3 fruitige dagen verder

Bon. We, ik dus eigenlijk, zijn dus goed 3 dagen gevuld met fruit verder. Ik stond er erg sceptisch tegenover, maar ik kan inderdaad niet oordelen over iets wat ik niet geprobeerd heb. Het ding is: het is bij mij altijd alles of niks. Ja, ik wil het proberen, en ja, ik wil het dan ook goed doen. Met andere woorden: ik heb mij gesmeten. In het fruit. In het sporten. Zoiets ongeveer. Hoe vergaat dat nu, op zo’n werkdag? Het opstaan blijft hetzelfde. Om 6u gaat die verdomde wekker, vervloek ik het ding wegens weer een mooie droom onderbroken, blijf nog 10 minuten liggen, om vervolgens toch met zware tegenzin richting douche te strompelen. Ik ben geen ochtendmens, en zal het ook nooit worden vrees ik. Vandaar ook die douche. Die maakt mij wakker, die spoelt mijn ochtendhumeur weg. Na de douche komt nu dus het fruit. Of neen, eerst de kids die wakker gemaakt moeten worden. Maar dat loopt quasi vanzelf, wij zijn gerodeerd, die kids en ik .

Daarna worden dan brooddozen klaargezet, en drankjes, ontbijtspullen, en dan kan ik starten met mijn fruit. Want serieus… zo’n fruitsla, die komt er niet vanzelf. Ontbijten met fruit – een sinaasappel en een pompelmoes persen is toch tig keer makkelijker dan pellen en in stukken doen – en vervolgens fruit klaarmaken voor de middag. Ik ben er wel even mee bezig ja. Appel schillen, in stukken doen, idem met de kiwi, en dan de mango. Vooral die vraagt nogal aandacht. Wat een gedoe! Waarom worden er geen mango’s uitgevonden die makkelijker te pellen zijn? Die je makkelijker van de pit afhaalt? Sjees zeg! Maar wél lekker, ja, dat wel! Enfin, als heel die boel eindelijk klaar is, en de kids goed en wel op weg zijn naar school, is het tijd om mijn velooken van stal te halen. Jeps. Ik vond dat ik maar gelijk ook een sportief tandje moest bijsteken, anders komt dat er ook niet van.

Dus ja… fietsen naar het werk is een uitstekende gelegenheid om wat extra beweging in te bouwen. Alleen… ook hier ben ik dus weer van extremen vrees ik. Want gewoon even rustig naar het werk fietsen zit er niet in. Neen, dat moet vooruit gaan, dat fietsen. Anders kan ik evengoed te voet gaan. Alleen pech dat er onderweg een vrij steile brug in het traject zit. Ik heb mij helemaal in de verzuring getrapt daarzo. Daarna ging het wel bergaf, maar ja… ik moet dan nog wel een stukje. In ieder geval: de heenweg ging dus, op de brug na, vrij goed, de terugweg zo mogelijk nog beter, want ik deed die op kortere tijd dan de heenweg. Blijkbaar was dat al genoeg voor iemand om mij een streverke te noemen. Puh! They ain’t seen nothing yet!

Vandaag, dinsdag alweer, vond ik ook dat ik op zijn minst de heenweg wel kon fietsen. Alleen, meewind, dat bestaat volgens mij gewoon niet. Heel de weg, maar dan ook de hele weg, tegenwind. Zo erg dat ik zelfs moest trappen in het bergaf rijden! Damn! De terugweg kon gelukkig met de auto (heeft te maken met dat ik voor het werk wekelijks naar Amsterdam rijd), en zo kan ik woensdagavond weer met de fiets terug naar huis bollen als ik teruggekeerd ben van onze Noorderburen. Planning, het is alles! Plus, ik blijf natuurlijk ook “gewoon” lopen. Hehe… dat ik dat nog eens “gewoon” zou vinden, dat lopen. Maar ik moet zeggen: het ging vandaag eigenlijk heel erg goed. Jaja, ik heb ook nog gelopen vandaag. Ik heb nu ook het gevoel dat ik die loopbeweging eindelijk toch wat in de benen krijg, en de combinatie met al die vitamines uit dat fruit maakte dat ik mijn gebruikelijke 5 kilometer zonder noemenswaardige problemen kon uitlopen. Ik was zelfs niet zo moe als anders.

Maar ik wijk af, ik ging het over dat eten hebben. De voormiddag ja, çavakes. Wel een dipje zo rond 12u, maar dat had ik wel verwacht. Het plan was een soepje te drinken, maar dan moet je die wél bij hebben natuurlijk. Gelukkig werd ik gered door een collega, die in haar schuif nog wel het een en ander liggen heeft. Ik heb dat dus niet, zo’n wonderlijke schuif. Als je de mijne opentrekt, dan kom je een Nina tegen met Mathias Schoenaerts op de cover. Die ligt daar te liggen en ik krijg het niet over mijn hart hem in de papiermand te gooien. Meer zit er dus eigenlijk niet in die schuif, op een setje met schaar/nagelknipper na dan.

Rond 13u begin ik dan aan mijn fruitsla. Die ik mooi in een bordje leg. Veel is het wel eigenlijk. Maar wel kleurrijk. Het vrolijkste bordje op de tafel. Laat mijn collega’s maar nasi eten, of frietjes, of vierkante aardappelblokjes. Het zegt mij niks! Ik eet fruit! Maar ik ben er wel lang mee bezig. Het duurt mij langer om een bord fruit leeg te eten, dan dat ik een bord groenten leeg eet. Niet dat dat veel uitmaakt, traag eten zou immers ook gezond zijn, maar toch. Het feit dat ik op het laatste ook nog wat moet duwen om alles op te krijgen, wilt misschien zeggen dat ik net iets teveel eet. Hoewel mijn maag niet overladen aanvoelt. Daarna voel ik mij wel een beetje raar. Ik weet niet hoe dat komt, het duurt ook maar 10 minuutjes, en daarna gaat het weer over. Teveel suiker ofzo?? Geen idee. Ik ga erop letten, of dit blijft of dat dit overgaat. Maar de verdere namiddag… Niets honger! Om 16u had ik voorzien om yoghurt te eten, en het was dat ik eraan dacht, want van honger moest het eigenlijk niet. Nope. Geen noemenswaardige honger, serieus niet. Ook geen energiedip. En ook helemaal geen gezaag en geklaag tegen de collega’s. Yoghurtje toch maar gegeten, beetje verstand gebruiken ook, als ik daarna nog 5km ging hardlopen… maar eigenlijk was het niet nodig geweest.

En daarna inderdaad gelopen, 5 hele zalige kilometers. Na de douche had ik eigenlijk nog altijd geen honger. Beetje raar wel, ik had toch verwacht dat ik dan wel honger zou moeten hebben. Niks d’ervan. Bij thuiskomst dan nog wel pasta met groenten gegeten, maar ook hier geen mega-hoeveelheden nodig om de honger te stillen.

Het beste, dat bewaarde ik nog tot laatst. Want mijn gewicht, dat is weer in dalende lijn. In stijl dalende lijn momenteel. En ja, ik weet dat het niet goed is zo snel, en blablabla, maar toch… het is wél een opsteker van formaat dat ik na weken van aanmodderen blijkbaar toch nog altijd kan afvallen. -2kg stond er vanochtend op de weegschaal, en dat is meteen mijn laagste gewicht in jaren. En met jaren bedoel ik ook echt jaren! En ik voel mij er momenteel erg goed bij. Ik heb energie, ik heb geen ‘cravings’ naar zoete dingen, en mijn focus staat momenteel helemaal op ‘gezond’. Met andere woorden: ik ga er nog even mee door. Kijken wat het geeft binnen enkele dagen. Wish me luck. 🙂

Advertenties

4 gedachten over “3 fruitige dagen verder

  1. sheenaichigo

    Ik krijg energie door je blog te lezen! En zin in fruit, fietsen en lopen 😉 Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar een foto van zo’n kleurig bord? 😀
    Zelf weet ik niet wat ik moet denken van zo’n ‘dieet’, maar als het je weer een stap de goeie richting uit helpt is het al veel! Ik wens je alvast veel succes en ben benieuwd naar het vervolg.. 2 kilo is echt wauw! Ik zou me er zo ook voor opschrijven. Het motiveert me om vandaag ook mijn beste beentje voor te zetten
    Fruit, groenten, lopen en geen suikerige dingen, here I come!

    Like

  2. Marianne

    dat klinkt allemaal supergoed, nog even, en dat jurkje … past je als gegoten ! Goed bezig Sandra ! Ik heb na het lezen van je blog beslist om vandaag te starten met een appel en een sinaasappel, en geen bokes bij t ontbijt, ben benieuwd naar dat energiepeil van me !

    Like

  3. Anja

    *gaat binnen 10 minuten in de winkel staan voor een mango, een appel en een meloentje. gaat wel vragen naar de makkelijk pelbare mango* Succes verder!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s