We zijn er weer!

Jaahaaa, we zijn er weer! Ik heb het dan toch aangedurfd, en ben een rondje gaan rennen. Ik was het eerst eigenlijk niet van plan, want er zeurt nog altijd iets rechts aan mijn heup/bekken/lies, dus ik wou gaan fietsen. Maar zagen jullie die zotte wind buiten ook al? Juist ja! Met de fiets wordt dat dus tegenwind beuken, want meewind, dat kennen ze hier niet. Vooral niet de stukken die ik rijd. Zelfs als ik terugrijd, draait de wind gewoon fluks met mij mee!
“Zou jij niet beter een stukje gaan lopen”, werd er hier thuis geopperd. Ik weet het niet, maar ze willen mij hier duidelijk buiten. 😉
Ik had ook al een rondje core-stability gedaan trouwens (die buikspieren, dat blijft een pijnlijke affaire), maar toch werd ik met zachte hand buitengewerkt.

Op naar het dichts bijzijnde bos dan maar. Geen al te moeilijk parcours om te herstarten, maar gewoon vlakke wegen, en bosgrond om de schokken wat te dempen. Het starten was nog wat lastig. Zou ik, zou ik niet? Waarna de eerste 3 minuten lopen echt tergend lang duurden. Oh god, da’s waar, van lopen geraak je buiten adem! Na 500 meter ging het dan toch weer beter, en besloot ik nog een stukje door te lopen. Anderhalve kilometer moest toch haalbaar zijn. Anderhalve kilometer werden er 2, en op 2 kilometer vond ik dat ik nog te ver van de auto was om al te gaan stappen. Dus ja, het zijn er 3 geworden. 3 kilometer, na 2 volledige weken rust. 3 weken eigenlijk, want het vorige loopje 2 weken terug was amper 1 kilometer lang, en de dagen daarvoor had ik toen ook al niet gelopen. Ik voel het inderdaad wel nog altijd als ik loop, wat pijn, maar het is geen stekende pijn. Het is geen pijn die ik niet baas kan. Het prikt als het ware wat bij het lopen.

Maar het gevoel na het lopen: daar doe je het toch voor? Tevreden je horloge afduwen, en dan nat in het zweet én knalrood een stukje uitstappen. Mooi mooi! Ik ben er dus weer! Terug in de loopbusiness! Ik was al aan het kijken voor wat uitbreidingen op de route die ik dit keer liep, maar ik zal het nog maar even zo laten. Onderhoudend lopen is er immers gezegd, niet opbouwend. Dus deze week ga ik in ieder geval nog een keertje een stukje lopen. Kwestie van het niet kwijt te geraken. 🙂

Advertenties

3 gedachten over “We zijn er weer!

  1. sheenaichigo

    Aaaah super!! 😀 Ik ben blij dat je weer kunt gaan lopen! En ja, niets gaat boven dat moment dat je met knalrood gezicht en helemaal bezweet kunt denken van oef, ik heb het toch maar weer gedaan

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s