoon

  1. gezond5

    Hey Sandra je hebt heel zeker de goede weg gekozen,ik ben je al aan het volgen van in het begin hè,en ik kan alleen maar zeggen dat ik echt naar je opkijk wat je al allemaal bereikt hebt,dikke proficiat!

    Liked by 1 persoon

  2. Patrick Vansteenkiste

    Absoluut zeker dat je de goede weg gekozen hebt. Ik ken ook een aantal mensen die de andere weg gekozen hebben en inderdaad zij zijn veel kilo’s kwijt, heel veel kilo’s op heel korte tijd maar …
    1. sommigen onder hen hebben toch wel last van andere fysieke ongemakken te wijten aan de operatie
    2. de meesten van hen, in feite allemaal, kunnen helemaal niet meer ‘normaal’ eten, genieten veel veel minder van het eten dan mensen die de weg gekozen hebben zoals jij
    3. zij zijn dan misschien kilo’s kwijt maar hebben er niets positiefs voor in de plaats gekregen, terwijl jij er een gezonde levensstijl en levensvreugde voor in de plaats gekregen hebt. En dan spreek ik nog niet over het toegenomen zelfvertrouwen en zelfbeeld. En ook over de nieuwe sportvrienden zwijg ik ook nog
    Het is dus duidelijk dat de zwaardere weg uiteindelijk de meest positieve is.

    Liked by 1 persoon

  3. pipsesippi

    Simpel: You made it girl! Lofzangen en speekmadoilles en alles wat je wil. Laat niet in jezelf snijden. Ik ben een vriendin verloren aan het K-woord identiek hetzelfde wat je papa heeft getroffen, wees superblij dat je hem nog hebt! Ik heb een collega die het vernoemde snijwerk heeft laten doen, maatje 38 heeft ze nu, tevoren had ze maatje 56 of zo… maar ze is niet gelukkiger, integendeel, ze zal ook nooit meer “normaal” kunnen eten. Dat is het toch niet waard? Gewoon blij zijn met wie je bent. En wat je kan, dat is fantastisch! Sinds ik voor elke scheet de fiets neem (een nieuwe trouwens) voel ik mij ook veel beter.

    Like

  4. Inge Keersmaekers

    Wel Sandra, ik vind het heel knap dat je er voor gekozen heb de gezonde maar moeilijke weg te kiezen en ik ben heel blij voor jou dat je daar nu zelf vrede mee hebt én trots kan zijn op je zelf! Wat een onvoorstelbaar voorbeeld ben je voor mij en vele anderen!!

    Like

  5. frank_s

    Ken je nog niet zo lang maar volgens mij is dit de juiste weg voor jou. De weg is inderdaad langer maar je hebt dit zelf bereikt en dat geeft toch ook voldoening. Niet alleen het gewichtsverlies maar ook de sportprestaties, je goed in je vel voelen, het besef dat je zelf iets bereikt hebt en nog steeds verder kan, de vrienden die je hebt gemaakt. Waarschijnlijk allemaal ervaringen die je leven ‘rijker’ hebben gemaakt en die je nooit zou ervaren hebben moest je de andere weg gekozen hebben.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Als ik heel eerlijk ben, dan ben ik vooral trots op mijn sportprestaties. Omdat ik daarvoor echt heb moeten volhouden, doorzetten en op mijn tanden heb moeten bijten. En inderdaad, ik heb daardoor superleuke mensen leren kennen ook, wat het al helemaal de moeite waard maakt. 🙂

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s