Lopen, na een weekje rust

OK, mijn weekje rust is gedaan! Ik mocht van mezelf vandaag weer de loopsloefkes aantrekken, en het bos ingaan. Het plan was oorspronkelijk vlak te lopen, maar ja…. bos, Vilvoorde… dat is nu eenmaal niet plat. Gezien de gps van mijn horloge niet vlot wou starten (uhu, madame heeft een écht lopershorloge jaahaaaa!), besloot ik toch om tot boven te stappen. Tot mijn horloge toch ‘tuut’ zou zeggen. De ‘tuut’ bleef heel lang uit, ik was al quasi boven, toen ik er eindelijk aan mocht beginnen. Weliswaar met een klein hartje, want wat zouden de scheenbenen vandaag zeggen?

Ik bedacht mij trouwens dat starten met lopen steeds makkelijker word. Eerder moest ik mij echt in gang trekken, mezelf oppeppen om te vertrekken. Nu doe ik het gewoon.

En de scheenbenen, die zeiden trouwens niets. Maar dan ook helemaal niets. De kuiten evenmin. Dat is het goede nieuws. Echter, na 1,8 kilometer was ik helemaal buiten adem. Pff, nu dat weer! Zijn het de benen niet, dan is het de ademhaling. Misschien had ik niet moeten stoppen, en door moeten lopen, het ging toch net een beetje bergaf, maar ja… ik heb net niet genoeg karakter vrees ik. Dus ja, gestopt, gestapt, en dan 200 meter toch weer verder gelopen. Nog 1 kilometertje erbij.

Ik weet niet hoor… op 1 week tijd geen conditie verliezen? Pfff… ik wel denk ik! Amper 3 km gelopen, en ik ben van grote dorst recht de kantine binnengelopen voor een halve liter water.
Speaking off.. misschien ligt het daar wel aan. Ik drink vrees ik te weinig. En dan ’s avonds bij 25° nog gaan lopen, dat maakt dat ik dadelijk door mijn vochtreserves door ben.
Of zou het toch de hooikoorts zijn die opspeelt? Ik heb er nochtans de laatste jaren erg weinig last van gehad. Het is ook nog niet echt ‘piepen’, maar echt wel hijgen, bedacht ik mij daarnet nog.

Actiepunt vanaf nu wordt dus genoeg water drinken. Want fuuuuuuhuuuuuck… nog amper 3,5 week tot Bern. Ja, ik tel dag per dag af.

Daarstraks werd er overigens gevraagd of ik zondag de 5 km zou lopen op de Kasteeljogging. Ik weet het niet. Mijn laatste volledige 5 km is alweer 2 weken geleden, ik weet niet of ik momenteel een volle 5 km kan uitlopen. Ik zou het moeten kunnen ja…

Goh, het is soms wel demotiverend. Ik lees verhalen van mensen die een versnelde Start To Run doen, op een week of 7 van niets naar 5 km, en daar dan gelijk een Start To Run naar de 10 km achter plakken.
Ik, ik heb 4 maanden moeten Start to Runnen. Van augustus tot december. Een schema van 16 weken, dat er zeker 18 geworden is (jaja, het volledige verhaal volgt nog), maar ik kan niet zeggen dat ik al klaar ben voor de 10 km. Echt niet. Ik loop zelfs niet elke training die 5 km volledig uit. De ene keer wel, de andere keer niet. Gemiddeld lukt mij dat 1 keer per week, en soms zelfs ook dat niet. En ja, ik weet dat met iemand samen lopen motiverender werkt dan alleen. Maar bon ja… er is niemand die aan mijn trage tempo loopt. En eerlijk, soms vind ik het wel fijn om alleen te lopen, om mijn hoofd leeg te maken, om mijn gedachten even te ordenen. Maar soms zou het ook weleens fijn zijn dat er iemand is die zegt van ‘ach welnee, jij kan best nog, ik weet dat, komop, we lopen door’.

Maar goed… genoeg zelfmedelijden. Ik denk nog eens na over die 5 km van zondag, doe intussentijd donderdag nog een training, en zaterdag start eindelijk het bootcamp terug! Jeuj! Dat is iets om naar uit te kijken. Hoewel… die verdomde trappen zullen ook wel weer van de partij zijn! 😉

Advertenties

8 gedachten over “Lopen, na een weekje rust

  1. Patrick

    Sandra, ik zou de 5 km nu zondag NIET lopen (en moest je die toch absoluut willen doen) dan zou ik het echt HEEL HEEL RUSTIG doen. Ik zou nu als eerste de conditie terug opbouwen door langzame duurloopjes te doen (in principe mag je daar dus NIET van buiten adem geraken, want dan loop je te snel). Ik weet het: het klinkt allemaal veel gemakkelijker dan het is.
    Nu al een wedstrijd meelopen, zo kort na je herstel en dat terwijl je zelf twijfelt of je die 5 km wel zal kunnen uitlopen is, volgens mij, om een nieuwe blessure vragen, want hoe dan ook ga je je in die wedstrijd forceren.
    In die 3 weken tot Bern heb je nog tijd genoeg om de conditie terug op te bouwen zodat je daar de 5 Km zonder problemen kunt uitlopen.
    En wat betreft dat conditie verlies na één week stilliggen: ik vrees dat dat van toepassing is voor de gevorderde lopers die gemakkelijk 10 of meer kilometers kunnen doen. Dus hiervoor zal je nog een paar maanden geduld moeten hebben.
    Het belangrijkste voor jou is nu een goede stabiele basis leggen qua uithouding. Veel succes.

    Like

    1. Sandra Berichtauteur

      Je hebt vast gelijk, Patrick. Ik zal een stukje fietsen zondag en morgen opnieuw een duurloopje proberen. Finse piste dan maar in plaats van de bosweggetjes op te zoeken… 🙂

      Like

  2. Anja

    Spaar uw zelve voor een internationale glansprestatie in Bern… wel goed te horen dat de opstandige schenen tot bedaren zijn gebracht…

    Lopershorloges, trainen in de regen… De eerste stap is naar ’t schijnt toegeven dat ge met een verslaving zit 🙂

    Like

  3. Marianne Vanden Eynde

    Ik sluit me aan bij de rest, Sandra, en denk dat het niet zo’n goed idee is om nu zondag die wedstrijd te lopen, langzaamaan de conditie weer opbouwen en dat komt vast wel in orde voor Bern ! Succes !

    Like

  4. Pingback: Geblesseerd | My thoughts are like butterflies

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s