Renovatiewerken, het vervolg

Poeh! We zijn nu goed 4 dagen verder na de start van de ‘renovatiewerken‘ van de slaapkamer. Hoe gaat het er intussen mee? Wel, goed. We zijn ongeveer helemaal rond.

Ik geef toe: het was krap: het oude behangpapier was er pas op dinsdagochtend 9u30 helemaal af, waarna rond 10u mijn papa startte met het plakken van het vliesbehang. Ook dat verliep niet van een leien dakje, want ja… zo’n slaapkamer die is bemeubeld, en gezien we niet in een kasteel wonen, bleven die meubels ook gewoon in de kamer waar ze stonden. Weliswaar van de muur weggeschoven, maar het was toch zien hoe je draaide en keerde. Zeker met een ladder en een papborstel in de aanslag. ’s Avonds heeft mijn man dan nog de laatste stukken geplakt, zodat alles schildersklaar stond.

Woensdag had ik speciaal mijn wekker gezet (ik heb nog steeds vakantie) om vroeg te kunnen starten. Nu ja, goed.. ik geef toe dat ik, toen de wekker afliep om 6u30 dat er ook wel stevig over vond. Maar de snoozeknop is mijn beste vriend (allez ja, mijn op 1 na beste vriend 😉 ), en die knop werkte perfect tot 7u30. Daarna was het voor écht. Na een powerontbijt (appel met kaneel, yoghurt en havermout) vloog ik erin. Of dat wou ik toch. Eerst moesten de randen echter nog afgeplakt… grrr… rotklus..

Maar dan mocht het echt! De eerste veeg met verf op de muur was best wel spannend. Hoe zou dat eruitzien? Hoeveel slokte dat vliesbehang op? Het viel al bij al nog mee, dus ik ging dapper aan de slag. En eerlijk, het ging mij wel af. Een kloddertje verf hier, en eentje daar… muziekje erbij… dat ging verbazend goed vooruit! Tegen de middag stond de eerste muur te pronken in de nieuwe kleur, pistache.

Na een powerlunch (om in stijl te blijven 😉 met sla, tomaat en tonijn ging ik verder. Nog 2 muren in het pistache te doen. Waarna ik de spullen kon uitwassen om aan een ander kleurtje te beginnen. Naturel stond er op de doos… ik weet niet wat ik ervan mocht verwachten, maar het bleek iets te zijn dat nogal chocolade-achtig kleurde. Pistache met chocolade, er zijn slechtere combinaties (hmm, ik heb zin in een ijsje eigenlijk 🙂 )

Ik overwoog, al schilderend, een carrièreswitch. Dit lag mij wel. Een muurtje verven, een muziekje erbij, en de tijd vloog voorbij!  De dag erna, de ochtend erna eigenlijk al, bedacht ik mij dat dat schilderen toch niks voor mij was. Alles deed pijn. Mijn handen, mijn armen, mijn rug. Autch… mijn benen vreemd genoeg niet, terwijl ik toch wel duuzend keer dat ladderke op- en af gegaan ben. Maar hey, ik heb het toch maar mooi gedaan! Ik, die vroeger alleen de stukken deed waar ik aankon zonder ladder, deed nu van heelder muren schilderen! Ook alles boven mijn 1m64, en ook alles waarvoor ik mij moest bukken. Vroeger was dat voor mijn man, en deed ik alleen de middenstukken. De ladder op was te lastig, en bukken eigenlijk ook.

Alleen, die day-after. Auw auw auw! En ik moest nog een klein stukje van een muur doen, om vervolgens als een soort van tornado de bovenverdieping te gaan opruimen. De vloer in de slaapkamer werd stukje bij beetje gedweild, en ontdaan van alle lastige papiertjes die er nog opplakten. Daarna kon alles wat in de kids hun kamer stond weer terug naar onze kamer. Het plan was eigenlijk om tegelijkertijd ook de inhoud van de kleerkast aan te pakken en weg te gooien wat te groot was. Maar eerlijk, daar kwam ik niet meer aan toe. Want nadat de slaapkamer gedweild was en alles op zijn plaats stond, stonden er ook nog 2 bedden te wachten om gedekt te worden en moesten ook die 2 kamers nog gedweild. Zucht en blaas. Ik doe dat niet graag.

Heel lang verhaal kort (nu ja, kort is relatief, ik weet het 😛 ): het is gelukt! Gisteren rond 16u45 kon ik tevreden de laatste emmer vuil water leeggieten, en stond alles boven weer min of meer in orde, gepoetst en al.

Nu moeten die 2 laatste muren nog een 2de laag krijgen, en dan zijn we helemaal rond. Ik heb wel beslist om dat aan mijn man te laten. Mijn armen en handen doen nog steeds pijn (een stijf hand, nog nooit meegemaakt!), en de kampwas moet ook dringend gedaan. En ik heb eigenlijk nog steeds vakantie, mijn laatste dagje! Meer dan redenen genoeg dus om de rest van de schilderwerken uit te besteden! 😉

Advertenties

4 gedachten over “Renovatiewerken, het vervolg

  1. pipsesippi

    Zal ik u mijn advocaat aan de hand doen? Die legt meteen alle werken onverbiddellijk stil. Gewoon voor in ’t geval ge een uitvlucht zoekt om niet aan die kampwas te moeten beginnen he… Een stijf hand vind ik persoonlijk al een prima excuus dat trouwens uitstekend kan gecombineerd worden met de eerste wasles van de puberbevolking aldaar. Ooit moeten ze het toch leren he. 😉

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Hahaha… de werken liggen stil. Diegene waarvan ik hoopte dat hij aan het schilderen zou gaan, is achter de achtergebleven bagage van het scoutskamp. Alleen heeft de camion vertraging, hij had om 14u in Mechelen moeten zijn… Al vind ik die waslessen aan de puberbevolking een schitterend idee! Ze moeten het ooit leren inderdaad 😉 Ik pak een aperitief en installeer mij met een boek! 😉

      Like

      1. pipsesippi

        Doe dat, doe dat… want voor je het weet ben je bezig met waslessen aan veertigers die ondanks een toch meer dan behoorlijke intelligentie geen onderscheid kunnen maken tussen zwart, wit, gekleurd, handdoek, geen handdoek…. 😉

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s